การรอทำอย่างไร
จดหมายฉบับที่ 123/2563 บ้านดิโอเรียนทอล เชียงใหม่
วันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
ถึง พิชชญาณ
ผู้มีความรู้ ความเข้าใจ มีสติปัญญา ช่วยบอกหน่อยเถอะว่า ทุกวันนี้ที่เราต้องอยู่กับบ้านนั่งๆนอนๆรออะไรกันอยู่ รอคนรักกลับมา รอเวลาที่จะได้ดูข่าว รอเงินที่จะโอนมาเข้าบัญชี รอใบแจ้งหนี้น้ำไฟฟ้า รอวันนัด รอลูกหนี้ช่วยกลับมาชำระเงินคืน รอผู้ใจบุญแจกข้าวกล่อง รอให้เจ้านั่นไปก่อน รอว่าจะติดเชื้อมาไหม รอให้มันสุกก่อน รอไฟเขียว รอให้มันเผลอ รอให้หายป่วย รออะไรกันอีก
การรอ แม้ทุกคนจะมีเวลาที่หมุนวนไปตามหลักฟิสิกส์เท่ากัน 24 ชั่วโมงเป็นวินาที นาที ชั่วโมง วัน แต่การรอนั้นของทุกคนจะไม่เหมือนกันเพราะต่างเอาความรู้สึกของตนเข้าไปผูกกับเวลา หากตั้งคำถามง่ายๆ เรารออะไร เรารอไปทำไม เรารออย่างไร เรารอใคร เรารอเมื่อไร แล้วลองตอบเพื่อจะให้รู้ได้ว่าสิ่งที่รอนั้นมีความสำคัญสำหรับตนเองแค่ไหนมีคุณค่าพอสำหรับการรอหรือไม่ การรอนั้นผลจะตามมาทำให้เกิดสุขหรือทุกข์เพิ่มมากขึ้น คำตอบที่ซ้อนคำตอบก็ต่างกันไปใช่ไหม พิชชญาน
เมื่อเอาการรอไปอิงกับเวลามันรู้สึกการผ่านไปช่างเนิ่นนานสำหรับการรอคอยกว่าจะได้มาให้สมปรารถนาแต่ทำไมสิ่งเลวร้ายมันรุกลามติดกันมาชนิดต้องป่วยหนักไร้ญาติเยี่ยมดูแลต้องล้มหายตายจากกันเป็นเบืออย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องรอให้ถึงชาติหน้า กว่าจะขจัดลดความโศรกเศร้าให้ผ่อนคลายหายคิดถึงลงไปต้องรอไปอีกนานเท่าไร ทำไมช่วงที่เราต่างรู้สึกยินดีนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วจรต้องร้องขอให้รออยู่นานๆได้ไหม การรอด้วยรักนั้นสั้นนักการรออย่างผิดหวังช่างยาวนานเจ็บปวดแสนทรมาน ความคลุมเครือไม่แน่นอนสร้างความกังวลให้เกิดขึ้นในใจหมกมุ่นจนเกิดความคิดหลากหลายอยู่ในสมองกลายเป็นความกลัววิตกจริตว่าจะมีอันเป็นไปเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ที่ซึ่งแท้ที่จริงแล้วจะเกิดหรือไม่ก็ไม่รู้ได้
พิชชญาณ เคยบอกว่า ให้ดูคิดพิจารณาหยุดพักนั่งนอนให้สบายใจในเวลาที่เท่ากันนั้นทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา ต้องยอมรับในความเป็นจริงถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเปลี่ยนแปลงไปแล้วมีผลกับตน อย่าเอาแต่หมกมุ่นกับปัญหานั้น ทุกอย่างย่อมมีหนทางแก้ไขได้ไม่มากก็น้อย ปัญหาที่เกิดกับตนนั้นมากมายมาจากผู้อื่น แต่ทำไมไม่กลับมาอยู่กับตนแล้วพิจารณาตนเองรอตนเองบ้าง ก็จริงอะนะ
เชียงใหม่ เช้านี้อากาศยังมีครึ้มๆ รีบตื่นไปทำอาหาร ทอดปลา ต้มผักกาดดองทำน้ำพริกอ่อง ผัดคะน้า อุ่นขาหมู รออยู่ไปได้อีกวัน ขอให้ พิชชญาณ และผองเพื่อน มีความสุขในการรอ และได้รับผลตามที่หวังหรือปรารถนาไว้
รักแล้วรออยู่
Noohom Ja
ขอให้ผองเพื่อนรอด้วยความสุข สมหวังในการรอคอยทุกท่าน รู้สึกถึงการรออย่างไรเล่าสู่กันฟังบ้างนะ
