ผมจะเล่าอธิบายคร่าวๆนะครับ คือผมเป็นเพื่อนสนิทกับเพื่อนผญ.คนหนึ่ง อยู่คนละห้องกัน คือเป็นเพื่อนกันตั้งแต่รร.เก่าแล้ว แล้วผมก็ย้ายมารร.นี้ก่อน ส่วนเค้าก็ย้ายมาตอนม.ปลาย พอขึ้นม.ปลายมา ผมก็ได้ได้อยู่อีกห้อง ส่วนเพื่อนผมก็อยู่อีกห้อง ก่อนหน้านั้นเราไม่ค่อยได้คุยแชทไรกันเลย ก่อนหน้านั้นเพื่อนผญ.คนนี้ก็แชทมาคุยถามๆเป็นช่วงๆว่ารร.เป็นไงบ้าง เรียนเป็นไง สภาพแวดล้อมรร. (เพราะเพื่อนเก่าผมหลายๆคนตั้งใจจะมารร.นี้) หลังจากนั้นเพื่อนใหม่ในห้องใหม่ของผมในม.ปลายก็คบเป็นแฟนกับเพื่อนผญ.คนนี้ เพื่อนญ.เขาก็แชทมาถามเป็นช่วงๆว่ามันเป็นไงบ้างในห้อง มันพูดถึงเราว่ายังไง โดยเพื่อนชายผมไม่ได้รู้อะไร ตอนสองคนนี้ทะเลาะกันเพื่อนญ.ผมก็มีแชทมาบอกบ้าง มีระบายนิดๆหน่อยๆ ผ่านมาซักพักเนาะสองคนนี้ก็เลิกกัน ก่อนเลิกกันเพื่อนญ.บอกว่ามีทะเลาะกันก่อน หลังจากนั้นเพื่อนญ.ผมมันก็ระบายกับผมบ่อย บ่อยขึ้นเรื่อยๆ มีความลับบางอย่างก็บอกผม เทอมต่อมาผมก็ย้ายห้องไปอีกห้องนึง ก่อนหน้านี้ผมก็บอกเพื่อนญ.คนนี้ไปคนเดียวว่าจะย้ายล่วงหน้าก่อนปลายภาคเทอมแรกเลย เทอมต่อมาเราก็คุยแชทกันปกติ คุยกันเหมือนแบบ ต่างคนต่างเป็นความสบายใจให้กันมีไรก็ระบายทุกข์ให้กันได้ *แค่สำหรับผมนะแต่ไม่รู้ว่าสำหรับเขาเราจะเป็นความสบายใจของเขาหรือเปล่า ก็คุยเรื่องเรียนมาเรื่อยๆเรื่องผู้หญิงผู้ชายบ้างก็มีคุยๆกันตามประสาเพื่อนมีโทรคุยกันเป็นครั้งเป็นคราว พอมาเรื่อยๆปิดเทอมม.4แล้ว ปิดเทอมเหมือนเราสองคนเหงามาก ก็คุยๆกันตลอดเรื่องนู้นนี่นั้น เหมือนเพื่อนเพศเดียวๆกันคุยกันเลย คือแบบผมก็โอเคนะเออแบบคนละห้องกันก็จริงแต่มันเหมือนมันอยู่ข้างเราไปแล้วเหมือนมันอยู่ห้องเดียวกับเรายังไงอย่างนั้นเลย เบิร์ธเดย์ของเพื่อนญ.ผมก็ตรงกับช่วงปิดเทอมอยู่แล้วผมก็ทำรูปไว้ให้มันแหละ ทีนี้มันอยู่ตจว.ไม่ได้กลับสักทีเพราะโควิดนี่แหละผมก็เลยเก็บไว้คงได้ให้อีกทีเปิดเทอมนู้นเลย *นี่เป็นเรื่องคร่าวๆของผมกับเพื่อนญ.นะครับ ไม่ตรงกับหัวข้อเลยแต่ขออนุญาตพิมพ์ตามความรู้สึกครับ*
