สวัสดีครับ เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมเป็นเด็กมีปัญหาทางครอบครัวตั้งแต่เด็กครับ พ่อ ทิ้งแม่ไปแต่ตั้งผมยังเด็ก 3-4 ขวบ แม่ก็เลี้ยงผมอย่าง
ดีซื้อนั้นนี้ใส่ใจผม เลี้ยงผมอย่างดีแบบผมไม่รู้สึกว่าขาดพ่อไปเลย เพราะแม่คือความสุขของผมผมติดแม่มากในช่วงเด็ก จนถึง ม. 2 แม่เขาก็ติดต่อ
กับฝรั่งต่างชาติแล้วสุดท้ายเขาก็ไปหาฝรั่งคนนั้น ไปถี่ๆ ไปถี่ จนไม่กลับมาบ้านตัวเองอีกเลย แม่บอกผมว่าชีวิตจะดีขึ้น แต่แล้วเขาก็ค่อยๆเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
พอบอกทำไมไม่กลับมาหาผมหน่อย แม่บอกจะกลับไปทำไม ที่นั้นมันมีอะไร ผมก็งงมากว่าเขาไม่คิดถึงคนที่นี้แล้วเหรอแล้วก็โมโหร้ายทุกครั้งที่โทรไปหา
เราคุยโทรศัพท์กัน เดือนละ 30 วิ หรือต่ำกว่านั้น เพียงแค่บอกว่า โอนเงินไปแล้ว แค่นี้นะ จบ ใช่ครับแม่ผมเขาไม่เคยถามผมเลยว่าเป็นยังไง
อยู่กินยังไง สบายดีไหม เขาแค่โอนเงินมาให้ผมเดือนต่อเดือน แบบนี้ซ้ำๆ พอผมมีปัญหาที่เกี่ยวกับชีวิตผมความเป็นอยู่ของผมแม่ก็จะบอกว่าโตแล้ว แม่บอกผมแค่นี้จริงๆ ในตอนแรกผมก็คิดว่าแม่น่าจะฝึกให้ผมโตด้วยตัวเอง สิ่งที่ผมจำได้จากแม่ผมคือตั้งใจเรียน ผมก็รักษาเกรดตัวเอง จาก ม.ต้น ได้แค่ 1.9 กว่า ม. ปลายผมเก็บ 3 หมดผมพยายามด้วยตัวคนเดียว มาตลอด3 ปี ครั้งสุดท้ายที่ผมโทรคุยทศ.กับแม่ แม่ผมบอกว่าให้เข้า ม.รัฐ ให้ได้ ตั้งแต่ครั้งนั้น ทศ ผมก็พังเบอร์ก็อยู่ครั้งนั้น ผมต้องขอเงินจากตาเพื่อไปนอน ตัวในเมืองจังหวัดสอบเข้ามหาลัย จากนั้นผมก็ติดมหาลัยเหมือนที่แม่บอกไว้ แต่รู้ไหม ผมติดต่อแม่ไม่ได้อีกเลย ทั้งส่งจดหมายข้ามเดือนหลายๆ ฉบับ เขาไม่ตอบผมเลย ผมไปส่องเฟสเขาปกติเขาจะบล็อคผมผมเลยใช้เฟสสำรองไปดู สรุปซื้อนกแก้วมาคอว์ตัวละ5หมื่นมาคู่นึงแล้วเขาก็ยังอยู่บ้านหลังเดิม แต่ไม่ได้ตอบไรผมเลย ผมต้องจองหออหาชุด ค่าเทอมต้องจ่ายในเดือนนี้แล้ว ผมจะต้องทำยังไงดีถ้าผมเดินางไปหาแม่ก็ติดเคอร์ฟิว การเดินทางมันจะต้องค้างคืนแล้วผมก็ไม่มีเงินไม่มีรถด้วย สรุกสิ่งที่ผมพยายามเพื่อสรา้งชีวิตตัวเองมามันไร้ประโยชน์เหรอครับ
ผมควรทำไงกับแม่ผมดีครับ
ดีซื้อนั้นนี้ใส่ใจผม เลี้ยงผมอย่างดีแบบผมไม่รู้สึกว่าขาดพ่อไปเลย เพราะแม่คือความสุขของผมผมติดแม่มากในช่วงเด็ก จนถึง ม. 2 แม่เขาก็ติดต่อ
กับฝรั่งต่างชาติแล้วสุดท้ายเขาก็ไปหาฝรั่งคนนั้น ไปถี่ๆ ไปถี่ จนไม่กลับมาบ้านตัวเองอีกเลย แม่บอกผมว่าชีวิตจะดีขึ้น แต่แล้วเขาก็ค่อยๆเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
พอบอกทำไมไม่กลับมาหาผมหน่อย แม่บอกจะกลับไปทำไม ที่นั้นมันมีอะไร ผมก็งงมากว่าเขาไม่คิดถึงคนที่นี้แล้วเหรอแล้วก็โมโหร้ายทุกครั้งที่โทรไปหา
เราคุยโทรศัพท์กัน เดือนละ 30 วิ หรือต่ำกว่านั้น เพียงแค่บอกว่า โอนเงินไปแล้ว แค่นี้นะ จบ ใช่ครับแม่ผมเขาไม่เคยถามผมเลยว่าเป็นยังไง
อยู่กินยังไง สบายดีไหม เขาแค่โอนเงินมาให้ผมเดือนต่อเดือน แบบนี้ซ้ำๆ พอผมมีปัญหาที่เกี่ยวกับชีวิตผมความเป็นอยู่ของผมแม่ก็จะบอกว่าโตแล้ว แม่บอกผมแค่นี้จริงๆ ในตอนแรกผมก็คิดว่าแม่น่าจะฝึกให้ผมโตด้วยตัวเอง สิ่งที่ผมจำได้จากแม่ผมคือตั้งใจเรียน ผมก็รักษาเกรดตัวเอง จาก ม.ต้น ได้แค่ 1.9 กว่า ม. ปลายผมเก็บ 3 หมดผมพยายามด้วยตัวคนเดียว มาตลอด3 ปี ครั้งสุดท้ายที่ผมโทรคุยทศ.กับแม่ แม่ผมบอกว่าให้เข้า ม.รัฐ ให้ได้ ตั้งแต่ครั้งนั้น ทศ ผมก็พังเบอร์ก็อยู่ครั้งนั้น ผมต้องขอเงินจากตาเพื่อไปนอน ตัวในเมืองจังหวัดสอบเข้ามหาลัย จากนั้นผมก็ติดมหาลัยเหมือนที่แม่บอกไว้ แต่รู้ไหม ผมติดต่อแม่ไม่ได้อีกเลย ทั้งส่งจดหมายข้ามเดือนหลายๆ ฉบับ เขาไม่ตอบผมเลย ผมไปส่องเฟสเขาปกติเขาจะบล็อคผมผมเลยใช้เฟสสำรองไปดู สรุปซื้อนกแก้วมาคอว์ตัวละ5หมื่นมาคู่นึงแล้วเขาก็ยังอยู่บ้านหลังเดิม แต่ไม่ได้ตอบไรผมเลย ผมต้องจองหออหาชุด ค่าเทอมต้องจ่ายในเดือนนี้แล้ว ผมจะต้องทำยังไงดีถ้าผมเดินางไปหาแม่ก็ติดเคอร์ฟิว การเดินทางมันจะต้องค้างคืนแล้วผมก็ไม่มีเงินไม่มีรถด้วย สรุกสิ่งที่ผมพยายามเพื่อสรา้งชีวิตตัวเองมามันไร้ประโยชน์เหรอครับ