การรอ ทำอย่างไร
จดหมายฉบับที่ 123/2563 บ้านดิโอเรียนทอล เชียงใหม่
วันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
ถึง พิชชญาณ
ผู้มีความรู้ ความเข้าใจ มีสติปัญญา ช่วยบอกหน่อยเถอะว่า ทุกวันนี้ที่เราต้องอยู่กับบ้านนั่งๆนอนๆรออะไรกันอยู่ รอคนรักกลับมา รอเวลาที่จะได้ดูข่าว รอเงินที่จะโอนมาเข้าบัญชี รอใบแจ้งหนี้น้ำไฟฟ้า รอวันนัด รอลูกหนี้ช่วยกลับมาชำระเงินคืน รอผู้ใจบุญแจกข้าวกล่อง รอให้เจ้านั่นไปก่อน รอว่าจะติดเชื้อมาไหม รอให้มันสุกก่อน รอไฟเขียว รอให้มันเผลอ รอให้หายป่วย รออะไรกันอีก
การรอ แม้ทุกคนจะมีเวลาที่หมุนวนไปตามหลักฟิสิกส์เท่ากัน 24 ชั่วโมงเป็นวินาที นาที ชั่วโมง วัน แต่การรอนั้นของทุกคนจะไม่เหมือนกันเพราะต่างเอาความรู้สึกของตนเข้าไปผูกกับเวลา หากตั้งคำถามง่ายๆ เรารออะไร เรารอไปทำไม เรารออย่างไร เรารอใคร เรารอเมื่อไร แล้วลองตอบเพื่อจะให้รู้ได้ว่าสิ่งที่รอนั้นมีความสำคัญสำหรับตนเองแค่ไหนมีคุณค่าพอสำหรับการรอหรือไม่ การรอนั้นผลจะตามมาทำให้เกิดสุขหรือทุกข์เพิ่มมากขึ้น คำตอบที่ซ้อนคำตอบก็ต่างกันไปใช่ไหม พิชชญาน
เมื่อเอาการรอไปอิงกับเวลามันรู้สึกการผ่านไปช่างเนิ่นนานสำหรับการรอคอยกว่าจะได้มาให้สมปรารถนาแต่ทำไมสิ่งเลวร้ายมันรุกลามติดกันมาชนิดต้องป่วยหนักไร้ญาติเยี่ยมดูแลต้องล้มหายตายจากกันเป็นเบืออย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องรอให้ถึงชาติหน้า กว่าจะขจัดลดความโศรกเศร้าให้ผ่อนคลายหายคิดถึงลงไปต้องรอไปอีกนานเท่าไร ทำไมช่วงที่เราต่างรู้สึกยินดีนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วจรต้องร้องขอให้รออยู่นานๆได้ไหม การรอด้วยรักนั้นสั้นนักการรออย่างผิดหวังช่างยาวนานเจ็บปวดแสนทรมาน ความคลุมเครือไม่แน่นอนสร้างความกังวลให้เกิดขึ้นในใจหมกมุ่นจนเกิดความคิดหลากหลายอยู่ในสมองกลายเป็นความกลัววิตกจริตว่าจะมีอันเป็นไปเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ที่ซึ่งแท้ที่จริงแล้วจะเกิดหรือไม่ก็ไม่รู้ได้
พิชชญาณ เคยบอกว่า ให้ดูคิดพิจารณาหยุดพักนั่งนอนให้สบายใจในเวลาที่เท่ากันนั้นทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา ต้องยอมรับในความเป็นจริงถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเปลี่ยนแปลงไปแล้วมีผลกับตน อย่าเอาแต่หมกมุ่นกับปัญหานั้น ทุกอย่างย่อมมีหนทางแก้ไขได้ไม่มากก็น้อย ปัญหาที่เกิดกับตนนั้นมากมายมาจากผู้อื่น แต่ทำไมไม่กลับมาอยู่กับตนแล้วพิจารณาตนเองรอตนเองบ้าง ก็จริงอะนะ
เชียงใหม่ เช้านี้อากาศยังมีครึ้มๆ รีบตื่นไปทำอาหาร ทอดปลา ต้มผักกาดดองทำน้ำพริกอ่อง ผัดคะน้า อุ่นขาหมู รออยู่ไปได้อีกวัน ขอให้ พิชชญาณ และผองเพื่อน มีความสุขในการรอ และได้รับผลตามที่หวังหรือปรารถนาไว้
รักแล้วรออยู่
Noohom Ja
ขอให้ผองเพื่อนรอด้วยความสุข สมหวังในการรอคอยทุกท่าน รู้สึกถึงการรออย่างไรเล่าสู่กันฟังบ้างนะ