ผมชอบเพื่อนคนหนึ่งครับ แค่อยากจะเล่าให้ฟัง

ผมแอบชอบเพื่อนคนหนึ่งครับ เราเรียนอยู่เรียนอยู่คณะเดียวกัน แต่เรียนคนละสาขา ผมเรียนอยู่มอแห่งหนึ่งครับในจังหวัดขอนแก่น ตอนนี้ผมกำลังจะขึ้นปี 4 แล้ว อีกปีเดียวก็จะเรียนจบ เหมือนกับเธอคนนั้น คนที่ผมกำลังจะพูดถึง ทีมันเป็นเพื่อนผม เราอาจจะไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร์แต่ถ้าเจอกันตอนไหนก็คุยกันได้ยาว เราเจอครั้งแรกตอนเล่นกีฬาด้วยกันครับ แต่กีฬาแข่งเฟรชชี่มหาวิทยาลัย แต่ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้รู้สึกชอบมันเลยนะครับ เพราะแบบพึ่งเคยเห็นกันและแบบความรู้สึกก็เหมือนเพื่อนๆกันทั่วไป แต่พอนานๆไป แบบไม่ค่อยได้เจอได้เจอกันครั้งคราวตอนอยู่คณะ ก็ทักคุยกันปกติจน จนอยู่ปี 3 ผมรู้สึกได้กลับมามองมันอีกครั้ง ผมไม่รู้สิเหมือนมันมีทำอะไรให้เราเปลี่ยนไป แบบเรายิ้มไปตามสิ่งที่มันพูด สิ่งที่มันเป็น สิ่งที่เป็นมันทุกอย่าง เรารู้สึกแบบ เห้ยผู้หญิงแบบนี้แหละมีเสน่ห์มาก (ทุกคนคงเคยดูหนังรักสไตล์แบบนี้นะครับ555) มันน่ารักแบบบอกไม่ถูก ยิ่งได้มาคุยนั่งเล่นกันตอนโดนสัมภาษณ์ทุน (อย่างที่บอกนะครับเจอกันแบบบังเอิญ ) มันรู้สึกเห้ยอะไรว่ะ ทำรู้สึกแบบนี้  จนผมรู้สึกดีมากๆ แต่แบบก็เพราะว่าเป็นเพื่อนกันและไม่อยากเข้าไปเปลี่ยนความสัมพันธ์นี้ จริงๆมันมีอีกหลายสถานะการณ์ที่ผมรู้สึกว่า เห้ยเราก็น้ำเน่าอยู่นะ แบบทั้งส่งจดหมายงานวันวาเลนไทน์ไปให้เขา ทั้งช่วยแบบแอบๆหลายๆอย่าง แต่ทุกคนเคยได้ยินคำนี้มั้ย ความรักทำให้คนตาบอดมันมีจริงๆ แต่มันเป็นโมเมนต์ที่น่ารักจริงๆครับ จนตอนนี้โควิดมหาวิทยาลัยของผมก็ให้เรียนออนไลน์  ผมก้รู้สึกเสียดายที่อาจจะไม่ได้เจอมันที่คณะอีก เพราะก็ปีสุดท้ายกันแล้ว (หลายคนอาจจะถามว่าทำไมไม่ทักคุยทางเฟส) ผมอยากจะบอกว่า ผมไม่กล้าครับ ผมเขินและแบบผมกลัวมันรำคาญยังงี้ แต่ผมก็หวังนะครับว่าสักวันโชคชะตาจะกำหนดเอง แฮะ แฮะ