เป็นปัญหาชีวิตผมมานานระ 5 ปีได้

จริงๆก็ปลงแล้ว แต่วันนี้หลุดมาอ่านกะทู้ปัญหาชีวิต เลยนึกอยากถามไว้เป็นตัวเลือกครับ

ผมกับเมีย จริงๆคือรักกันมากนะ ผมรักและเอ็นดูเขา เขาอายุมากกว่าผมนะ แต่ไร้เดียงสามาก อ่อนต่อโลก แต่นิสัยดื้อรั้น และ เอาแต่ใจ พูดอะไรไม่ฟัง

ผมเป็นคนที่ชอบมองอะไรในแง่ดีไว้ก่อน (โลกผมโหดร้ายนะ แต่แค่พยายามมองแง่ดีเพื่อสกดตัวเองให้เย็นไว้) เวลามีเรื่องร้ายๆ หรือไม่ดี ที่ประเมินแล้วว่าจำไปจะส่งผลเสียในระยะยาว ผมจะลืมมันทันทีที่ออกมาจากตรงนั้น จะไม่เก็บมาคิด

ชีวิตผมแทบไม่มีเรื่องอะไรให้เครียดเลย แต่!!!

ดันมามีเรื่องชีวิตคู่ ด้วยที่ประสบพบเจอทุกวัน 

ถ้าการลืมเรื่องร้ายๆของผมคือการวิดน้ำออก ตอนนี้ผมอยู่ในทะเล คือวิดเท่าไหล่ก็ไม่หมด

1 วันมี 24 ชม. ผมกับเมีย เรารักกันนะ แต่เราดีต่อกัน วันละ 12 ชม. ร้ายใส่กัน 12 ชม. ไม่ใช่วันละครึ่งนะ สลับกันทุก ชม. ดี ร้าย ดี ร้าย ดี ร้าย นับวันยิ่งเสียสุขภาพจิต และดูเหมือนจะเป็นผมฝ่ายเดียว ที่เริ่มประสาทเสีย เพราะอีกฝ่ายยังทะเล้น ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย พูดอะไรก็ไม่ใส่ใจ อ่อนก็ไม่ฟัง แรงก็ร้อง (ผมเป็นคนไม่ถูกกับน้ำตาผู้หญิงครับ เห็นปุบ รู้สึกเป็นคนผิดทันที อ่อนเปรี้ยไม่มีแรง คล้ายจะเป็นลม) ต้องปรอบอีก ปรอบเสร็จ หยุดร้อง มันกวนตีนต่อ...

ปัญหามันคืออะไร ???

นั่นล่ะครับปัญหา เพราะผมมักจะลืมเรื่องไม่ดี จึงจำไม่ได้ ว่าตลอด 5 ปีที่ผ่านมีปัญหาอะไรบ้าง รู้เพียงแค่ ที่พบเจออยู่ทุกวันเนี่ย เราเจอแบบนี้มานานมาก มากจนเบื่อที่จะทนระ

ที่เจออยู่ทุกวันนี้นะ (ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เหมือนถุงขยะพลาสติกใบเดียว แต่พอเยอะมากๆ มันก็หนัก)

เบื่อกับงานบ้านที่ไม่ได้เรื่อง ต้องให้สอน  ให้บอกทุกอย่าง นี้ผมเป็นผู้ชายนะ แต่กลับทำงานบ้านได้ดีกว่าเขาอีก (สงสัยพี่สาวกับแม่สอนมาดี)

หุงข้าวก็แฉะบ้าง แข็งบ้าง

ซักผ้าก็ไม่รู้จักแยก พีคหน่อยมีซักผ้าขนหนูกับเสื้อผ้าสี โอ้เวรกรรม

ตากผ้าก็ไม่สบัด ไม่กลับด้าน สอนแล้วสอนอีก ไม่เคยจำ

ผับผ้าไม่เป็น สอนไม่เคยฟัง

กวาดพื้น เหมือนปัดฝุ่น (ใครสอนกวาดแบบนี้นิ สอนให้กวาดดีๆก็ไม่จำ)

