การดําเนินชีวิต

คุณครูนำลูกโป่งไปโรงเรียน​ และขอให้เด็กๆเป่า​ ให้มันขยายเต็มใบ หลังจากนั้นให้แต่ละคนเขียนชื่อของพวกเขาบนลูกโป่งของตัวเอง

ต่อจากนั้นให้เด็กๆ​ โยนลูกโป่งทั้งหมดลงในห้องโถง  คุณครูก็กระจายลูกโป่งไปทั่วบริเวณห้อง และบอกเด็กๆว่า

ให้เวลา 5 นาที​ เพื่อหาลูกโป่งที่มีชื่อของตัวเอง  เด็กๆ​ วิ่งไปรอบๆ มองไปเรื่อยๆ​ จนกระะทั่งเวลาหมดไป

ไม่มีใครเจอลูกโป่งของตัวเอง...

คุณครูเลยบอกให้พวกเขาหยิบลูกโป่งใบที่ใกล้ตัวเองที่สุด และนำไปให้คนที่มีชื่อบนลูกโป่ง ภายในเวลาไม่ถึง 2 นาที​ ทุกคนก็มีลูกโป่งที่มีชื่อตัวเอง

หลังจากจบการเล่นเกมคุณครูก็บอกเด็กๆว่า

" ลูกโป่งก็เหมือนความสุข จะไม่มีใครหามันพบเมื่อเรามองหาแต่ความสุขของเรา  แต่ถ้าทุกๆคนใส่ใจซึ่งกันและกัน เราจะพบความสุขได้เร็วขึ้น."