*****ไฮไลท์ของหัวข้อกระทู้***** ผ่านมาสักพัก คืนๆนึงผมเข้าไปในกูเกิ้ลโฟโต้ ในนั้นมีรูปมีคลิปทุกอย่างตั้งแต่ในโทรศัพท์เครื่องเก่า ผมไปเจอคลิปๆเก่าของเทอมแรก คลิปนั้นเป็นคลิปเพื่อนชายผม เพื่อนในเทอมแรกที่เป็นแฟนเก่าของเพื่อนญ.ผม คลิปมันประมาณว่าผมถ่ายคลิปมันไว้แล้วถามมันว่ากลัวเมียมั้ยๆๆ? มันก็ตอบว่าไม่ แล้วผมกับเพื่อนอีกคนก็เหย๋อๆกันนิดหน่อย แล้วผมก็ตลกไงตอนนั้น ตลกเลยไหมละทีนี้ ส่งให้เพื่อนญ.ดู แล้วก็พิมพ์ต่ออีกว่าขอโทษว่ะมันตลกจริงๆ5555555555 มันก็ตอบว่า"ไม่เป็นไร" ผมก็ไม่ได้คิดไรแล้วก็อ่านไม่ตอบ(เป็นปกติของผมกับเพื่อนญ.ที่อ่านไม่ตอบบ้าง) สักพักมา10-20นาที เห้ยผมเพิ่งคิดได้ ผมแบบโคตรโง่อะเพิ่งนึกได้ นั่นก็แฟนเก่ามันหนิ กูส่งไปทำไมวะ แล้วก็แชทไปขอโทษมัน แล้วเพื่อนญ.ผมก็อ่านไม่ตอบ เช้าต่อมาสักเกือบๆเที่ยงผมก็แคปรูปข่าวบ้านเพื่อนผมที่อยู่ใกล้ๆบ้านผมไปให้เพื่อนญ.ดู มันก็อ่านไม่ตอบเหมือนเดิม ผมก็เลยปล่อยไปสัก1สัปดาห์แล้วก็ทักไปขอโทษ บอกความรู้สึกไปบ้างแหละว่าเป็นมากกว่าเพื่อนนะแต่ไม่ใช่แฟนอะไรงี้ ให้มันรู้สึกดี แต่ก็ช่วยไรไม่ได้เลย ในไอจีผมกับเพื่อนญ.ก็แลกเพื่อนสนิทกัน ตอนแรกๆเขายังไม่ลบผมออกจากเพื่อนสนิท ก็ลงปกติ มีถึงผมบ้างประมาณแบบไม่มีใครเหมือนเดิมได้ตลอด แต่ตั้งแต่ผมส่งคลิปวันนั้นไป สตอรี่ผมเพ้อถึงเขาตลอด มีลงปกติบ้างอยากให้ตัวเองเครียดน้อยลง เพราะตอนแรกๆเราก็แอบร้องไห้เบาๆเพราะเครียดคิดมาก กลัวเขาจะหายไปจากเราเลย เพราะปกติอยู่รร.ต่างคนต่างห้องเลย ลองไปปรึกษาเพื่อนช.อีกคน มันก็ตอบๆมาว่าต้องใจเย็นนะ ถ้าเป็นห่วงเขาจริงๆ ต้องรอให้เป็น ผมก็ลองทำตาม ผ่านไปหลายสัปดาห์ผมก็ไดเรคไอจีไปหาเพื่อนญ. สรุปเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบเลย ลงสตอรี่ปกติซะด้วย ผมก็เลยไม่รู้จะทำไงต่อแล้ว ผมแคร์ความรู้สึกเขามาก ผมรู้สึกว่าผมไม่ควรไปทำอะไรโง่ๆแบบนั้นแล้ว ผมคงขาดเขาไม่ได้ ผมคงรู้สึกดีกับเขา ผมควรทำอย่างไรต่อดีครับ ? ขอโทษที่พิมพ์ยาวมากเกินไปนะครับ ทั้งๆที่ใจความของกระทู้มันมีเพียงนิดเดียว ขอขอบคุณล่วงหน้าครับผม ; )
ผมทำเพื่อนโกรธ เพื่อนเสียความรู้สึกเพราะผม ผมควรทำอย่างไรดีครับ ?
