แม่เห็นเราเป็นแค่ตัวทำเงิน

สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ ชาวพันทิปทุกคน เราขอตั้งกระทู้ระบายความรู้สึกเกี่ยวกับครอบครัวค่ะ เรามีพี่น้องสองคน เราเป็นพี่คนโต พ่อเราเป็นข้าราชการเกษียณ แม่เราไม่ได้ทำงาน เป็นแม่บ้าน ตั้งแต่เด็กจนโตเราจะถูกปลูกฝังมาเสมอเรื่องความกตัญญู ซึ่งเราก็ว่ามันดี และตอนนี้ก็ยังเชื่ออยู่ เริ่มเรื่องเลยนะคะ เรามีอาชีพรับราชการค่ะ สอบได้ตอนนั้นแม่เป็นคนบอกให้ไปสอบเราก็สอบทั้งที่เราไม่ชอบ ปรากฏว่าก็สอบได้เข้ามาเป็นราชการ ช่วงมารับราชการสิ่งแรกที่ได้ทำคือ การกู้เงิน และเราก็เป็นหนี้ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน ตอนแรกเรากู้มาเราก็ถามแม่ว่ามีหนี้อยู่เท่าไหร่เดี๋ยวเราจะปลดให้ หลังจากนั้นก็บอก ๆมา เราก็ทยอยใช้ให้ แต่มันก็ไม่เคยหมด มันจะมีเพิ่มมาเรื่อย ๆ และเราก็แก้ปัญหาโดยการกู้มาให้เรื่อย ๆ จนตอนนี้มีหนี้เป็นล้านกว่า ตอนแรกก่อนจะกู้เราก็บอกนะว่าทุกคนต้องช่วยกันนะ น้องกับแม่ก็จะช่วยกันโดยจ่ายให้เราแต่ละเดือน เพราะการกู้อันนี้มันจะหักเงินเดือนเราทันทีทุกเดือน เหลือไม่กี่พัน หลังจากนั้นแม่ก็มีหนี้ขึ้นมาอีก เงินเดือนพ่อประมาณ 2 หมื่น หักหนี้ที่แม่ต้องจ่าย(นอกเหนือจากที่เรากู้มาปิดให้) เหลือหมื่นกว่าบาท แต่แม่ใช้ไม่พอ ซึ่งอยู่นอกเมืองต่างจังหวัดนะคะไม่ได้มีค่าใช้จ่ายเยอะขนาดนั้น ซึ่งนอกจากแม่จะไม่จ่ายรายเดือนที่เราตกลงกันแล้ว ระหว่างเดือนแม่ยังมาขอเราอีก พอเราไม่ให้สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ทะเลาะกัน ด่าเราลงเฟสต่าง ๆ นานา ว่าความกตัญญูไม่มี ไม่เคยช่วยอะไรได้เลย เรานี่น้ำตาซึมเลย คือต้องการอะไรเหรอให้คนในเฟสตราหน้าว่าเราอกตัญญูเหรอ เราเหนื่อยมาก ท้อทุกครั้ง แม่ไม่โทรมาหาเราเลยนอกจากตอนของเงิน เราคิดว่าเราทำเต็มที่แล้วนะ เงินเดือนเหลือใช้แทบไม่พอใช้ พ่อก็บอกว่าอยากให้ปิดหนี้ของแม่ให้หมดจะได้สบาย ใช่ถ้าหนี้แม่หมดทุกคนสบายนะ          แต่เราหล่ะ ต้องไปกู้มาเพิ่มอีกเหรอ เราแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออก อยากช่วยนะแต่ตอนนี้เราจะหมดตัวแล้ว เอ้อมีคำนึงหลุดปากมาตอนทะเลาะกัน เราบอกว่าแม่ไม่คิดจะให้ลูกสร้างตัวมีเงินเก็บอะไรบ้างเหรอ แกบอกเราว่าพ่อแม่ลำบากมาจนแก่ยังไม่มีอะไรเลย เรางงมากสรุปคือไม่ให้เรามีเงินเก็บไว้เผื่อฉุกเฉินเลยเหรอ ตอนนี้เรา 35 แล้ว เรามีแฟนเป็นผู้หญิงนะเลยไม่มีลูกถ้ามีลูกนี่เราไม่อยากจะคิดเลย ขอบคุณพื้นที่ที่ให้เราได้ระบายนะคะ