ให้ความหวัง หรือความรักจริงๆ

อาจจะไม่เชิงว่าเป็นคำถาม อาจจะคือการระบาย หรือลึกๆที่อยากให้คน คนหนึ่งรู้ ว่าเราทนที่สุดแล้วจริงๆ
เริ่มด้วยเรากับแฟน รู้จักกันมาประมาณ7เดือน ด้วยความสัมพันธ์ ที่เราไม่เคยชอบและไม่คิดว่าจะเกิดกับเรา เพราะส่วนตัวเราเป็นคนที่ชัดเจน แต่เกิดขึ้นกับแฟนคนนี้คือความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน ไม่สามารถจะมีตัวตนในพื้นที่บางส่วนของเค้าได้ โดยมันเริ่มจากมีผู้ชายคนหนึ่งอายุมากกว่าเรา10กว่าปี เข้ามาจีบแรกๆเรารู้สึกว่าเค้าคือคนใจดีคนหนึ่งแต่ไม่รู้สึกชอบไม่ได้อยากคบเพราะด้วยอายุที่ห่างกัน ซึ่งเราก็ไม่ใช่คนหน้าตาแย่ ค่อนไปทางดี และด้วยเค้าก็ดูมีอายุมากกว่าเรา มันเลยทำให้เราคิดว่า คนอื่นอาจจะมองในทางที่มันไม่ได้ดี เราเป็นเด็กเสี่ยหรืออะไรต่างๆ จนเราเริ่มรู้จัก เค้าเป็นนิสัยดี เก่ง พูดเพราะ อารมณ์เย็น มีเหตุผล ดูแลเอาใจใส่ แต่สิ่งที่แย่ไปกว่าคือเค้าเคยแต่งงานแล้วมันยิ่งทำให้เราเป็นเมียน้อยคือสิ่งเราเกลียด แต่จากสิ่งที่เราเห็นและสิ่งที่เค้าบอกกับเราว่าเค้าเลิกกันก่อนที่จะมาคุยกับเรา ด้วยเพราะว่าเค้าอยากมีลูก แต่แฟนเค้าไม่สามารถที่จะมีให้เค้าได้ ดูอาจจะเหมือนเราโง่ว่าทำไมแค่คำพูดถึงเชื่อ ด้วยคำพูดจากครอบครัวเค้า ตัวเค้าเองและการกระทำของเค้าหลายๆสิ่งหลายๆอย่างทำให้เรารู้ว่าเค้าเลิกกันจริงซึ่งมันไม่น่าจะมีประเด็นอะไร จนเรารู้ว่าเค้ายังอยู่ในบ้านเดียวกัน ทำงานเป็นเจ้าของบริษัทร่วมกัน และนี่คือประเด็นที่มันทำให้เราออกมาและตัดขาดทุกทาง
...ด้วยความที่เค้าเป็นคนใจดี เราตกหลุมรักเค้าโดยที่เราไม่ได้คิดเรื่องอายุ หรือว่าเค้าเคยผ่านการแต่งงานมาก่อน เค้าเป็นดีคนหนึ่งอาจจะไม่เล่าถึงว่าดียังไง แต่เค้าดีกับเรามากทำให้เรามีความสุข ...แต่ก็ทุกข์เช่นกัน ทุกในเรื่องความสัมพันธ์ที่มันเป็นอยู่เราต้องรับรู้ว่าเค้ายังอยู่กับแฟนเก่าเค้า เค้าบอกว่าแฟนเก่าเค้าป่วยด้วยมีก้อนเนื้อในมดลูก และด้วยบริษัทที่เค้าสร้างมาเค้ายกให้เป็นชื่อแฟนเค้า ถ้าเค้าไปตอนนี้เค้าอาจจะไม่เหลืออะไรเลย แต่เค้าบอกกับในครั้ฃที่เคยพูดว่าไม่โอเคกับการเป็นแบบนี้สถานะนี้เค้าบอกเราและย้ำกับเราตลอดไม่ใช่เมียน้อย ให้เรารอให้ทุกอย่างมันลงตัว แต่ความเจ็บป่วยความทุกข์ใจที่สุดครั้งแรกก็เกิดขึ้นกับเราคือเราท้อง เค้าถามเราว่าเราจะเอายังไง เพราะตัวเค้าเองก็ยังไม่พร้อม เราเลือกที่จะไม่ทำลายชีวิตเค้าเพราะเราไม่เคยคิดจะเกาะเค้าหรือจับเค้าถึงแม้เค้าจะมีฐานะที่ดีกว่าเรา  เรายอมเอาออก มันทำให้เราคิดว่าถ้าเรื่องนี้มันเกิดกับแฟนเก่าเค้า เค้าจะไม่ตัดสินใจแบบนี้ เพราะมันคือสิ่งที่เค้าอยากมีมาตลอด เราเลือกที่จากผ่านไปแบบไม่พูดอะไร
...ความทุกข์จากความคิดเรามันก็เริ่มจาก ทุกวันที่เราหยุดงาน แล้วเค้ามาหาเรา เค้าต้องกลับทุกครั้ง เราเคยคุยกับเค้าว่าเราไม่โอเคกับสถานแบบนี้มันทำให้เราดูไร้ค่า แต่มันก็ยังเป็นอยู่ เค้าพยายามไปเที่ยวพาเราไปเจอเพื่อนพยายามจะให้รู้จักคนในครอบครัวเค้า แต่สุดท้ายมันก็ยังวนลูปด้วยการให้รอยังงี้ จนเราตัดสินใจออกมา ด้วยคำพูดที่มาเราอยากอยู่แบบไม่มีเค้า และเราเลือกที่จะไม่พูดถึงเรื่องความสัมพันธ์ที่เราไม่โอเคอีกแล้ว เราบอกแค่เราอยากออกมาทำชีวิตเราให้ดี ด้วยความที่เรายังมีอายุที่เพิ่มเริ่มสร้างและน่าตาก็เจอคนใหม่ได้ไม่ยาก เค้าเข้าใจว่าเราหมดรักเค้าและคงอยากไปเจอคนที่ดีกว่าเค้า เราไม่รู้ว่าเราผิดหรือป่าว ที่ไม่รอ เราไม่รู้ว่าคำว่ารอของเค้ามันจริงหรือป่าว และเราผิดหรือไม่ได้อยู่ข้างเค้าในวันที่เค้าแย่ในภาวะที่เศรษฐกิจแย่และมีหลายๆอย่างให้คิดแล้วทิ้งเค้ามาตอนนี้ แต่เราเหนื่อยกับความคิดเหนื่อยกับความน้อยใจมากยิ่งการกระทำที่เราเจอในทุกครั้งว่าเราไม่มีค่า เราเลือกที่จะเดินออกมาทั้งที่มือวานก็ยังคุยกันดีๆเพราะเราก็เจอลูปที่ว่าอยู่ ถ้าวันนี้เสียความรักไปเพื่อรักษาความรู้สึก