ผมเคยมีแฟนคนนึงย้อนไปเมื่อ 8 ปีก่อน ผมได้บอกเลิกเค้าไปสาเหตุเพียงเพราะแค่งี่เง่าจุกจิกไปส่ะทุกเรื่องแต่เรื่องอื่นเค้าดีกับผมหมดเลยวันเวลาที่ผ่านไปในใจผมลึกๆไม่เคยลืมเค้าได้เลยแม้สักครั้งเดียวเค้ายังวนเวียนในใจผมเสมอพอเวลาผ่านไปสักพักผมยิ่งคิดถึงและห่วงเค้ามากขึ้นผมไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันเกิดเมื่อไหร่และไม่รู้ว่าทำไมถึงเอาเค้าออกไปจากใจไม่ได้สักทีผมไม่รู้ว่ามันเป็นเพียงความรู้สึกผิดที่ทิ้งเค้าไปหรือความรักที่ยังหลงเหลือในใจผมกันแน่ผมสับสนและหว้าวุ่นใจมากในพักหลังมานี้ทั้งที่ต่างคนต่างมีแฟนใหม่กันไปแล้วบางครั้งผมนั่งๆอยู่ก็นึกถึงวันที่เราได้คุยกันน้ำตามันก็ไหลไร้สาเหตุผมจัดการกับความรู้สึกนี้ไม่ได้เลยอ่อนไหวกับสิ่งนี้มากมีใครเจอแบบผมไหมช่วยแชร์ประสบการณ์กันหน่อยคับ