ทำไมทำไม่ได้อย่างเขา ทำไมได้เกรดน้อยกว่าเขา ทำไมโง่อย่างงี้ ทำไม บลาๆๆๆ
คือคำพูดพวกเนี้ยมันทำให้ผมไม่ไหวมากอ่ะครับ
คือช่วงวัย อ.1-ป.5 เนี่ย ผมเรียนได้เกรดค่อนข้างสูง และเก่งวิชาภาษาอังกฤษ แต่เมื่อขึ้น ม.1 ผมเริ่มรู้สึกด้อยลงเพราะ มีลูกพี่ลูกน้องมาเรียนด้วย และเขาเป็นคนที่เล่นอะไรไม่เกรงใจเท่าไหร่ ผมก็เลยโดนเล่นแรงด้วยบ่อยครั้ง เออ เข้าเรื่องเลยดีกว่า คือที่บ้านเขา มีครูสอนคณิตเป็นยาย ซึ่ง ผมจะโดนเปรียบเทียบบ่อยมาก บางครั้งก็อยากสวนไปว่า แล้วทีอังกฤษล่ะ ลูกได้อย่างกูป่ะ? แต่ก็ทำไม่ได้ ผมโดนเปรียบเรื่องคณิตหรือวิชาที่ผมด้อยกว่า แต่ผมก็ไม่เคยไปพูดว่าเราเก่งกว่า บลาๆ จนมันทำให้ผมเก็บกด โดนไม้แขวนเสื้อ นู่นนี่ เพราะโดนเปรียบแค่งิชาคณิต และ พอเวลาผมพูดว่า เปรียบแค่วิชา คณิตแล้วเปรียบวิชาอังกฤษบ้างดิ ต่างคนก็เก่งแตกต่างกันป้ะ.... สรุป ไอบ้าเอ๊ย ผมโดนไม้แขวนเสื้อ อะไร???? ผมก็เปรียบเทียบบ้าง ผมผิดอ่อ?? แล้วคือ ผมก็อิจฉาถานะครอบครับเขาพอสมควร เนื่องจากมีถานะดีมาก เค้าเลยได้พวกทรศ.ดีๆทั้งๆที่เขาเรียนเกรดเฉลี่ยได้น้อยกว่าผม แล้วบางครั้งเขาก็บอกว่า ทรศ.ผมกากมากไรอย่างเนี้ย แต่มันก็คือความจริง ปัจจุบันใช้ J7 Prime เขาใช้ Samsung A50 พอเวลาผมเปรียบเทียบบ้างว่าทีเขาได้ ทำไมผมไม่ได้ ทั้งๆที่ผมก็ดีกว่าเขาตั้งเยอะ ทั้งนิสัยที่ไม่เล่นแรง แคร์ความรู้สึกคนอื่น ไม่ชอบแกล้งใคร ไม่ด่าใครก่อน ซึ่งที่พูดมาตรงข้ามกับเขาทั้งหมด ผมก็สงสัยว่าทำไม คนที่ไม่ดีกว่าผมเลย ทำไมได้แต่สิ่งดีๆ ไม่เคยโดนดุ ไม่โดนตี แม่เข้าข้าง อื่นๆ
ขอขอบคุณที่อ่านจบครับ ช่วยบอกทีว่าต้องทำอย่างไรถึงจะให้พ่อแม่หยุดเปรียบเทียบเราซักที
ทำไม พ่อแม่ชอบเปรียบเทียบเรากับลูกคนอื่น
คือคำพูดพวกเนี้ยมันทำให้ผมไม่ไหวมากอ่ะครับ