ถ้าใครเห็นคำถามที่ตั้ง ทุกคนก็ต้องบอกว่ายังต้องมาตั้งคำถามอีกหรอ ก็ให้ไปสิ พ่อทั้งคน
แต่...เรื่องของเรามันมีที่มาอย่างนี้ค่ะ
ขอเล่าที่มาก่อนนะคะ
ตอนเด็กๆ บ้านเราอยู่ในฐานะปานกลางค่อนไปทางยากจนเลย พ่อแม่ทำอาชีพหลายอาชีพมาก เอาที่จำความได้นะคะ คือ ตัดไม้ยูคาลิปตัส เลี้ยงวัว เลี้ยงหมู ตัดอ้อย ขุดมัน ขับรถสิบล้อ ปลูกผัก แต่ทุกอาชีพที่ทำมันไม่ประสบความสำเร็จเลย อาชีพอะไรที่ต้องลงทุนก็จะขาดทุนเสมอ ดังนั้นบ้านเราจึงไม่ได้มีฐานะที่ดีขึ้นเลย เราไม่รู้ว่าจะโทษที่ฐานะทางบ้านหรือสันดารของพ่อดี เราจำภาพความรุนแรงที่พ่อทำกับแม่ได้เกือบทั้งหมด พ่อเราเป็นคนที่หน้าตาดีในระดับหนึ่งนะ ไม่รู้ว่าอวยเกินไปไหม นิสัยคือเสเพลเลย(เรื่องผู้หญิงอันดับ1) พ่อเรากับแม่เราอายุห่างกัน 13 ปี พ่ออายุน้อยกว่าแม่ (แม่แอบกินเด็กหรือโดนพ่อลวงไม่รู้นะ) แม่ท้องเราตอนอายุ 38-39 ปีแล้ว เรามีน้องอีก 1 คน ห่างกัน 2 ปี แม่เล่าให้ฟังว่าตอนที่แม่ท้อง พ่อแอบไปมีผู้หญิงคนอื่น แต่แม่เราเฉยๆ เหมือนว่าอยากมีก็มีไป ไม่สนใจ จำความได้ตอนช่วงเราอายุ 6-7 ขวบ พ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรงมาก เลือดตกยางออก เวลาเขาทะเลาะกันเขาจะแอบทะเลาะกันนะ แต่เรารู้ รู้ตลอดเลย เรากับน้องนิสัยต่างกันมาก เราเป็นคนที่ชอบเก็บมาคิด แต่น้องเป็นคนที่เปิดเผย ไม่พอใจอะไรก็โวยวาย มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนกลางคืนเราเข้านอนแล้วกับน้อง และแม่ พ่อเพิ่งกลับหรืออะไรนี่แหละ ดึงแม่ออกไปทะเลาะกัน น้องมันออกไปห้าม พ่อจะเตะแม่ น้องกอดแม่ไว้ จนโดนลูกหลง เรารู้แต่เราไม่กล้าออกไป เราได้แค่นอนร้องไห้ในห้องคนเดียว แล้วพ่อก็ออกไปข้างนอก มีครั้งหนึ่งพ่อกับแม่ทะเลาะกัน จนพ่อพาเรากับน้องไปอยู่บ้านลุง ไปอยู่เป็นอาทิตย์ จนแม่มาพาเรากลับบ้าน ตอนนั้นเราคิดว่าพ่อพาไปเที่ยว เหตุการณ์เป็นแบบนี้ตลอด แม่เล่าว่าพ่อเคยไปมีอะไรกับเมียคนอื่น จนเขามามีเรื่อง พ่อเอาปืนไปยิงเขา จนขึ้นโรงขึ้นศาล แม่ช่วยพ่อออกมาโดยการขายที่ดินของแม่ที่เป็นมรดกจากยายที่มอบให้ เพื่อให้พ่อพ้นคดีความ จฝเราไม่รู้ทำไมแม่ถึงทนพ่อได้ขนาดนี้ เพราะความรักหรือเพราะเรากับน้อง ไม่รู้นะ
แต่คนเราความอดทนมันก็ต้องมีขีดจำกัดใช่ไหมคะ ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ตลอด (เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ)
เมื่อพ่อมาขอเงิน ควรให้หรือไม่ให้ดีคะ?
