สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรามีเรื่องที่ติดอยู่ในใจหลายๆเรื่อง ซึ่งมันทำให้เรานอนไม่หลับและอยากอาหารน้อยลง  บางคืนเราต้องพึ่งยานอนหลับ   ก็เลยมาเขียนกระทู้นี้ ให้ทุกคนได้อ่านกัน 
                เมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีที่แล้ว เราได้มาฝึกงานที่จังหวัดแห่งหนึ่งในภาคกลาง ซึ่งใกล้กับบ้านเราพอดี  เลยได้กลับบ้านทุกเย็นวันศุกร์ (((หลายปีมานี้เราเรียนมหาลัยที่ไกลบ้าน และมักจะกลับไปบ้านปู่กับย่า ซึ่งเป็นที่ๆเราโตมา))) เราไม่ค่อยสนิทกับพ่อแม่ เพราะไม่เคยได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจริงๆจังๆ แต่เราก็พอรู้จักนิสัยพ่ออยู่บ้าง  วันหยุดพ่อจะชอบดูทีวี นอนกลางวัน ส่วนแม่จะไปทำกิจกรรมกับชมรม เดินห้างกับเพื่อน 
                อาทิตย์แรกที่เราได้กลับบ้าน ทุกอย่างก็ดูปกติ พอถึงวันอาทิตย์ เราต้องกลับบริษัทเอง ซึ่งเรายังขึ้นรถเมล์ไม่เป็น พ่อบอกให้แม่ไปส่ง เพราะพ่อจะไปทำธุระ จากนั้นพ่อก็ออกบ้านไปแต่เช้าเลย เราก็งงๆ เพราะปกติวันหยุดพ่อไม่ชอบออกไปไหนเลย  เราก็เริ่มสงสัยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
                อาทิตย์ถัดมาก็เหมือนเดิม พ่อแต่งตัวออกจากบ้านแต่เช้า เราลองถามแม่ ก็ได้คำตอบว่า พ่อไปซื้ออาหารเสริมมาขายต่อให้เพื่อน เราก็ว่ามันแปลกๆ ไม่ใช่นิสัยพ่อเลยที่จะมาทำอะไรแบบนี้ กำไรนิดหน่อยแลกกับเวลาพักผ่อนมันไม่คุ้มเลย  แต่เราก็เลิกสงสัยตั้งแต่นั้นมา
                เวลาผ่านไป จู่ๆแม่ก็แยกห้องนอนกับพ่อ และเราก็เห็นพ่อซักผ้า รีดผ้า ด้วยตัวเอง ก็เริ่มสงสัยแล้วว่าเค้ามีปัญหาอะไรกัน แต่พอถามแม่ดูก็ได้คำตอบว่า แม่ไม่อยากนอนห้องแอร์ มันคัดจมูก เราก็ว่ามันแปลกๆอยู่ดี ที่ผ่านมาไม่เห็นเป็นอะไร 
                จนเราฝึกงานเสร็จ และกลับมาอยู่บ้าน แม่เล่าให้ฟังว่าแม่แค้นมาก ที่พ่อไปมีชู้ พ่อออกจากบ้านตอนสี่ทุ่ม บอกว่ามีธุระจะไปซื้อของที่ห้าง ทั้งๆที่เลิกงานแวะซื้อก็ได้ กลับบ้านอีกทีตีสองตีสาม แม่เริ่มระแคะระคายก็เลยถามพ่อไปตรงๆ เลยได้รู้ว่าพ่อมีชู้ ไปเอากับกะเทย  ตอนนั้นเราไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ คิดว่าพ่ออาจจะมีชู้เป็นผู้หญิง แต่โกหกอะแหละ คนมันขี้โกหกอะนะ  เราเสียใจมากๆ ไม่ได้โกรธพ่อเลย เรายังทำดีกับพ่อเหมือนเดิม หากับข้าวไว้รอ ชวนคุยบ้าง    แต่พ่อก็ยังไม่หยุดไปหาชู้  ตลกปะ ทั้งที่สารภาพกับแม่ แต่ก็ยังไม่หยุด พ่อไม่พูดดีกับแม่เลย มีแต่ตะคอกใส่ ว่าแม่ไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้  หักเงินเรา และก็ไม่ให้เงินลุงกับป้าที่เลี้ยงเรามา ((ป้าเป็นพี่สาวของพ่อ และเป็นคนเลี้ยงดูเรามา  สาเหตุที่พ่อต้องให้เงินท่านคือปู่ ย่า ลุง ป้า เลี้ยงเรามาตั้งแต่เกิด ตอนนี้ปู่ย่าตายไปแล้ว ยังเหลือลุงกับป้า ที่มีพระคุณกับครอบครัวเรา))  เงินที่พ่อเคยส่งเสียให้ลุงกับป้ามันแค่เดือนละ 1,000 ซึ่งไม่ลำบากพ่อเลย พ่อเราอยู่ในจุดที่เงินเดือนสูงสุดในอายุงานแล้ว((และก็มีสวัสดิการเบิกได้ทั้งค่าเทอม ค่ารักษาพยาบาล)) ไม่มีหนี้สิน ไม่ต้องจ่ายค่าเทอมให้เรา แถมยังหักเงินรายเดือนเราไปมากพอสมควร ลุงกับป้าเราเป็นเกษตรกร ไม่ได้มีรายได้ทุกวัน เพราะท่านแก่มากแล้ว ทำงานหนักๆไม่ไหว  พ่อเรานิสัยแย่มาก เห็นแก่ตัว จนตอนนี้เราไม่คุยกับพ่อ ไม่มองหน้า ไม่ชวนคุย ในบ้านมีแค่แฟนเราที่คุยกับทุกคนในบ้าน คอยหากับข้าวให้ และคอยตอบคำถามพ่อแทนเรา (((แฟนเราตกงาน เลยให้มาอยู่ด้วยกันที่บ้าน)))   แม่เราไม่สามารถคุยกับพ่อได้เลย เพราะจะโดนตะคอกใส่ตลอด ตอนเย็นแฟนเราทำกับข้าวไว้ แม่โทรไปบอกพ่อว่าไม่ต้องซื้ออะไรมากิน พ่อก็หาว่าแม่จะจับผิด ((พ่อกับแม่ทำงานที่เดียวกันแต่บางวันเลิกงานไม่พร้อมกัน))   ครอบครัวเราตอนนี้มันไม่เป็นครอบครัวอีกแล้ว เราสารภาพตามตรงว่าเราเกลียดทุกคนในบ้าน ทั้งพ่อทั้งแม่ เรื่องที่กระทบจิตใจเราจนเรานอนไม่หลับมันไม่ได้มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว   ไว้เราจะมาเล่าอีกเร็วๆนี้ค่ะ