เราลาออกจากงานมา 4เดือนกว่าแล้วค่ะ  อายุ 31แล้ว อยู่บ้านเฉยๆ ก็ทำงานบ้าน กวาดบ้าน ถูบ้าน กวาดสวน ทุกวัน
จริงๆก็หางานไปด้วย ไม่ได้คิดว่า โคดวิดมันจะเป็นอุปสรรคอะไรอ่ะนะ เพราะมันก็มีงานเปิดรับสมัครอยู่
เรารู้สึกว่าเวลามีอะไรมี่ผิดในบ้าน มีอะไรทผิดพลาด เสียหาย เช่น ไข่หมด ค่าไฟแพง บ้านเลอะ พี่เราก็พูดกระทบมาทางเราตลอด  แม่เราจะเอาใจพี่มาก เพราะพี่เงินเดือนสูงมาก (เค้าช่วยจ่ายค่าบ้าน ช่วยเหลือบ้านมาตลอด แต่เราไม่เคย) พอมาช่วงโควิด wfh ต้องอยู่ด้วยกันตลอดเจอหน้ากันทุกวัน มันก็คงจะเหม็นหน้ากันอะนะ

ตอนนี้คำถามคือ เราสมควรแล้วที่จะโดนข่ม โดน ทำให้เป็นชนชั้นสอง เพราะว่าเราตกงานใช่หรือมั้ย
คือเพราะเราไม่ได้ออก เงินช่วย มันเหมือนเรากำลังเอาเปรียบ เราเลยสมควรถูกที่ข่ม หรือเปล่า คือมีนก็ดูเหมือนเป็น ตรกกะง่ายๆดี มากิน แต่ไม่ช่วยออก ก็สมควรโดนแบ้ว แต่เราก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกอยู่ในใจน่ะ