เราอายุ13ค่ะจะ14แล้ว อยู่ม.3(เรียวเร็ว) พ่อกับแม่เราเลิกกันค่ะแต่ยังอยู่บ้านเดียวกันแบบต่างคนต่างอยู่ ฐานะทางบ้านเราพออยู่ได้ค่ะ เราเรียนรรรัฐชื่อดังของจังหวัดค่าเทอมเราเลยไม่แพงมากแต่น้องเรียนอยู่เอกชนแถมยังเป็นคลาสอินเตอร์ เรียนไม่ค่อยเก่ง เราพยายามโน้มน้าวแม่หลายครั้งแล้วว่าให้น้องเปลี่ยนแค่เปลี่ยนแผนกก็ยังดี น้องติดเพื่อนมากเลยไม่เปลี่ยนค่ะ พ่อเราเป็นหนี้จากความไม่รอบคอบของตัวเอง(คือพ่อเรากู้เงินมาทำธุรกิจแต่ล่มทุกรอบค่ะเป็นอยู่2-3รอบ เพราะความไม่รอบคอบของพ่อเอง แต่พ่อก็อยากหาเงินมาให้ครอบครัวเราเลยไม่โกรธค่ะ มีอีกรอบตอนกู้เงินไปตปท. เราไม่เข้าใจมากเลยค่ะว่าทำไมต้องกู้เงินเพื่อไปเที่ยว เราคิดว่าการไปเที่ยวไปได้ถ้าพร้อม แต่นี่ต้องไปกู้มา เรื่องนี้เราพยายามคิดว่าพ่อคงอยากพอครอบครัวไปที่สวยๆ แต่ก็อดโกรธไม่ได้ค่ะ) ส่วนทางแม่บ้านมีฐานะปานกลางค่ะ ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่แม่เป็นคนรับผิดชอบ เราเลยวางแผนว่าถ้าวันนึงพ่อแม่ตัดสินใจแยกกันเราจะไปอยู่กับแม่ เพราะเราอยากเรียนทันตะซึ่งคงใช้เงิน ทางครอบครัวแม่เราสามารถตอบโจทย์เราด้านนี้มากกว่าและแม่ก็มีเวลาแถมเข้าใจเรามากกว่าด้วย แบบไม่โลกสวยคือเรารักแม่มากกว่าพ่อแหละค่ะ แต่เราก็ไม่ได้อยากให้พ่อลำบาก เราเลยคิดว่าถ้าเราได้เป็นทันตะและมีเงินเดือนที่มั่นคงแล้ว(การเรียนเราดีค่ะ ค่อนข้างมั่นใจว่าจะเป็นได้)เราจะส่งเงินมาให้พ่อและแม่ใช้คนละ10,000แทน แบบนี้มันจะโอเคมั้ยคะ
แล้วเราก็มีความคิดอีกว่าตามที่เราเรียนมาการมีหนี้สินก็เป็นมรดกเช่นกัน พ่อแม่หย่ากันก่อนมีหนี้แล้ว=แม่ไม่ได้รับหนี้จากสินสมรส แต่เราในฐานะลูกเราจะได้รับมรดกโดยตรง เรากลัวว่าถ้าวันนึงพ่อจากไปก่อนหนี้จะหมด(มีอยู่2-3ล้าน)เรากับน้องอาจจะต้องเป็นคนที่รับผิดชอบส่วนนึง และอีกส่วนนึงจะการจายไปทางครอบครัวพ่อ เราไม่อยากแก้ไขปัญหาที่เราไม่ใข่คนก่อ แถมไม่ใช่ปัญหาเล็กๆด้วย คิดแบบนี้ดูอกตัญญูเกินไปมั้ยคะ
ทำยังไงให้น้องเรากลับมาสนใจเรียนดีคะ น้องเราอายุ10ขวบ โดนแม่ด่าเรื่องการเรียนและขี้เกียจบ่อยๆ เห็นแล้วรู้สึกแย่ค่ะ เหมือนน้องเรียนอะไรไปก็ไม่เข้าหัวเลย เราเคยลองสอนดู ปรากฎว่าเราหัวร้อนมากค่ะ เรารู้ว่าน้องหัวช้าพยายามใจเย็นแล้ว แต่เราไม่เข้าใจความรู้สึกเค้าค่ะ เราเลยหัวร้อนที่เค้าไม่เข้าใจที่เราพูดทั้งที่เราก็พยายามอธิบายแบบละเอียดมากๆแล้ว
