สวัสดีค่ะนี้เป็นกระทู้แรกของเราเลย ตามหัวข้อเลยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อ 5 เดือนที่แล้วก่อนปีใหม่เราทำงาน ค่อนข้างยุ่งมาก เรียกได้ว่าแทบไม่ค่อยมีเวลาให้แฟนเลย แฟนเราอยู่ไกลค่ะ กรุงเทพ เชียงใหม่ ตัวเราอยู่กรุงเทพ เราไม่เคยหายหรือไปไหนไม่บอก ตัวเราไม่ใช่คนดีนะคะ แต่เราไม่เที่ยว ไม่ดื่มและไม่เคยคิดนอกใจ มีช่วงนึงเราทำแต่งาน แต่ยังคุยทุกวัน แต่น้อยลงเพราะเราเหนื่อย มันทำให้เขารอ รอคุย กับเราแบบเหมือนเดิม จนวันนึงเขาไม่รอเราแล้ว เป็นวันที่เรามีเวลาให้เขาได้เหมือนเดิม แต่เขาเปลี่ยนไปแล้วค่ะ เขาเย็นชา และให้เราเป็นฝ่ายรอบ้าง เขารับงานเเสริมแทบไม่มีเวลาให้เราสักวันเลย แต่เราไม่ว่าค่ะ เราคิดว่าเขาคงอยากให้เราเจ็บแบบเขา เราอดทนรอมาจนถึงตอนนี้ ก็ยังรอก็ยังรออยู่ เขาบอกเขาพยายามแล้ว ที่จะกลับมาเชื่อใจเราเหมือนเดิมแต่ทำไม่ได้เขาพยามที่จะ ให้ใจเราแต่มันกลัวเราทำให้เขาเจ็บอีก เราไม่รู้จะต้องขอร้องแบบไหนเขาก็ไม่กลับมา เขาบอกให้เราพอกันแค่นี้ แต่เขาจะไปไหน ยังทักยังถามเราเหมือนคนเป็นแฟนกันทุกอย่าง ทุกวันนี้เรายังคุยกันอยู่ค่ะ เราพยายามทำเราพยายามทำให้เขากลับมาหเราอีกครั้ง แต่มันยากมากเลยค่ะ เขาไม่ไปไหน แต่เราเลิกกันแล้ว เขายังคุยยังทักมาหาเรา เหมือนเดิม เราเองเราเองที่ทำใจยอมรับไม่ได้ ว่ามันต้องไม่มีเขาแล้ว เขาอยากให้เราหายไป แต่เขาก็ยังห่วงยังรักและคิดถึง เราเองก็เช่นกัน เราจะทำยังไงให้ได้ใจเขาอีกครั้งหรือควรทำไงต่อไปดีค่ะ ตัวเขาเองก็ตัดเราไม่ได้ต้องเผลอทักมาตลอด เราก็ต้องนรีบอ่านและตอบตลอด อยากได้ความเห็นจากเพื่อนๆค่ะ
เลิกกันทั้งๆที่ยังรัก