ทำกับข้าว เอาให้หมา หมายังไม่กิน (หนัก) แล้วชอบทำเหลือ ทำไม่อร่อย ไม่มีคนกิน แต่ก็ชอบทำ 

ล้างจานไม่เคยสอาด มีคราบมันตลอด แก้วน้ำเปล่า/ใส ก็ชอบเอาไปใส่ปนกับถ้วยแกง ล้างถ้วยแกงก่อนแก้วน้ำ

เอาน้ำต่างๆ ไม่ว่าชา(พวกแก้ว 20-25 อ่ะ) ชาขวด น้ำอัดลมขวด แช่ช่องฟีด มันบ้าหรือป่าว แล้วจะแฎกยังไง พูดกี่ครั่งไม่เคยจำเลย เป็นปีๆแล้ว เผลอไม่ได้ แช่ช่องฟีด จะกินน้ำ แม่ม เป็นน้ำแข็ง อยากปาหัวมันให้แตกจริงๆ มีบอกวางไว้ก่อนเดี๋ยวก็ละลาย โอ้ กรูจะแฎกตอนนี้ สรุปต้องออกไปซื้อใหม่ 

กินก็ทิ้งๆขว้างๆ กินไม่หมดก็ไม่เก็บ สุดท้ายเสีย

สถานะการปัจจุบัน หยุดงานอยู่แต่บ้าน ชีวิตสบายเชี่ยๆ วันๆท่องแต่เฟส พวกเพจขายเสื้อผ้า ช้อปสนุกสนาน ไม่ได้รู้ 4 รู้ 8 เลย ว่าเงินหายาก ไอคนทำงานก็ทำไป ทำไปให้ตาย เบื่อมากที่ต้องเจอพัสดุเสื้อผ้าเนี่ย ไม่จ่ายไม่ได้อีก ไม่รู้จักช่วยประหยัดเลย

ถามได้ทุกวัน ไอเพจขายเสื้อผ้านิ เสื้อนี้สวยมั้ย ชุดนี้สวยมั้ย ซื้อนะๆๆ........ใส่ไปรดน้ำต้นไม้เหรอ ??? เขาไม่ให้ไปไหน รู้เรื่องบ้างมั้ย รู้มั้ยข้างนอกเขาเป็นยัง ห้ะ ไปเที่ยวทะเล ??? ทะเลไหน ??? เธออยู่โลกเดียวกับเรามั้ยนิ จะบ้าตาย 

ทั้งหมดที่ว่ามา สรุป ผมต้องมาแก้ ทำใหม่ หรือ ทำเอง

ขับรถก็โง่ๆ ขับมอไซร์ช้ากลางถนน (ขับประกบดูพฤติกรรมการขับรถ) เกะกะขวางทางคนอื่น 
จะเลี้ยว จะหยุด ตัดสินใจช้า/โลเล (ขนาดเป็นผัว ขับตามยังรู้สึกอึดอัด อยากตบลงข้างทาง)

ไม่รู้จักการะเทศะ พูดกับผู้หลักผู้ใหญ่ไม่มีสัมมาคาราวะ สอนแล้วสอนอีก ดุด่าก็แล้ว 

ไหว้ผู้ใหญ่ต้องให้เตือนทุกครั้ง (โอ้ นี้เมียหรือลูก)

เข้ากับเพื่อนร่วมงานไม่ได้ เปลี่ยนงานบ่อย โดนรังแก เพราะนิสัยการพูด ที่ไม่รู้จักการะเทศะ ว่าอะไรควรไม่ควร

แถมไม่เคยจำความผิดของตัวเอง โทษผมตลอด ทะเรอะกันบ่อยมาก เถียงคำไม่ตกฟาก 

ชอบหยิก ชอบข่วน แล้วเล็บคมมาก ที่ว่าชอบหยิกนี้คือ หยิกทุกวันเลยนะ หลักๆคือเขาจะหยอก แต่เล็บเขาคม พูดเท่าไหล่ก็ไม่ฟัง หลายครั้งเกือบฟิวขาด เป็นแผลเต็มแขนระ 