อีกเรื่องคือเรื่องที่พ่อแม่หย่ากันเป็นความลับค่ะ พ่อแม่ไม่ได้บอกเราเราบังเอิญไปรู้เองและลองถามๆดู แม่เราก็เล่าพร้อมกับบ่นเรื่องพ่อเยอะเลย เราก็พึ่งรู้ว่าหนี้มาจากไหนไม่นานมานี้เอง ตอนนี้พอมีคนทักว่าเคยไปตทป.เยอะจังเราก็รู้สึกแย่ๆค่ะ น้องเราก็ไม่รู้เรื่องนี้ค่ะ ยายเราก็ไม่รู้ เรารู้สึกดีนะคะที่ได้รับฟังแม่ แต่เราควรบอกน้องมั้ยคะ รู้สึกสงสารน้องมากเลยค่ะ น้องยังเด็กอยู่เลย(ความคิด)ถ้าเราบอกน้องไปคิดว่าเค้าจะเป็นยังไงคะ จะไปถามพ่อแม่มั้ย พ่อก็ไม่รู้ว่าเรารู้เรื่องนี้ค่ะ เราไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจ
ถ้าเราเข้าใจผิดเรื่องมรดกก็ขอโทษนะคะ
การที่เราคิดเรื่องครอบครัวแบบนี้มันแย่มั้ยคะ และเราควรแก้ไขมันยังไงดีคะ
แล้วเราก็มีความคิดอีกว่าตามที่เราเรียนมาการมีหนี้สินก็เป็นมรดกเช่นกัน พ่อแม่หย่ากันก่อนมีหนี้แล้ว=แม่ไม่ได้รับหนี้จากสินสมรส แต่เราในฐานะลูกเราจะได้รับมรดกโดยตรง เรากลัวว่าถ้าวันนึงพ่อจากไปก่อนหนี้จะหมด(มีอยู่2-3ล้าน)เรากับน้องอาจจะต้องเป็นคนที่รับผิดชอบส่วนนึง และอีกส่วนนึงจะการจายไปทางครอบครัวพ่อ เราไม่อยากแก้ไขปัญหาที่เราไม่ใข่คนก่อ แถมไม่ใช่ปัญหาเล็กๆด้วย คิดแบบนี้ดูอกตัญญูเกินไปมั้ยคะ
ทำยังไงให้น้องเรากลับมาสนใจเรียนดีคะ น้องเราอายุ10ขวบ โดนแม่ด่าเรื่องการเรียนและขี้เกียจบ่อยๆ เห็นแล้วรู้สึกแย่ค่ะ เหมือนน้องเรียนอะไรไปก็ไม่เข้าหัวเลย เราเคยลองสอนดู ปรากฎว่าเราหัวร้อนมากค่ะ เรารู้ว่าน้องหัวช้าพยายามใจเย็นแล้ว แต่เราไม่เข้าใจความรู้สึกเค้าค่ะ เราเลยหัวร้อนที่เค้าไม่เข้าใจที่เราพูดทั้งที่เราก็พยายามอธิบายแบบละเอียดมากๆแล้ว
อีกเรื่องคือเรื่องที่พ่อแม่หย่ากันเป็นความลับค่ะ พ่อแม่ไม่ได้บอกเราเราบังเอิญไปรู้เองและลองถามๆดู แม่เราก็เล่าพร้อมกับบ่นเรื่องพ่อเยอะเลย เราก็พึ่งรู้ว่าหนี้มาจากไหนไม่นานมานี้เอง ตอนนี้พอมีคนทักว่าเคยไปตทป.เยอะจังเราก็รู้สึกแย่ๆค่ะ น้องเราก็ไม่รู้เรื่องนี้ค่ะ ยายเราก็ไม่รู้ เรารู้สึกดีนะคะที่ได้รับฟังแม่ แต่เราควรบอกน้องมั้ยคะ รู้สึกสงสารน้องมากเลยค่ะ น้องยังเด็กอยู่เลย(ความคิด)ถ้าเราบอกน้องไปคิดว่าเค้าจะเป็นยังไงคะ จะไปถามพ่อแม่มั้ย พ่อก็ไม่รู้ว่าเรารู้เรื่องนี้ค่ะ เราไม่อยากให้พ่อไม่สบายใจ
ถ้าเราเข้าใจผิดเรื่องมรดกก็ขอโทษนะคะ