ตามหัวข้อเลยค่ะ เราคบกับเเฟนจะได้เป็นปีเเล้ว อีก2เดือนก็คบปีเเล้ว เรามีเเฟนคนนึงเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน เขาติดเรามาก เราจะไปไหนก็จะต้องไปด้วย ไม่ว่าจะไปซื้อของ เรากินไรก็กินด้วย เวลาเรียนก็ต้องนั่งด้วยกัน บ้างครั้งเราจะไปห้องน้ำก็ยังจะไปด้วยกับเรา(เเต่ไม่ได้เข้าด้วยกันนะคะเขาก็จะไปเข้าของเขาไม่งั้นก็รอเราอยู่ เเถวๆใกล้ห้องน้ำ) เวลาเราคุยกับเพื่อนนานเกินไปมากเกินไปเขาก็จะโกรธจะงอลเรา คุยในเเชทก็เหมือนกันคุยไม่ได้ขนาดเราคุยกับเพื่อนผญ.นะคะ ให้คุยก็ให้คุยเเค่เเปบเดียว เเล้วเราก็เป็นผญ.อ่ะก็อยากมีเรื่องเมาท์มอยกันตามประสาผญ.เขาก็เเเบบไม่ได้เลยห้าม!! ให้คุยเเต่เรื่องสำคัญเท่านั้น!! เเละก็อีกเรื่องที่ทำให้เราหนักใจมากๆคือเเฟนเราไม่ชอบพี่สาวเราคือเเบบไม่ชอบเลยค่ะ เเฟนเราว่าพี่เราปัญญาอ่อน เวลาไปไหนทำไมต้องชวนให้เราไปเป็นเพื่อนอะไรเเบบนี้เขาว่าพี่เราทำไรไม่เป็นอะไรก็มีเเต่น้อง เเต่ความเป็นจริงคือมันไม่ใช่เลยเราอยู่หอกับพี่2คน เวลามีปัญหาไรเรากับพี่ก็ช่วยกัน
ตลอดเ เต่ไหนมาไหนเราก็มักจะไปนั้นไปนี้กับพี่ตลอด ทำอะไรกันเเบบนี้ตั้งเเต่เด็กๆเเล้วอ่ะ(เราเเละพี่ไม่ได้อยู่กับพ่อเเละเเม่ตั้งเเต่เด็ก พ่อเเม่ไปทำงานต่างจังหวัด อยู่กับตาเเละยายตั้งเเต่เล็กๆ) มีเเต่เขาตั้งหากที่ทำอะไรไม่เป็นปั่นจักรยานก็ไม่เป็นขับรถขับไรก็ไม่เป็นงานบ้านก็ไม่ต้องพูดที่บ้านเขาไม่ให้เขาทำเลย เเต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะทำไม่เป็นนะคะเขาก็ล้างถ้วยซักผ้าได้อยู่ เวลาทีเราจะออกไปไหนกับพี่เขาจะห้ามเลย ห้ามนั่งกินข้าวกับพี่ ห้ามหยอกเล่นกับพี่ ห้ามอะไรทำนองนี้เเหละค่ะกับพี่นะ มันทำให้เรารู้สึกอึดมากเลย เราอุตสาห์มองข้ามขอเสียของเขาในหลายๆเรื่อง เรายอมรับในตัวเขา เรายอมไปขอโทษเขาในบางเรื่องที่มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อย ตอนนี้เรารู้สึกเหมืนเราไม่ใช่ผญ.เลยเราเหมือนเราเป็นผช.ที่ตอนนี้กำลังปกป้องเเฟน ตอนนี้เหมือนเราทำหน้าที่ที่ผช.