รักแต่ไม่มีความสุข คิดถูกไหมที่เลิก?

สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เรารู้สึกสับสนมากตอนนี้ คือตอนนี้ห่างกับแฟนค่ะหรืออาจจะเลิกกันไปแล้ว คือเรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนคนนี้มาจะ3ปีแล้วค่ะ ทะเลาะกันทุกวัน ทั้งเรื่องเล็กน้อยไปจนถึงปานกลาง เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน โทรหากันวันละ2ครั้ง เขาเป็นคนขี้โมโห หงุดหงิดง่าย พูดคำหยาบ อารมณ์ร้าย แต่เราก็รักและอดทนกับเขามาก เพราะเขาเป็นแฟนคนแรก เราช่วยเหลือเขาทุกอย่าง เขาเองก็คอยอยู่ข้างเราเสมอเวลามีปัญหา แต่ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงไม่มีความสุขมันเหมือนเราไม่เป็นตัวของตัวเอง จะพูดจะทำอะไรก็ระแวงกลัวเขาจะโมโห จะไปไหนทำอะไรก็ต้องบอก แต่เวลาเราถามเขากลับบ้างเขาจะโมโห หงุดหงิดตลอด ถึงจะโทรหากันแต่ก็คุยกันไม่กี่คำ ปล่อยให้เงียบ ช่วงที่เขาไม่ทำงานเราก็ช่วยเหลือเขาตลอด เราชอบบ่นให้เขาหางานทำเขาก็ไม่ค่อยพอใจบอกว่าไปกดดันเขา แต่เราอยากให้เขามีอนาคตดีๆ ช่วงนี้เราก็ไม่ค่อยได้คุยไม่ค่อยได้เจอกันเพราะเขาไม่มีเงินมาหาเราหรือพาเราไปกินไปเที่ยวที่ไหน พอเขามีงานทำเราก็ไม่ได้เจอไม่ได้กินได้เที่ยวกันเหมือนเดิมเพราะเขาบอกว่าไม่ว่าง เหนื่อย เราเองที่เป็นฝ่ายไปหาเขาตลอด เขาจะมีความสุขก็ตอนแค่มีอะไรกันเท่านั้น ล่าสุดมีคนมาจีบเราแต่เราก็ปฏิเสธเขาบอกว่าเรามีแฟนแล้วแต่เขาก็ทักเรามาทุกวัน เราไม่ได้บอกแฟนเรื่องนี้เพราะรู้ว่าเขาจะโมโหเราไม่อยากมีปัญหา จนแฟนเรามาเห็นเองว่าเราคุยกับคนที่มาจีบแต่สิ่งที่เราคุยคือเรามีแฟนแล้วบอกเขาตลอด แต่แฟนเราโมโหมากหาว่าเราแอบคุยกับคนอื่นจนคุยกันไม่รุ้เรื่องเราเองก็ขอโทษที่เราไม่ได้บอกเขาเพราะไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ แต่กลายเป็นว่าเราเลว หักหลังเขา คือเราเองก็งงว่าสิ่งที่เราคุยกับคนอื่นว่าเรามีแฟนแล้วมันผิดยังไง เราเลยเลิกกับเขา แต่ใจลึกๆก็ยังคิดถึงเขาตลอด แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าเขาจะทำอะไรเพื่อที่จะให้เรากลับไปเลย
เราทำถูกแล้วใช่มั้ยคะ ที่เลิก.