*****ไฮไลท์ของหัวข้อกระทู้***** ผ่านมาสักพัก คืนๆนึงผมเข้าไปในกูเกิ้ลโฟโต้ ในนั้นมีรูปมีคลิปทุกอย่างตั้งแต่ในโทรศัพท์เครื่องเก่า ผมไปเจอคลิปๆเก่าของเทอมแรก คลิปนั้นเป็นคลิปเพื่อนชายผม เพื่อนในเทอมแรกที่เป็นแฟนเก่าของเพื่อนญ.ผม คลิปมันประมาณว่าผมถ่ายคลิปมันไว้แล้วถามมันว่ากลัวเมียมั้ยๆๆ? มันก็ตอบว่าไม่ แล้วผมกับเพื่อนอีกคนก็เหย๋อๆกันนิดหน่อย แล้วผมก็ตลกไงตอนนั้น ตลกเลยไหมละทีนี้ ส่งให้เพื่อนญ.ดู แล้วก็พิมพ์ต่ออีกว่าขอโทษว่ะมันตลกจริงๆ5555555555 มันก็ตอบว่า"ไม่เป็นไร" ผมก็ไม่ได้คิดไรแล้วก็อ่านไม่ตอบ(เป็นปกติของผมกับเพื่อนญ.ที่อ่านไม่ตอบบ้าง) สักพักมา10-20นาที เห้ยผมเพิ่งคิดได้ ผมแบบโคตรโง่อะเพิ่งนึกได้ นั่นก็แฟนเก่ามันหนิ กูส่งไปทำไมวะ แล้วก็แชทไปขอโทษมัน แล้วเพื่อนญ.ผมก็อ่านไม่ตอบ เช้าต่อมาสักเกือบๆเที่ยงผมก็แคปรูปข่าวบ้านเพื่อนผมที่อยู่ใกล้ๆบ้านผมไปให้เพื่อนญ.ดู มันก็อ่านไม่ตอบเหมือนเดิม ผมก็เลยปล่อยไปสัก1สัปดาห์แล้วก็ทักไปขอโทษ บอกความรู้สึกไปบ้างแหละว่าเป็นมากกว่าเพื่อนนะแต่ไม่ใช่แฟนอะไรงี้ ให้มันรู้สึกดี แต่ก็ช่วยไรไม่ได้เลย ในไอจีผมกับเพื่อนญ.ก็แลกเพื่อนสนิทกัน ตอนแรกๆเขายังไม่ลบผมออกจากเพื่อนสนิท ก็ลงปกติ มีถึงผมบ้างประมาณแบบไม่มีใครเหมือนเดิมได้ตลอด แต่ตั้งแต่ผมส่งคลิปวันนั้นไป สตอรี่ผมเพ้อถึงเขาตลอด มีลงปกติบ้างอยากให้ตัวเองเครียดน้อยลง เพราะตอนแรกๆเราก็แอบร้องไห้เบาๆเพราะเครียดคิดมาก กลัวเขาจะหายไปจากเราเลย เพราะปกติอยู่รร.ต่างคนต่างห้องเลย ลองไปปรึกษาเพื่อนช.อีกคน มันก็ตอบๆมาว่าต้องใจเย็นนะ ถ้าเป็นห่วงเขาจริงๆ ต้องรอให้เป็น ผมก็ลองทำตาม ผ่านไปหลายสัปดาห์ผมก็ไดเรคไอจีไปหาเพื่อนญ. สรุปเขาก็ไม่อ่านไม่ตอบเลย ลงสตอรี่ปกติซะด้วย ผมก็เลยไม่รู้จะทำไงต่อแล้ว ผมแคร์ความรู้สึกเขามาก ผมรู้สึกว่าผมไม่ควรไปทำอะไรโง่ๆแบบนั้นแล้ว ผมคงขาดเขาไม่ได้ ผมคงรู้สึกดีกับเขา ผมควรทำอย่างไรต่อดีครับ ? ขอโทษที่พิมพ์ยาวมากเกินไปนะครับ ทั้งๆที่ใจความของกระทู้มันมีเพียงนิดเดียว ขอขอบคุณล่วงหน้าครับผม ; )