คือเรากับแม่ไม่คุยกันมาหลายอาทิตย์แล้ว เราไม่รู้เหมือนกันว่าจุดเริ่มต้นที่ทำให้ไม่คุยกันคืออะไร แต่ก่อนหน้านั้นแม่เราตื่นมาทำกับข้าวแต่ไม่เรียกให้เราไปกินข้าวด้วยเหมือนกับว่าไม่อยากให้เรากินข้าวกับแก เราก็ไม่ได้คิดอะไรหากินเองก็ได้  แม่เราไม่เคยเข้าใจเลยว่าเราจะคิดน้อยใจอะไรรึป่าว ค่าเทอมเรา รร.รัฐ
แค่ 3000 กว่าบาทแม่เรายังไม่ไปจ่ายเลยพอเราพูดเรื่อง จ่ายค่าเทอมแม่เราก็เงียบ แต่ค่าเทอมน้องเรา รร.เอกชน 7000 กว่าบาทแม่เราหามาจ่ายให้ เราต้องรู้สึกยังไงอ่ะ วันนั้นเราหิวเราเลยไปเอามาม่าที่แม่ น้อง และหลาน เอาไปซ่อนเราไว้ ไม่ให้เรากิน เราก็คิดว่าน้องกับหลานคงพูดเล่น  พอมาวันนี้เราเอามาต้มกินหลานเรามันก็ไปบอกแม่เราว่าเราเอามาม่าเขามาต้ม น้องเรามันก็เดินมาด้วยความที่น้องเรามันเด็กอยู่อายุประมาณ3ขวบกว่าๆพอมันได้ยินแม่กับหลานพูดอะไรมันก็จะจำมาละมาพูด มันก็พูดว่าพี่เอามาม่าหนูไปกินทำไม เราเลยตอบไปว่าทำไมล่ะพี่กินไม่ได้หรอ น้องก็พูดว่าไม่ได้อันนี้ของหนูกับหลานอายุประมาณ12 เราก็บอกไม่กินก็ได้ เราก็รู้สึกน้อยใจน่ะทำไมแม่เราถึงหวงของใส่เรา ทุกอย่างเลย มันมีหลายอย่างน่ะที่ไม่ได้เล่าอ่ะ ต้องทำยังไงดีค่ะ?
ส่วนพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่ เราไม่รู้จะไปปรึกษาใครดี อยากไปอยู่ที่อื่น แต่ไม่มีเงินพอ ควรทำยังไงดีค่ะ อยู่แบบนี้อึดอัดไม่มีความสุขเลยค่ะ
ปล.อาจจะ งง นิดหน่อยขออะภัยน่ะ
ปล2. ช่วงกักตัวนี้พอจะมีงานอะไรให้หารายได้ไหมคะ แม่ไม่เอาเงินให้แม้แต่บาทเดียว