เราอยู่ปี2 เวลาเรียนเวลา อ. สอนหรือเพื่อนๆมองมาเหมือนเราเป็นประหลาดหรอ เราหยุดเรียนบ่อยเพราะต้องไหหาหมอเดือนละ2-3ครั้งแล้ว อ. ก็สั่งงานตลอดส่วนมากก็งานกลุ่ม แต่ผมไม่เคยทำกลุ่มเลย ทำคนเดียวหมด เราไม่รู้ว่าเกรดเทอมนี้จะดีขึ้นไหมถ้าไม่ดีขึ้นเราน่าจะไม่ได้เรียนต่อ และสิ่งกดดันตอนนี้คืออ.บอกให้เกรดดีขึ้น เอานู่นนี่นั่นให้บางครั้งเราก็ไม่อยากรับนะ เช่นค่าเน็ตที่ อ.ให้ อ. ก็จะชอบพูดว่า อ. ให้สิ่งนี้นั่นนี่ เธอต้องเรียนให้ดีกว่าเดิม คะแนนสอบก็ต้องอยู่ในระดับดี บลาๆ เราอยากจะบอกว่าเราเหนื่อยมากมาจริงๆ ร้องไห้ทุกวันนับครั้งไม่ถ้วน ในการทำงานส่งอ. หรือรายงานนู่นนี่นั่นเราเป็นคนที่ ต้องทำให้ดีที่สุดบางครั้งเราทำงานไม่ได้นอนก็มี เราทำทุกอย่างนะ ที่คนอื่นๆแนะนำ คือเราทำมันแล้ว เราพยายามหามรุ่งหามค่ำไม่หลับไม่นอน เวลาที่เจอคนภายนอกก็จะมองว่าผมขี้เกียจ หลายครั้งมากที่เราทุ่มเต็มที่ในกราทำงานส่ง อ. เราทุ่ทเทอ่าน นส ทบทวนตลอด คะแนนออกมา ก็บอกว่าเธอต้องทำให้ดีกว่านี้ ตั้งใจเรียนแล้วก็จะมี .......(ไม่ระบุนาม)กดดันอะ คือเราทำเต็มที่นะ แต่เอฟเฟคกลับมาจากหลายๆคนมองว่าผมขี้เกียจ ไม่ตั้งใจจดจ่อกับบทเรียน คือ เราก็รู้แหละว่า.......เหล่านี้เป็นห่วง แต่สิ่งที่คุณพูดบอกนู่นนี่นี่นั่น ทั้งคำพูดทั้กิริยาท่าทางต่างๆเราควรเริ่มต้นปี1ใหม่ใหม่อะ ตอนนี้ก็จะขึ้นปี3แล้ว มันก็ไม่นานเนอะที่เราจสู้ต่อแม่มันเป็นระยะเวลาที่ยาวนานสำหรับเรามาก ฝืนยิ้มฝืนทักทาย  มันไม่มีความสุขเลย........ไม่ต้องเข้าใจเราหรอกเราขอแค่คุณรับรู้และเข้าใจกับโรคนี้ แค่นี้ก็พอแล้ว