สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนะคะ จขกท.อายุ25 เป็นผญ เป็นโรควิตกกังวลและเป็นโรคซึมเศร้าร่วมด้วย ตอนนี้เข้ารับการรักษาแล้ว รักษามาปีนึงแล้ว กินยาทุกวันนะคะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ หลังจากเกิดCovid19ตอนนี้จขกท.ตกงานเป็นที่เรียบร้อบแล้ว ตกงานมาตั้งแต่กุมภาหางานมาเรื่อยๆจนตอนนี้ก็ยังหาไม่ได้ ท้อค่ะแต่ไม่ได้ถอยนะคะ ก็ยังหางานอยู่เรื่อยๆ ส่งใบสมัครไปหลายที่ จขกทพูดจีนได้ค่ะ แต่ไม่จบปรญ ตกงานเครียดแล้วตอนนี้มีอีกเรื่องที่เพิ่มเข้ามาอีกคือความรัก
ขจกทกับแฟนคบกันมาแล้วจะ2ปี เช่าห้องอยู่ด้วยกัน(เราทั้งสองเป็นคนต่างจังหวัด) แต่ผชมีบ้านที่กทมอยู่แล้ว ก่อนจะมาอยู่กับเราเขาก็อยู่กับที่บ้าน
แต่พอมาอยู่กับเราเขานานๆกลับบ้านทีค่ะเดือนละครั้ง เนื่องนอกใจก็มีบ้างค่ะ แต่จับไม่ได้คาหนังคาเขา เขาไม่ยอมรับถ้าหลักฐานไม่มัดตัว
เรื่องแฟนเก่าเขาก็ยังวนๆมา ครั้งนึงเราไปทำงานตปท พอไปส่งเราที่สนามบินเสร็จเขาก็ไปหาแฟนเก่าเขาเลย วันนั้นเราตะหงิดใจเพราะเขาไม่เคยหายไปนานๆเลย โทรไปรับสายตลอดวันนั้นเขาหายไปเลยทั้งวันหลังจากที่เราไปตปท เราเลยไปดูสตอรี่แฟนเก่าเขาก็เจอรูปที่ถ่ายติดแฟนเรา เป็นเสื้อตัวเดียวกับที่ใส่ไปส่งเราที่สนามบิน เราก็แคปรูปไว้ไปถามเขาตอนแรกก็ปฎิเสธ พอเราส่งรูปหลักฐานไปถึงจะยอมรับ ครั้งที่สองก็ตอนไปเที่ยวด้วยกันถ่ายรูปวิว รูปอาหารส่งให้ใครสักคนตลิดแต่บอกว่าให้แม่ ให้ที่ทำงานหรือกลุ่มไลน์ที่บ้านบ้าง เราก็สงสัยค่ะแต่ก็ไม่กล้าไปก้าวก่ายมาก ให้เกียรติเขาค่ะ ครั้งนั้นก็จับได้ว่าส่งให้แฟนเก่า เขาบอกไม่มีอะไรแค่เพื่อนกันแต่ขอดูแชทที่คุยก็ไม่ให้ดู ก็ทะเลาะกันแต่มาสรุปว่าเราผิด เหมือนเราผิดที่ไปสงสัย ตอนนั้นก็ดีกันนะคะ แต่หลังจากนั้นก็ก็ระหองระแหงค่ะไม่ค้อยไว้ใจแต่ไม่ได้ไปเช็ก เพราะเขาไม่ให้ดูอยู่แล้ว แค่เดินเฉียดยังเอามือถือเบี่ยงเลยค่ะ เวลานอนมือถือวางบนตัวเราแค่จะหยิบไปวาวที่หัวเตียงให้ยังสะดุ้งตื่นมาเอาเองเลยค่ะ มือถือติดตัวตลอด เข้าห้องน้ำก็ติดไปด้วยทั้งที่อาบน้ำ เราก็นอยๆค่ะ คิดมากพอพูดก็ว่าเรางี่เง่าค่ะ เคยขอเลิกแต่ก็เจอดราม่าใส่ ร้องไห้จนเราคิดว่าเราคิดมากไปเองแล้วเราเล่นใหญ่บอกเลิกไปหรือป่าว เป็นแบบนั้นมาเรื่อยๆค่ะ
