เราทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยมากๆ เราเป็นคนไม่ชอบประชด พูดอะไรตรงๆ เราพูดแบบไหนก็คือคิดแบบนั้น แต่แฟนเราเป็นประเภทแบบ เช่น ไม่ไป แต่ในใจคือจะไป ประมาณนี่ เราทะเลาะกันเรื่องที่ว่าเราคุยกับแฟนยังไม่สุดคำ แฟนปิดประตู้ใส่เพื่อจะรีบลงไปเล่นเกมกับเพื่อน เราก็เลยจะโกนที่ไม่ใช่แบบโกรธนะคะ ว่าพูดไม่ทันจบจะปิดประตู้ทำไม นั้นคือจุดเริ่มต้นค่ะ แต่ก้ก็ไม่อยากทะเลาะเลยบอกไม่มีอะไรละ แต่แฟนเราไม่จบ เราพูดด้วยไม่คุยด้วย มีอะไรไม่คุยกับเรา จะถามไรเราจะฝากคนอื่นถาม ทะเลาะกันตั้งแต่เมื่อคืน บทสรุปแฟนไม่นอนในห้องด้วยลงไปนอนข้างล่างค่ะ จนตอนนี้ยังไม่คุยกับเราเลยค่ะ ประชดประชดเราทั้งวัน เราคุยด้วยก็แล้ว พูดดีๆด้วยแล้ว แล้วแนไปโฟสเฟสวา อีกคนทุกใจ อีกคนยิ้มทั้งวัน เอ้านี่เราผิดอีกใช่ไหม ในเมื่องเราคุยดีด้วย แต่เขาไม่คุยกับเรา เราเหนื่อยใจมาก เราเป็นคนคุยด้วยเหตุผลแต่แฟนเราไม่เลย ทำตัวเป้นเด็กน้อยมาก ปวดประสาทมากค่ะ
ติดที่มีลูกแล้วไม่งันเลิกไปนานแล้ว
แฟนขอบใครเป็นแบบนี้บ้างคะ
ติดที่มีลูกแล้วไม่งันเลิกไปนานแล้ว