(เราไม่อยากโดนกระทู้นี้ปิ้วไป เราคิดว่าพันทิพอาจจะมีความคิดต่างๆให้เราได้ร็)         
          นี่เป็นเรื่องส่วนนึงในชีวิตของเราอายุ 22ปีตอนเด็กเราค่อยข้างเป็นคนเก็บกดแบบคำพูดร้ายๆเราดันเก็บมาคิดตลอดเวลาว่าเราทำอะไรผิด
นิสัยส่วนตัวเราจริงๆคือ เก็บกด ปิดกั้นตัวเอง ชอบอยู่คนเดียว ดื้อเงียบ หัวร้อนเรียกอีกอย่างว่าใจร้อนรึป่าว(ที่สังเกตตัวเองก็ส่วนใหญ่ก็ประมาณนี้)
เราเป็นคนค่อนข้างคิดในแง่ลบ พยายามที่จะดีแต่ใจลึกคือเรากำลังเฟคหลอกคนอื่นหลอกตัวเอง เข้าเรื่องเลยดีกว่าเราโดนทำร้ายโดยที่ไร้เหตุผลมาโดยตลอดเราเข้ากับแม่ไม่ได้เพราะตอนเด็กคุณตากับยายเลี้ยงเรามาพอคุณตาและยายท่านจากไปเราก้ต้องมาอยู่กับแม่และแฟนแม่(ไม่ใช่พ่อแท้ๆ) เนื่องจากเราเป็นคนชอบอยุ่คนเดียวแล้วมีเหตุการ์ณนึงคือแฟนแม่เราเขาค่อนข้างชอบไปเที่ยวแบบทางบ้านเราวันอาทิตย์คือวันครอบครัวห้ามออกไปไหนถึงจะมีรายงาน งานกลุ่มต่างๆ(ฐานะทางบ้านเราคือก็พออยู่ได้แต่ส่วนมากโดนเรียกว่าจน)
          เราเคยทำอะไรไม่รู้ไม่แน่ใจอะไปโดนแฟนแม่เราโดนแม่ตบหน้าครั้งแรกในชีวิตมาถึงตอนนี้ถ้าถามว่าโกรธแม่ไม่เราไม่โกรษนะแต่มันเป็นอะไรที่ฝังใจเรามากๆ พอเรามาเรียนที่กรุงเทพเด็กใหม่ก็มีคนมาจีบก็เราทั่วไปก็ได้โทรคุยกัน(เพราะบ้านเราไม่มีอินเตอร์เน็ตทุกวันนี้บ้านเช่าที่อยู่ก็ยังไม่มีแอร์เลยเพราะเป็นบ้านเช่าที่ด้านล่างมันจะเป็นน้ำดำๆกลิ่นเหม็นๆไหนมาจากโรงงาน) กลับมาๆต่อๆเราก็คุยโทรศัพท์กับคนที่มาจีบแล้วแฟนแม่ก็รู้ว่าเราคุยกับผู้ชาย เขาโยนมือถือเลยแล้วก็ ประโยคต้องห้ามที่คือไล่เราว่าถ้าคุยกับผู้ชายก็ให้เขาไปเลี้ยงดูสิ คือเราแบบเราทำอะไรผิดเหรอแค่คุยทั่วไปแต่เราไม่ได้คิดทางชู้สาว มันเลยเป็นจุดเริ่มต้นของประโยคต้องห้าม  แฟนแม่เราค่อนข้างที่จะชอบไปเที่ยวที่วัดทำบุญไรงี้เราไม่อยากไปเราเลยบอกว่าขอไม่ไปได้ไหมสิ่งที่แม่ทำกับเราต่อเขาใช้ไม้กวาดทุบเราตรงนั้นเลยผ้าห่มก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลยแม่โมโหจนลูกตาแม่แทบจะออกมาพอแฟนแม่เราบอกว่าไม่ไปแม่เราจากหัวเสียก็เป็นปกติ เราเป็นที่หัวช้าก็ไม่ได้เก่งเราพยายามเท่าที่เราทำได้แล้ว สิ่งที่เขาบอกเราต่อมาคือ ประโยคต้องห้ามที่2คือเลี้ยงเสียข้าวสุก เสียใจมาก และตามมาติดคือ ไม่น่าเกิดมาให้ลำบากและการเปรียบเทียบกับคนอื่น เนื่องจากเราเป็นคนเก็บกดเราเขียนเป้นอักษรที่ละแผ่นแล้วตอกตะปูติดไว้(เราสลับตัวอักษรไม่ให้เรารู้ว่าเราเขียนอะไรลงไป) จากการที่เก็บกดแล้งเครียดมากๆมันเลยทำให้เรา กลายมาเป็นโรคบอเดอร์ไลน์และซึมเศร้าหนักมากๆจน.. แขนลายเย็บทั้งหมด57เข็มไม่รวมกับที่ไม่ได้เย้บก็เยอะนิดนึง(ไม่ได้มโนทางรพ.ได้วินิจฉัยแล้วว่าเราจริง)
            หลังจากนั้นมาเราก็มีปัญหาเรื่องพฤติกรรมและอารมร์ที่ร้ายแรง มีครั้งนึงที่เขาได้ยินประโยคต้องห้ามจากแฟนแม่เราเข้าไปชาร์จทันทีและหลายครั้งเราควบคุมไม่ได้เหมือนมีใครไม่รู้มาสั่งมันคือเสียงในหัว โรอบอร์เดอร์ไลน์ ซึมเศร้า (มีอาการหูแวว เห็นภาพหลอน แพนิค มีอาการไซโคพาธแต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นนานแล้วนอกจากจะเครียดหนักๆ)ตอนนี้รักษาตัวด้วยการกินยา โอเคแล้ว ส่วนพ่อกับน้าเขาก็ดีกับเรานะแต่ความทรงจำมันยังไม่หายไปเราลืม ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอดีตแต่เราทำไมได้ยากเหลือเกิน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เนื้อหาของโรคบอร์เดอร์ไลน์ https://www.pobpad.com/borderline-personality-disorde 
- เราอยากจะถามว่าการที่เราทำกับแม่เราผิดไหมมากไหมจนแบบบาปกินกระบานไรงี้
อยากพิมอะไรเพิ่มเติ่มพิมได้นะอยากคุย พิมผิดอะไรขอโทษด้วยนะค่ะ