แอด จะลบก็ได้นะ แต่ทนไม่ไหวแล้ว คนอื่นหลายคนเคารพการเว้นระยะ แต่คนบางกลุ่มก็ยังจะไปหาเรื่องใส่ตัว

ผมไม่เที่ยว ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่ยุ่งยาเสพติด ท้อมก็ไม่กิน เรื่องผู้หญิงไม่มี ตั่งใจทำงาน พาไปเที่ยว ซื้อเสื้อผ้าให้บางครั้งคร่าว อยากไปไหนก็พาไป แต่ไม่ได้เจอกันบ่อย เดือนหนึ่งเจอกันแค่2-4ครั้

ผมอายุ17 อยู่ม.6 ผมมีเรื่องอยากจะถามทุกคน ทุกคนคิดยังไงกับเรื่องนี้ พ่อผมเมาทุกเย็นเเละผมมักโดนพ่อทั้งด่าดูถูกหาเรื่องทะเลาะเเทบทุกวัน ผมลงมากินข้าวทีไรเขาก็หาเรื่องบ่นนี่บ่นนั่นไม่หยุด(เเค่ตอนกินข้าว

ตอนที่เราคบกับเขา แฟนเก่าของเขาตามมาระราน มาหาเรื่องมาเบียนเรา ไม่จบไม่สิ้นสักที คยกันมาก็มีปัญหาเกี่ยวกับแฟนเก่าเขามาเป็นระยะๆ และเราก็เลยเอาเฟสเขามาบล็อกแฟนเก่าเขา และมาวันนึง เรามารู้ว่า เขาปลดบล็อ

เราอยู่ม.4 แล้วมีรุ่นพี่ที่โรงเรียนอยู่ม.6 อยู่ดีๆเขาก็โพสด่าเราโพสว่าจะตบเรา เราก็ทำเป็นไม่สนใจแต่พอมาโรงเรียน ตอนนั้นมันเป็นคาบว่างเราก็นั่งเล่นอยู่กับเพื่อน รุ่นพี่พวกนั้นก็เดินมาหาเรื่องเรา เราถาม

ไม่ใช่การบ้านนะครับ ๕๕๕ แต่มันคาใจ มาจากชีวิตประจำวันครับ คือ ที่ทำงานผม มีลิฟต์ให้ใช้ และผมก็ใช้ลิฟต์ทุกวัน เดินขึ้นบันไดไม่ไหว ชั้น 20 หนอ ทีนี้ ในลิฟต์นี่ จะมีหน้าจอเล็ก ๆ อยู่ครับ ทางที่ทำงานก็เล