ควรทำ เขายังมีนิสัยเหมือนเด็กอยู่เลยค่ะ เขายังทำตัวเหมือนเด็ก ตอนนี้ก็คิดอยู่ว่ากุมีเเฟนหรือมีลูกว่ะ มีหลายๆครั้งเขาชอบชวนเราออกไปกินข้าวอยู่นอกห้องดึกๆไปนั้นไปนี้บ้าง ซึ้งมันก็ทำให้พ่อเเละเเม่เราด่าว่าเราเริ่มเกเร พี่เราก็เริ่มว่าเราติดผช.บ้าง คือใจเรามันไม่ได้อยากไปเลยคือเขาจะมาเเบบบังคับเราให้ไปกินข้างด้วยกันเหอะ ถ้าเราไม่ไปเขาก็จะโกรธ จะงอล ซึ่งเราก็ต้องยอมไป เเต่ก็มามีช่วงโควิดนี้เเหละค่ะที่ไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันเเล้วตอนดึกๆค่ำ คือตอนนี้เราก็ทะเลาะกับเขาเพราะเรานั่งกินข้าวกับพี่ เขาว่าเราทำให้เขาเสียความรู้สึก บอกวให้ทำอะไรก็ไม่ฟัง คือเราเเค่นั่งกินข้าวกับพี่อ่ะ มันทำให้เขาจะตายขนาดนั้นเลยหรอ ตอนนี้รู้สึกอึดอัดมาก จะไปนั่งกินข้าวกับพี่ คุยกับพี่นานๆก็ไม่ได้ หยอกเล่นกันก็ไม่ได้ ออกไปซื้อของด้วยกันก็ไม่ได้ เพื่อนก็เหมือนจะไปคุยกับใครสนิทมากๆก็ไม่ได้ เราไม่รู้จะทำยังไงดีตอนนี้เราเริ่มจะทนไม่ไหวกับสิ่งที่เขาตีกรอบให้เราทำเเบบนี้ ที่จริงยังมีอีกหลายเรื่องมากๆๆๆๆ เเต่จะให้พิมพ์มากกว่านี้คงนิ้วล็อคไปเลยหล่ะ #ถ้าเลิกกันก็ไม่ได้เขาก็เป็นเพื่อนร่วมห้อง #เเละอีกเรื่องช่วงนี้ช่วงปิดเทอมเราก็ไปทำงานที่ร้านเขาอีกคือพน.ก็จะไปทำงานร้านเขาตอนนี้ก็ผิดกันอีกด้วยไม่รู้จะมองหน้ากันยังไงอีก #เห้อ #ใครที่เข้ามาอ่านเราก็ฝากเเสดงความคิดเห็นด้วยนะว่าเราจะทนไปอีกดีไหมหรือจะเลิกกันดี #ตอนนี้คือมันรู้สึกอึดอัดมากจริง #หากมีคำผิดก็ขอโทษด้วยนะคะคือเราก็รีบพิมพ์ #ไม่เข้าใจอะไรยังไงก็บอกได้นะคะ #ขอบคุณมากที่มาเเสดงความคิดเห็นหรือเข้ามาอ่านนะคะ
เเฟนบังคับทุกอย่าง เรารู้สึกอึดอัดมากเลยค่ะ ต้องทำยังไงดีคะ จะอยู่ต่อ หรือเลิกกันดี
ตลอดเ เต่ไหนมาไหนเราก็มักจะไปนั้นไปนี้กับพี่ตลอด ทำอะไรกันเเบบนี้ตั้งเเต่เด็กๆเเล้วอ่ะ(เราเเละพี่ไม่ได้อยู่กับพ่อเเละเเม่ตั้งเเต่เด็ก พ่อเเม่ไปทำงานต่างจังหวัด อยู่กับตาเเละยายตั้งเเต่เล็กๆ) มีเเต่เขาตั้งหากที่ทำอะไรไม่เป็นปั่นจักรยานก็ไม่เป็นขับรถขับไรก็ไม่เป็นงานบ้านก็ไม่ต้องพูดที่บ้านเขาไม่ให้เขาทำเลย เเต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะทำไม่เป็นนะคะเขาก็ล้างถ้วยซักผ้าได้อยู่ เวลาทีเราจะออกไปไหนกับพี่เขาจะห้ามเลย ห้ามนั่งกินข้าวกับพี่ ห้ามหยอกเล่นกับพี่ ห้ามอะไรทำนองนี้เเหละค่ะกับพี่นะ มันทำให้เรารู้สึกอึดมากเลย เราอุตสาห์มองข้ามขอเสียของเขาในหลายๆเรื่อง เรายอมรับในตัวเขา เรายอมไปขอโทษเขาในบางเรื่องที่มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อย ตอนนี้เรารู้สึกเหมืนเราไม่ใช่ผญ.เลยเราเหมือนเราเป็นผช.ที่ตอนนี้กำลังปกป้องเเฟน ตอนนี้เหมือนเราทำหน้าที่ที่ผช.ควรทำ เขายังมีนิสัยเหมือนเด็กอยู่เลยค่ะ เขายังทำตัวเหมือนเด็ก ตอนนี้ก็คิดอยู่ว่ากุมีเเฟนหรือมีลูกว่ะ มีหลายๆครั้งเขาชอบชวนเราออกไปกินข้าวอยู่นอกห้องดึกๆไปนั้นไปนี้บ้าง ซึ้งมันก็ทำให้พ่อเเละเเม่เราด่าว่าเราเริ่มเกเร พี่เราก็เริ่มว่าเราติดผช.บ้าง คือใจเรามันไม่ได้อยากไปเลยคือเขาจะมาเเบบบังคับเราให้ไปกินข้างด้วยกันเหอะ ถ้าเราไม่ไปเขาก็จะโกรธ จะงอล ซึ่งเราก็ต้องยอมไป เเต่ก็มามีช่วงโควิดนี้เเหละค่ะที่ไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันเเล้วตอนดึกๆค่ำ คือตอนนี้เราก็ทะเลาะกับเขาเพราะเรานั่งกินข้าวกับพี่ เขาว่าเราทำให้เขาเสียความรู้สึก บอกวให้ทำอะไรก็ไม่ฟัง คือเราเเค่นั่งกินข้าวกับพี่อ่ะ มันทำให้เขาจะตายขนาดนั้นเลยหรอ ตอนนี้รู้สึกอึดอัดมาก จะไปนั่งกินข้าวกับพี่ คุยกับพี่นานๆก็ไม่ได้ หยอกเล่นกันก็ไม่ได้ ออกไปซื้อของด้วยกันก็ไม่ได้ เพื่อนก็เหมือนจะไปคุยกับใครสนิทมากๆก็ไม่ได้ เราไม่รู้จะทำยังไงดีตอนนี้เราเริ่มจะทนไม่ไหวกับสิ่งที่เขาตีกรอบให้เราทำเเบบนี้ ที่จริงยังมีอีกหลายเรื่องมากๆๆๆๆ เเต่จะให้พิมพ์มากกว่านี้คงนิ้วล็อคไปเลยหล่ะ #ถ้าเลิกกันก็ไม่ได้เขาก็เป็นเพื่อนร่วมห้อง #เเละอีกเรื่องช่วงนี้ช่วงปิดเทอมเราก็ไปทำงานที่ร้านเขาอีกคือพน.ก็จะไปทำงานร้านเขาตอนนี้ก็ผิดกันอีกด้วยไม่รู้จะมองหน้ากันยังไงอีก #เห้อ #ใครที่เข้ามาอ่านเราก็ฝากเเสดงความคิดเห็นด้วยนะว่าเราจะทนไปอีกดีไหมหรือจะเลิกกันดี #ตอนนี้คือมันรู้สึกอึดอัดมากจริง #หากมีคำผิดก็ขอโทษด้วยนะคะคือเราก็รีบพิมพ์ #ไม่เข้าใจอะไรยังไงก็บอกได้นะคะ #ขอบคุณมากที่มาเเสดงความคิดเห็นหรือเข้ามาอ่านนะคะ