บนเตียงนี้ก็อีก คนหรือตุ๊กตายาง บวกกับเรื่องข้างบน ทำให้ผมเอือม ทุกวันนี้มีอะไรกัน 2-3 เดือนครั้งระ ถึงวันนี้ ล่าสุดเมื่อกลางเดือนมกราคม 4 เดือนแล้วมั้งนิ

สรุป ช่วยตัวเองมันส์กว่า และก็ช่วยตัวเองตลอดทุกวัน เอาไม่ลง เอือม มีเหมือนไม่มี เห้อ ชีวิตแม่มรันทด 

(เผื่อใครสงสัย ทำไมช่วยตัวเอง ทำไมไม่ไปอาบอบนวด....เสียดายตังครับ 1,500,2,000/1-2 ชม. 
เอาไปเล่นเกมส์ดีกว่า ฟิน/แก้เครียดได้ทั้งวัน)

เอ้อเรื่องนี้อีก คือผมเป็นคนที่ ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่อสุรา ไม่ยุ่งยาเสพติด ไม่กินน้ำท่อม ไม่ขับรถเหวน เลยไม่มีสิ่งคลายเครียดเหมือนคนอื่นเขา วิธีคลายเครียดของผมคือ เล่นเกมส์ ก่อนหน้านี้ จะไปเล่นหลังเลิกงานทุกวัน วันละ 3 ชม.(ผมเล่น GAT V  ครับ ไล่ชน ไล่ยิง คนคลายเครียดไป) เขาจะมีปัญหากับผมเรื่องนี้มาก คือ ไม่อยากให้ไปเล่น อยากให้อยู่แต่บ้าน กลัวไปมีคนอื่น ชวนไปนั่งที่ร้านเกมด้วยก็ไม่ไป กลัวคนเยอะ

แต่ไม่ได้เล่นเกมส์ตลอด เหมือนจะเดือนเว้นเดือน ไอที่เว้น ก็มาสิงพันทิปเนี่ยเดือนเว้นเดือน ก็มีปัญหาอีก ว่าติดแต่พันทิป ผมมักหากะทู้ห้องหว้ากอ หรือ วิท อ่าน ช่วงนี้ก็กะทู้ covid แต่เขาไม่เข้าใจ อ้ะก็ไม่เป็นไร ค่อยๆอธิบาย แต่มันไม่ฟังฮะ เดินหนีอีก น่าตบด้วยโต๊ะญี่ปุ่นจริงๆเลย 

เมื่อไหล่จะมีผู้ชายดีๆ ใจเย็น (เพราะเขาชอบ
หยิก,ทุบ,ตี ถ้าใจร้อนเขาอาจโดนทำร้าย) มาจีบเมียผมบ้างนะ

ก่อนหน้านี้เวลาเขาไปเที่ยวไหน ผมปล่อยนะ ไปผับก็ให้ไปเอง กลับตอนไหนก็ได้ หรือไม่ก็ไปส่งแล้วกลับบ้าน รอไปรับตอนผับปิด
ไปเที่ยวไหนก็ตามสบาย ไม่เคยห้าม (เผื่อได้ไปเจอคนดีๆ)

ทุกวันนี้เหนื่อยมากๆ ถ้าเมียผมมีชู้นะ ผมจะขายรถยนต์เอาเงินให้ฝ่ายชายไปตั้งหลัก ใช้ดูแลเมียเลย 

เมื่อไหล่จะได้เป็นอิสระนะ

อยากเลิก แต่เลิกไม่ลง กลัวเขาอยู่ไม่ได้ กลัวเขาไม่มีใคร กลัวเขาต้องอยู่ตัวคนเดียว กลัวเขาน้อยใจคิดว่าไม่มีใครรักเขา กลัวเขาป่วยแล้วไม่มีใครดู

ที่ว่ามาเนี่ย คือที่มาของคำว่า ไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลก โรคด้วย 