ทุกวันนี้เขายังเป็นเหมือนเดิมนะคะ เรื่องมือถือแตะไม่ได้ไปไหนติดตัวตลอดซ่อนตลอด เวลาเดินเฉียดเอามือถือเบี่ยงหลบตลอด ตอนนี้ ออกไปไหนโทรไม่เคยรับ จะโทรกลับอีกทีก็2-3ชม หรือไม่ก็ไม่โทรเลยบอกว่าไม่ได้ยิน แต่เวลาอยู่ที่ห้องมีคนโทรมาก็รับสายตลอด เราไม่เคยถามว่าใครโทรมาหรือคุยกับใคร พักหลังๆนี้เริ่มกลับไปนอนที่บ้านบ่อยขึ้นอาทิตย์ละ2-3วัน ติดๆกัน เเละช่วงที่ผ่านมาทะเลาะหนักๆอยู่สองครั้ง เขาเริ่มรุนแรงขึ้น เริ่มปาข้าวของใส่เรา เสื้อผ้า ของใช้ มีเตะเราด้ย พลักเรา ขึ้นเสียง ขึ้นกู เวลากลับไปนอนที่บ้านจะนอนไวมาก3ทุ่มกว่าก็นอนแล้ว แต่ตอนอยู่กับเรานอน5ทุ่มไม่ก็เที่ยงคืน เราถามว่าทำไมช่วงนี้กลับไปนอนที่บ้านบ่อยจังเขาบอกว่าช่วงนี้เขาเครียดๆเรื่องงานกลับไปกินเบียร์ที่บ้านเพราะที่บ้านเบียร์เยอะ ลืมบอกว่าเขามีบ้าน2หลังนะคะ เราเคบไปบ้านหลังใหม่ หลังเก่าไม่เคยไป ซึ่งเขาบอกลับไปนอนบ้านหลังเก่าค่ะ เราไม่รู้ว่ามีเบียร์เยอะจริงไหมเวลาถามก็ชอบบ่ายเบี่ยงไม่ตอบคำถามเราค่ะ ตอนนี้เราอยากกระจ่างถ้าเขามีคนอื่นหรือคุยกับคนอื่นอยู่เราก็อยากจะเลิกให้มันจบๆไปเพราะเราเองก็ท้อค่ะ ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยมากๆ วันนี้เขาก็กลับไปนอนที่บ้าน เขาบอกเราว่าจะนอนแล้ว *ตอน3ทุ่มกว่า เราถามว่าทำไมนอนไวจัง เขาบอกงานหนักช่วงนี้ เราก็โอเค ทำเหมือนเข้าใจค่ะ ลึกๆก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะแล้วนอยด้วย และเราเลยบอกเขาไปว่าช่วงนี้เขาเป็นแบบนี้เขาทำเราคิดมากค่ะ แต่เราไม่ได้บอกว่าเราร้องไห้บ่อย เขาตอบเรามาว่า 'คิดไร อย่าทำให้เราเครียดอีก ขอละ" ก็จบที่เราร้องไห้ค่ะ แบบนี้เราควรทำยังไงดีคะ เรารู้สึกแย่มากๆค่ะ ช่วงนี้กว่าเราจะหลับก็7โมงเช้าแล้ว หลับไปแค่2-3ชม ตอนนี้เราคุยหรือปรึกษาอะไรกับเขาไม่ได้เลยค่ะ ทุกครั้งที่จะพูดอะไรเรากลัวว่าจะทะเลาะกันอีกตลอดเลยค่ะ เลยเลือกเก็บไว้คนเดียวจนเราเหนื่อยมากๆ และมันส่งผลกระทบกับโรคที่เราเป็นอยู่ณตอนนี้มันแย่มากจิงๆ เราควรทำยังไงคะ ควรไปต่อไหม หรือพอแค่นี้...
ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ เราควรไปต่อหรือพอแค่นี้คะ
เข้าเรื่องเลยนะคะ หลังจากเกิดCovid19ตอนนี้จขกท.ตกงานเป็นที่เรียบร้อบแล้ว ตกงานมาตั้งแต่กุมภาหางานมาเรื่อยๆจนตอนนี้ก็ยังหาไม่ได้ ท้อค่ะแต่ไม่ได้ถอยนะคะ ก็ยังหางานอยู่เรื่อยๆ ส่งใบสมัครไปหลายที่ จขกทพูดจีนได้ค่ะ แต่ไม่จบปรญ ตกงานเครียดแล้วตอนนี้มีอีกเรื่องที่เพิ่มเข้ามาอีกคือความรัก
ขจกทกับแฟนคบกันมาแล้วจะ2ปี เช่าห้องอยู่ด้วยกัน(เราทั้งสองเป็นคนต่างจังหวัด) แต่ผชมีบ้านที่กทมอยู่แล้ว ก่อนจะมาอยู่กับเราเขาก็อยู่กับที่บ้าน
แต่พอมาอยู่กับเราเขานานๆกลับบ้านทีค่ะเดือนละครั้ง เนื่องนอกใจก็มีบ้างค่ะ แต่จับไม่ได้คาหนังคาเขา เขาไม่ยอมรับถ้าหลักฐานไม่มัดตัว
เรื่องแฟนเก่าเขาก็ยังวนๆมา ครั้งนึงเราไปทำงานตปท พอไปส่งเราที่สนามบินเสร็จเขาก็ไปหาแฟนเก่าเขาเลย วันนั้นเราตะหงิดใจเพราะเขาไม่เคยหายไปนานๆเลย โทรไปรับสายตลอดวันนั้นเขาหายไปเลยทั้งวันหลังจากที่เราไปตปท เราเลยไปดูสตอรี่แฟนเก่าเขาก็เจอรูปที่ถ่ายติดแฟนเรา เป็นเสื้อตัวเดียวกับที่ใส่ไปส่งเราที่สนามบิน เราก็แคปรูปไว้ไปถามเขาตอนแรกก็ปฎิเสธ พอเราส่งรูปหลักฐานไปถึงจะยอมรับ ครั้งที่สองก็ตอนไปเที่ยวด้วยกันถ่ายรูปวิว รูปอาหารส่งให้ใครสักคนตลิดแต่บอกว่าให้แม่ ให้ที่ทำงานหรือกลุ่มไลน์ที่บ้านบ้าง เราก็สงสัยค่ะแต่ก็ไม่กล้าไปก้าวก่ายมาก ให้เกียรติเขาค่ะ ครั้งนั้นก็จับได้ว่าส่งให้แฟนเก่า เขาบอกไม่มีอะไรแค่เพื่อนกันแต่ขอดูแชทที่คุยก็ไม่ให้ดู ก็ทะเลาะกันแต่มาสรุปว่าเราผิด เหมือนเราผิดที่ไปสงสัย ตอนนั้นก็ดีกันนะคะ แต่หลังจากนั้นก็ก็ระหองระแหงค่ะไม่ค้อยไว้ใจแต่ไม่ได้ไปเช็ก เพราะเขาไม่ให้ดูอยู่แล้ว แค่เดินเฉียดยังเอามือถือเบี่ยงเลยค่ะ เวลานอนมือถือวางบนตัวเราแค่จะหยิบไปวาวที่หัวเตียงให้ยังสะดุ้งตื่นมาเอาเองเลยค่ะ มือถือติดตัวตลอด เข้าห้องน้ำก็ติดไปด้วยทั้งที่อาบน้ำ เราก็นอยๆค่ะ คิดมากพอพูดก็ว่าเรางี่เง่าค่ะ เคยขอเลิกแต่ก็เจอดราม่าใส่ ร้องไห้จนเราคิดว่าเราคิดมากไปเองแล้วเราเล่นใหญ่บอกเลิกไปหรือป่าว เป็นแบบนั้นมาเรื่อยๆค่ะ
