เคยทำของหายกันไหมครับ

ของหายที่ผมว่าไม่จำเป็นต้องเป็นของที่มีราคา
เมื่อปลายปีที่แล้วทำได้ทำของชิ้นหนึ่งหายไป
เป็นสร้อยหลวงพ่อโสธรเหรียญเม็ดแตงจาก แปดริ้ว ไม่ใช่ของมีราคา แต่เป็นสิ่งที่พ่อผมให้ไว้ตั้งแต่เด็กๆ
ตัวผมไม่ได้มีความเชื่อด้านศาสนาพุทธโดยตรงแต่สร้อยนี้กลับทำให้ผมรู้สึกว่ามันมีค่ากับผมมาก
มันติดตัวผมมาตลอดตั้งแต่เด็กจนในวันนั้นผมออกไปทำธุระข้างนอกตามปรกติ พอกลับมาที่ห้องจะถอดสร้อยออก กลับไม่เจอมันอยู่ที่คอแล้ว
แวปแรกมันรู้สึกเคว้งรู้สึกสูญเสีย(ยังกะคนอกหัก) พยายามตามหาก็ไม่เจอแต่ท้ายที่สุดก็ใช้เวลาทำใจมาได้
ถึงอย่างนั้นก็มีบ่อยครั้งที่ยังฝันถึงมันแล้วก็ต้องตื่นมาทำใจแต่ก็ไม่ได้ทำใจยากเหมือนในตอนแรก
ก่อนหน้านี้สร้อยเส้นนี้กลับเป็นของที่ผมมองข้ามถึงคุณค่าในตอนที่มีอยู่ แต่กลับมาเห็นคุณค่าของมันในตอนที่หายไปแล้ว
เลยอยากแชร์ อยากระบายประสบการณ์การทำของรักหาย และอยากถามเพื่อนๆว่า มีใครเคยทำของรักที่ไม่จำเป็นต้องมีราคาหาย ไหมครับ

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้