เราเรียนโรงเรียนประจำค่ะ เจอแมวหลายตัวมากๆที่โดนเอามาปล่อยทิ้ง ตอนแรรกก็เฉยๆกับแมวมากแต่เพื่อนสนิทดันคลั่งแมว เพื่อนเราเล่นแมวบ่อยมาก ให้ไก่แมวที่โรงอาหารทุกครั้งจนเราได้เห็นความน่ารักของน้องแมว หลังจากนั้นมาก็ให้อาหารแมวที่โรงเรียนมาเรื่อยๆ จนช่วงเราขึ้นม.5 เราเจอแมวพึ่งเอามาทิ้งใหม่ๆ น้องตาไม่ดีข้างนึงหูก็น่าจะไม่ค่อยดี อ๊องๆด้วย เราเลยบอกแม่ถามว่าแม่จะให้เลี้ยงไหม และนี่ก็เป็นแมวตัวแรกที่เราได้เลี้ยงค่ะ น้องชื่อไมโลเราพาน้องกลับไปที่บ้านในวันปิดหอ เราฝากแม่เลี้ยงไว้ค่ะ เวลาเราได้กลับจากโรงเรียนเดือนละครั้งพอเจอกันน้องจะเอาหัวมุดเท้าเราแล้วปล่อยตัวให้ไหลลงน่ารักมากๆเลย หนูรักไมโลขึ้นเรื่อยๆจนมารู้ว่าน้องท้องช่วงปีใหม่ค่ะ เราได้นอนกับไมโลบางวันเพราะแม่ไม่อยากให้อยู่ใกล้มากกลัวขนเข้าจมูก พอกุมภาพันธ์น้องก็คลอดเจ้าตัวเล็กออกมา 6 ตัว แม่จะเป็นคนที่เลี้ยงมากที่สุด แต่ทุกคนในบ้านก็รักน้องๆมาก ช่วยกันดูแล จนผ่านมาถึงช่วงที่ลูกแมวหย่านม ไมโลกลับไปซนแบบเดิมวันนั้นตอนตี3ของวันจันทร์ค่ะเรานั่งเล่นกับน้องแล้วก็หลับ พอตื่นขึ้นมาน้องก็หายไป เรานั่งรอมองไปที่ทางเข้าบ้าน หรือข้างๆบ้านหวังว่าจะเห็นเจ้าแมวอ้วนวิ่งมาหา แต่สุดท้ายก็ไม่มีค่ะ วันนั้นฝนตกหนักมาก ตอนเย็นถึงได้ออกตามหาน้อง และได้เจอน้องนั่งแบบกลัวมากๆอยู่บ้านข้างๆค่ะ พอกลับมาดูก็เห็นว่าโดนหมากัด น้องซึมไม่ยอมกินข้าวเลยค่ะ กินแต่น้ำเปล่าแต่น้อยมากๆจนวันนี้คนแรกที่เห็นว่าน้องเสียคือเราค่ะ ภาพนั้นยังติดตาอยู่เลย ปกติน้องชอบนอนมองเราค่ะ รอบนี้น้องมองแบบไม่กระพริบตาเลย สงสารน้องมากๆ พยายามคิดแล้วว่าน้องหมดกรรม แต่ก็ยังอยากให้น้องมาหาอยากเจออีก ภาพทุกอย่างที่เคยเล่นกับน้องแล่นเป็นฉากๆในหัว น้องจะอยู่ในใจเสมอ ไม่รู้จะทำยังไงกับเด็กๆดี น่าจะต้องหาบ้านใหม่ให้น้องๆ แถวบ้านเราหมาเยอะเกินค่ะ
แมวโดนหมากัดอยู่ได้ 6 วันเสียไปเมื่อเย็นวันนี้ค่ะ ทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ ได้แต่ภาวนาให้น้องกลับมาหา