ทุกวันนี้เขายังเป็นเหมือนเดิมนะคะ เรื่องมือถือแตะไม่ได้ไปไหนติดตัวตลอดซ่อนตลอด เวลาเดินเฉียดเอามือถือเบี่ยงหลบตลอด ตอนนี้ ออกไปไหนโทรไม่เคยรับ จะโทรกลับอีกทีก็2-3ชม หรือไม่ก็ไม่โทรเลยบอกว่าไม่ได้ยิน แต่เวลาอยู่ที่ห้องมีคนโทรมาก็รับสายตลอด เราไม่เคยถามว่าใครโทรมาหรือคุยกับใคร พักหลังๆนี้เริ่มกลับไปนอนที่บ้านบ่อยขึ้นอาทิตย์ละ2-3วัน ติดๆกัน เเละช่วงที่ผ่านมาทะเลาะหนักๆอยู่สองครั้ง เขาเริ่มรุนแรงขึ้น เริ่มปาข้าวของใส่เรา เสื้อผ้า ของใช้ มีเตะเราด้ย พลักเรา ขึ้นเสียง ขึ้นกู เวลากลับไปนอนที่บ้านจะนอนไวมาก3ทุ่มกว่าก็นอนแล้ว แต่ตอนอยู่กับเรานอน5ทุ่มไม่ก็เที่ยงคืน เราถามว่าทำไมช่วงนี้กลับไปนอนที่บ้านบ่อยจังเขาบอกว่าช่วงนี้เขาเครียดๆเรื่องงานกลับไปกินเบียร์ที่บ้านเพราะที่บ้านเบียร์เยอะ ลืมบอกว่าเขามีบ้าน2หลังนะคะ เราเคบไปบ้านหลังใหม่ หลังเก่าไม่เคยไป ซึ่งเขาบอกลับไปนอนบ้านหลังเก่าค่ะ เราไม่รู้ว่ามีเบียร์เยอะจริงไหมเวลาถามก็ชอบบ่ายเบี่ยงไม่ตอบคำถามเราค่ะ ตอนนี้เราอยากกระจ่างถ้าเขามีคนอื่นหรือคุยกับคนอื่นอยู่เราก็อยากจะเลิกให้มันจบๆไปเพราะเราเองก็ท้อค่ะ ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยมากๆ วันนี้เขาก็กลับไปนอนที่บ้าน เขาบอกเราว่าจะนอนแล้ว *ตอน3ทุ่มกว่า เราถามว่าทำไมนอนไวจัง เขาบอกงานหนักช่วงนี้ เราก็โอเค ทำเหมือนเข้าใจค่ะ ลึกๆก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกค่ะแล้วนอยด้วย และเราเลยบอกเขาไปว่าช่วงนี้เขาเป็นแบบนี้เขาทำเราคิดมากค่ะ แต่เราไม่ได้บอกว่าเราร้องไห้บ่อย เขาตอบเรามาว่า 'คิดไร อย่าทำให้เราเครียดอีก ขอละ" ก็จบที่เราร้องไห้ค่ะ แบบนี้เราควรทำยังไงดีคะ เรารู้สึกแย่มากๆค่ะ ช่วงนี้กว่าเราจะหลับก็7โมงเช้าแล้ว หลับไปแค่2-3ชม ตอนนี้เราคุยหรือปรึกษาอะไรกับเขาไม่ได้เลยค่ะ ทุกครั้งที่จะพูดอะไรเรากลัวว่าจะทะเลาะกันอีกตลอดเลยค่ะ เลยเลือกเก็บไว้คนเดียวจนเราเหนื่อยมากๆ และมันส่งผลกระทบกับโรคที่เราเป็นอยู่ณตอนนี้มันแย่มากจิงๆ เราควรทำยังไงคะ ควรไปต่อไหม หรือพอแค่นี้...