ทุกครั้งที่คิดจะเลิก กลางดึกผมจะนั่งดูหน้าเขาตอนหลับ น้ำตาก็ไหลเอง เขาจะอยู่ยังไงน้า จะอยู่ได้มั้ย คนใหม่จะเข้าใจเขามั้ย จะลงไม้ลงมือกับเขามั้ย (เขามือไวปากไว ชอบด่า ชอบหยิก ชอบตี) จะดูแลเขาดีมั้ย 

ด้วยอะไรหลายๆอย่าง รวมถึงใจไม่แข็งพอ จึงไม่สามารถเป็นฝ่ายบอกเลิกเองได้ (เพราะอีกฝ่ายก็ไม่ยอม เก่งแต่ปาก ชอบท้าเลิก เข้าทางเราแระ แต่พอเราจะเลิก ไม่ยอม ร้อง นั่งขวางประตู)

ผมพร้อมเลิกนะ ถ้าเขาจะไป แต่ผมไม่กล้าออกมา เพราะติดจิตสำนึกตัวเอง ว่าไม่ควรทิ้งผู้หญิง แต่ถ้าเขาเป็นฝ่ายไปเอง ผมไม่ขัดข้อง

เวิ้นเว่อเนอะ

ก็นั่นล่ะครับ ผมจะเลิกกับเขายังไงดี ไม่อยากทนแล้ว แต่ถามว่ารักเขามั้ย รักครับ ถึงไม่มีอะไรกัน แต่ผมก็กอด/หอม แทบตลอดเวลา ทุกวัน อยากกินอะไรก็พอไปตลอด หรือไปหาให้ ตามใจตลอด (ตรงผิดที่ผมเอง เขาคงติดนิสัยเอาแต่ใจเพราะผมตามใจเกือบตลอด) 

พิมพ์เอง ยังเหนื่อยใจกับตัวเอง วกไปวนมาเนอะ ชีวิตสับสนมาก 

คิดว่าคงไม่มีใครเข้าใจ

ขอโทษที่ทำให้เสียความครับ

ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านครับ

อย่างน้อยก็ได้ระบาย ครั้งแรกเลย ไม่เคยได้ระบายกับใครเลย 

ปล.1.เผื่อใครอยากตอบ แต่งงว่าถามอะไร
ผมจะถามว่า
ผมอยากเลิกกับแฟน ที่เขารักผมมาก และเขาไม่มีใครเลย นอกจาก  พ่อ-แม่ ที่ต่างจังหวัด ดูแลตัวเองก็ไม่ค่อยได้ ผมจะเลิกยังไงดี ให้เขาเสียใจน้อยที่สุด ใช้ชีวิตต่อไปได้ โดยไม่มีปัญหา เรื่องเงิน ผมคิดว่าจะส่งให้เขาเลื่อยๆซัก 3-6 เดือน (ถ้าเลิกกันนะ)

ปล.2.พูดแต่ข้อเสียแฟน ข้อเสียผมมีมั้ย มีครับ
เยอะแยะ เป็นคนอารมณ์ร้อน (แต่แสดงอาการยาก)
ชอบใช้อารมณ์ ติดเกมส์ ติดโทรศัพท์ เอาแต่ใจ
ไม่ยอมคน (ยกเว้นเป็นฝ่ายผิด ถูกผิด ผมไม่ได้ใช้คติตัวเอง แต่ใช้ คติสังคม,กฎหมาย)
ปีสองปีมานี้ติดพูดหยาบ (อย่างที่พิมหลุดๆไปบ้าง) 
ดุด่าเมีย ทุกวัน เช้า,เที่ยง,เย็น,ก่อนนอน ทุกวัน (แต่มันก็ไม่เคยจำ ประโยคที่ด่าก็ประโยคเดิมๆ เรื่องที่ด่าก็เรื่องเดิมๆ) ขับรถเร็ว ทั้ง จยย.และ ยนต์ และอีกเยอะแยะ 

ขอบคุณครับ