ผมมีความรู้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป หรือเค้าไม่รักผมแล้ว

ผมกับแฟนคบกันมาได้2 ปีกว่าแล้ว ซึ่งผมนั่งรถเข็น แฟนปกติและเป็นพยาบาล เราเจอกันในสถานที่แห่งหนึ่ง เรื่องมีอยู่ว่าแต่ก่อนเราอยู่หอด้วยกัน ผมประสบอุบัติเหตุซ้ำขากหัก ที่บ้านเลยเป็นห่วงจึงอยากให้มาพักที่บ้าน ที่บ้านผมจึงยอมให้แฟนย้ายมาอยู่ด้วยจะได้ไม่ต้องไปๆมา ก่อนหน้านี้เธอทำงาน รพเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งพอย้ายมาอยู่กับผมเลยต้องออกจากที่รพเก่ามารพแถวบ้าน ทำได้สักเงินก็ได้ครึ่งๆต่อครึ่งของรพในเมือง และเรามีภาระหนี้พอสมควรตามลำพังเงิน2 คนก็อยู่แบบยากๆ เทอจรึงตัดสินใจขายรถของเธอและมาใช้รถคันเดียวกับผม ผมเทียวรับส่งเอาถ้าเวลาเลิกตรงกัน หลังจากนั้นให้หลัง เหมือนโชคเข้าข้างเรา เธอได้เคสเฝ้าไข้จากเพื่อน เพื่อนจะไปเรียนต่อ แต่เฝ้าใครเป็นเคสผู้ป่วย ญ ผ่าตัดหัวใจ สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ แต่ต้องดูใกล้ขิด เธอต้องไปค้างอยู่กับเค้า หลังจากนั้นเวลาเริ่มทำให้เราห่างกันมากขึ้น แต่ก่อนเราวางแผนร่วมกันว่าแฟนและผมจะใช้เงินก้อนเดียวกันในการใช้ขีวิตประจำวัน ส่วนแฟนจะแบ่งเงินที่ได้ของตัวเองเพื่อเก็บ แต่พอทำได้สักพัก เงินผมก้อแค่เดก ปตรี ไม่ได้มากต้องจ่ายค่าไฟที่บ้าน ค่าจองใช้จำเป็นในชีวิตประจำวัน น่าจะไม่พอ เลยเปลี่ยนแผนแยกกันใช้เงิน หลังจากนั้นให้หลังผมก้อทักไป เทอก้อตอบมาบ้าง บ้างทีก้อหายไปหลายวันและทักมา และผมจำได้ประโยคนึง มันช่วงโควิดพอดีเทอบอกอาจตะไม่ได้กลับบ้านยาว เพื่อนที่มาเปลี่ยนก็ต้องดูแลคนไข้ที่รพ ส่วนคนไข้ทางเธอก็กลัวมากไม่อยากให้แฟนผมไปไหน กลัวถ้าไปจะเอาเชื้อมาติดแก ผมก็เลยจัดประโยคควานไปว่า "ทำงานเถอะไม่ต้องห่วง ขอแค่คิดถึงผมและรักผมเหมือนเดิมก็พอ" คำตอบที่ได้ แฟนผมเหวี่ยงใส่ผมว่า "จะกังวลไรนี่มาทำงานอยู่บ้านมาคิดระแวงกัน ยุติธรรมกับเทอเรอ" หลังจากนั้น ผมมีความรู้สึกว่าเทอเปลี่ยนไป ผมถามไปหยอดไปก้อตอบบ้าง อ่านแต่ไม่ตอบบ้าง ผมก็คิดว่า เทอคงนอนไม่เปนเวลาพักผ่อนน้อย แต่บางทีแค่เสี้ยวเดียวที่เทอเล่นเฟส และหันมาทักไลท์กันบ้างน่าจะดี ผมไม่เจอแฟนตั้งแต่ 10 มีค.63 (ผมควรทำไงดีคับ ผมรักเค้ามากยอมทนยอมรอเพื่อให้เทอเก็บเงินสร้างอนาคตให้สำเร็จ แต่บางทีเทอเกวี่ยงใส่ผมในไลมา หัวใจผมก็ไม่ค่อยดี ตอนนี้ก็คิดถึฃเทอทุกวัน แต่ก็ไม่ทักหากลัวมะจะทำให้เราแย่ลง อยากรักษาเค้าให้ดีที่สุด)