หนูกับเพื่อนหนูเป็นกันตั้งแต่ประถม แต่หลังจากจบประถมหนูก็ได้ย้ายไปต่างจังหวัด แล้วหนูกับเขาก็กลับมาคุยกันอีกเพราะนัดไปเที่ยวด้วยกัน แต่สุดท้ายแพลนที่ตั้งใจจะไปด้วยกันก็ล่ม จากที่คุยกันในกลุ่มก็เปลี่ยนมาเป็นคุยแชทส่วนตัว ก็จะมีพิมพ์บ้าง แต่ส่วนมากก็โทรคุย เขาจะเป็นคนที่ทำเหมือนหวงหนู เล่าทุกอย่างให้หนูฟัง จะบอกหนูตลอดว่าถ้าหนูเจอคนแบบนี้ต้องทำตัวยังไง ช่วงปีแรกๆก็คิดกับเขาแค่เพื่อน แล้วต่างคนต่างมีคนคุยอยู่แล้ว แล้วหนูกับเขาก็สัญญากันว่า ถ้าใครมีแฟนก่อนคนนั้นต้องเลี้ยงเบียร์เพื่อนทั้งกลุ่ม เขาก็ตกลง แล้วจากนั้นก็คุยกับเขาบ้าง ไม่คุยบ้าง หนูเริ่มรู้สึกกับเขาก็ช่วงต้นปีที่ผ่านมา คือ หนูรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ค่อยมีดวงกับความรักสักเท่าไหร่ คุยกับผู้ชายคนไหนเขาก็ไม่จริงจัง บางคนที่เข้าหาหนูเขาก็มีแฟนแล้ว ส่วนเพื่อนหนูเขาก็มีหน้าที่คอยรับสายและปลอบหนูอยู่ตลอด เขาเป็นคนที่ทำให้หนูยิ้มได้ หนูรู้สึกสบายใจทุกครั้งเวลาโทรคุยกับเขา ยิ่งเวลาเล่นเกมด้วยกันยิ่งมีความสุข เวลาที่ไม่ได้คุยกับเขาหนูจะรู้สึกกระวนกระวายหรือเป็นเพราะเหงาก็ไม่แน่ใจ แต่ที่รู้สึกแน่ๆก็คือ น่าจะคิดถึงเขา ตอนนี้คุยกับเขาเกือบจะ 3 ปีแล้ว คำถามที่หนูสงสัยก็คือ เรารู้นิสัยลึกๆของเขาว่าเขาเป็นคนยังไง แต่มันมีเหตุผลอะไรที่ทำให้หนูชอบเขา แล้วหนูต้องทำยังไงกับความรู้สึกนี้ หนูไม่กล้าบอกความในใจของหนูออกไปเพราะกลัวพูดไปแล้วจะได้คำตอบไม่เป็นอย่างที่หวัง กลัวเสียเพื่อนแบบเขาด้วยแหละ
แอบชอบเพื่อน