เราอายุ 22 จะ 23 ละคะ เรียนอยู่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งของบอกก่อนว่าค่าเทอมหาเองค่ะ และก็แฟนช่วยบ้าง ซึ่งเลิกขอเงินแม่มาได้ 5ปีแล้วค่ะ แล้วประเด็นเลยนะคะแม่เราเวลาจะพูดกับเราชอบขึ้นเสียงตะคอกใส่แล้วล่าสุดเราต้องเรียนออนไลน์ที่บ้านและสอบเราบอกว่าแม่ห้ามเสียงดังนะ เขาก็มาเคาะประตูห้องเราแบบดังและเรียกในเวลาสอบเราเลยบอกไปว่าสอบอยู่ แม่บอกเราอ้างไม่สอบจริงหรอกมหาลัยปิด covid-19 ก็ต้องไม่มีสอนสิ คือ แม่เราเล่นเฟสเป็นซึ่งข่าวก็มีติดตาม ตั้งแต่เราเรียนมาหาที่เรียนเองค่าเทอมเองแม่ไม่เคยแม้แต่ไปประชุมผู้ปกครอง หวงหาเงินมากๆคะ ตอนเราจบรับใบประกาศก็ไม่มาบอกติดงานไม่ว่าง แต่พี่เรารับปริญญาแม่กลับปิดร้านทำผมแล้วไปได้ เวลาเราพูดอะไรที่มีเหตุผลเข้าหน่อยกับบอกเราเถียง เช่น แม่เราเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นซึ่งเราไม่โอเคมาก เราเลยบอกแม่เอาลูกคนอื่นมาเปรียบกับลูกตัวเองแปลว่าแม่ไม่ได้ลูกจักลูกตัวเองดีพอสิ แม่บอกเราก้าวร้าวเราเถียง เราบอกเอาฆาตรฐานจุดไหนมาบอกว่าเราเถียงและเรายกตัวอย่างว่าขนาดศาลจะตัดสินคนผิดยังต้องมีหลักฐานเลย แม่เรารับไม่ได้ที่เราพูดแบบนี้เลยด่าเราแบบว่าเราเป็นคนที่แย่บอกเรา เด็กนรกบ้าง บอกตรงๆคะ ที่ผ่านมาอยากได้กำลังใจจากแม่มากที่สุด เขาเคยบอกเองว่ามีอะไรปรึกษาเขาได้แต่พอเราจะซื้อรถเป็นของตัวเองในราคา5แสนบาทเงินสดนะคะเป็นเงินที่เก็บมาทั้งชีวิตตั้งแต่ทำงานมาแม่เราด่าคะว่ารักสบายเอาทำไมรถ แม่บอกเอาเงินให้แม่แม่จะเอาไปหมุน เป็นอะไรที่แบบเราแย่มาก เหตุผลที่ซื้อรถอยากเดินทางไปไหนสะดวกเวลากลับบ้านไปหาพ่อที่ ตจว รวมถึงเวลาไปทำงานด้วยคะ เราเปิดร้านทำเล็บและต่อขนตาเลยมีเงินมากขึ้นที่จะจุนเจือตัวเองและแม่ได้เราให้เงินแม่ทุกเดือนนะคะ ไม่มากแต่ก็ให้ พอตกสิ้นเดือนถามหาเงินแล้วคะว่าไหนโอนเมื่อไหร่ เราเหนื่อยคะ ปล.พ่อกับแม่แยกทางกันคะที่ต้องอยู่กับแม่คือเราหวงว่าแกอยู่คนเดียวเลยไม่ได้ออกไปอยู่กับแฟน ขอคำแนะนำและวิธีรับมือทีคะ ไม่ขอคำหยาบนะคะ ขอบคุณค่ะ
ขอวิธีรับมือกับแม่ที่บ้านหน่อยค่ะ