แต่...เรื่องของเรามันมีที่มาอย่างนี้ค่ะ
ขอเล่าที่มาก่อนนะคะ
ตอนเด็กๆ บ้านเราอยู่ในฐานะปานกลางค่อนไปทางยากจนเลย พ่อแม่ทำอาชีพหลายอาชีพมาก เอาที่จำความได้นะคะ คือ ตัดไม้ยูคาลิปตัส เลี้ยงวัว เลี้ยงหมู ตัดอ้อย ขุดมัน ขับรถสิบล้อ ปลูกผัก แต่ทุกอาชีพที่ทำมันไม่ประสบความสำเร็จเลย อาชีพอะไรที่ต้องลงทุนก็จะขาดทุนเสมอ ดังนั้นบ้านเราจึงไม่ได้มีฐานะที่ดีขึ้นเลย เราไม่รู้ว่าจะโทษที่ฐานะทางบ้านหรือสันดารของพ่อดี เราจำภาพความรุนแรงที่พ่อทำกับแม่ได้เกือบทั้งหมด พ่อเราเป็นคนที่หน้าตาดีในระดับหนึ่งนะ ไม่รู้ว่าอวยเกินไปไหม นิสัยคือเสเพลเลย(เรื่องผู้หญิงอันดับ1) พ่อเรากับแม่เราอายุห่างกัน 13 ปี พ่ออายุน้อยกว่าแม่ (แม่แอบกินเด็กหรือโดนพ่อลวงไม่รู้นะ) แม่ท้องเราตอนอายุ 38-39 ปีแล้ว เรามีน้องอีก 1 คน ห่างกัน 2 ปี แม่เล่าให้ฟังว่าตอนที่แม่ท้อง พ่อแอบไปมีผู้หญิงคนอื่น แต่แม่เราเฉยๆ เหมือนว่าอยากมีก็มีไป ไม่สนใจ จำความได้ตอนช่วงเราอายุ 6-7 ขวบ พ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรงมาก เลือดตกยางออก เวลาเขาทะเลาะกันเขาจะแอบทะเลาะกันนะ แต่เรารู้ รู้ตลอดเลย เรากับน้องนิสัยต่างกันมาก เราเป็นคนที่ชอบเก็บมาคิด แต่น้องเป็นคนที่เปิดเผย ไม่พอใจอะไรก็โวยวาย มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนกลางคืนเราเข้านอนแล้วกับน้อง และแม่ พ่อเพิ่งกลับหรืออะไรนี่แหละ ดึงแม่ออกไปทะเลาะกัน น้องมันออกไปห้าม พ่อจะเตะแม่ น้องกอดแม่ไว้ จนโดนลูกหลง เรารู้แต่เราไม่กล้าออกไป เราได้แค่นอนร้องไห้ในห้องคนเดียว แล้วพ่อก็ออกไปข้างนอก มีครั้งหนึ่งพ่อกับแม่ทะเลาะกัน จนพ่อพาเรากับน้องไปอยู่บ้านลุง ไปอยู่เป็นอาทิตย์ จนแม่มาพาเรากลับบ้าน ตอนนั้นเราคิดว่าพ่อพาไปเที่ยว เหตุการณ์เป็นแบบนี้ตลอด แม่เล่าว่าพ่อเคยไปมีอะไรกับเมียคนอื่น จนเขามามีเรื่อง พ่อเอาปืนไปยิงเขา จนขึ้นโรงขึ้นศาล แม่ช่วยพ่อออกมาโดยการขายที่ดินของแม่ที่เป็นมรดกจากยายที่มอบให้ เพื่อให้พ่อพ้นคดีความ จฝเราไม่รู้ทำไมแม่ถึงทนพ่อได้ขนาดนี้ เพราะความรักหรือเพราะเรากับน้อง ไม่รู้นะ
แต่คนเราความอดทนมันก็ต้องมีขีดจำกัดใช่ไหมคะ ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ตลอด (เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ)