เราอยุ่กับแฟนคนนี้มาประมาณ15 ปี มีลูกด้วยกัน1คน อายุ 8 ขวบ
แฟนเราเปนคน2บุคคลิค บางทีดีก็ดีใจหาย ให้ทำไรทำดูแลลูกได้ดี บาทีขี้เกียดงานไม่ทำ ขยันนอน ไม่รับผิดชอบ มีอารมณ์โวยวาย พุดจาแนบแนม
พุดจากวนประสาท บางทีก้หาว่าเรามีชู้ เป็นแบบนี้สลับกันไปมา จนวันนี้ทะเลาะกันวันนี้มันสุดจิงๆ มันเกบมานาน เวลาไปไหนด้วยกันชอบขับรถเรว
ยิ่งพุดยิ่งเหยียบ วันนี้ทุกอย่างมันสุดจิงๆ เลยตัดสินใจไล่ไป ก้คิดว่าคิดดีแล้ว เพราะคิดมาตลอด ไม่อยากมานั่งทะเลาะกันเหนื่อย สงสารพ่อกับแม่ที่ต้องมานั่งรับรู้ปัญหา สุดท้ายพอเค้าไปจิงๆ ก้อดใจหายไม่ได้ บางทีก็สงสาร เค้าเป็นเหมือนคนมีปมตั้งแต่เด็กพ่อแม่รักน้องมากกว่าชอบเอาพี่ไปเปรียบกับน้องอะไรทำนองนี้ ที่เราตัดสินใจเลิกเราไม่อยากมานั่งทุกใจทุกวัน มันปวดประมาท ทำงานก็เหนื่อยแล้ว เราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่ให้เค้ากับไป
คิดถูกมั้ยที่ตัดสินใจ ไล่พ่อของลูกกลับไป
แฟนเราเปนคน2บุคคลิค บางทีดีก็ดีใจหาย ให้ทำไรทำดูแลลูกได้ดี บาทีขี้เกียดงานไม่ทำ ขยันนอน ไม่รับผิดชอบ มีอารมณ์โวยวาย พุดจาแนบแนม
พุดจากวนประสาท บางทีก้หาว่าเรามีชู้ เป็นแบบนี้สลับกันไปมา จนวันนี้ทะเลาะกันวันนี้มันสุดจิงๆ มันเกบมานาน เวลาไปไหนด้วยกันชอบขับรถเรว
ยิ่งพุดยิ่งเหยียบ วันนี้ทุกอย่างมันสุดจิงๆ เลยตัดสินใจไล่ไป ก้คิดว่าคิดดีแล้ว เพราะคิดมาตลอด ไม่อยากมานั่งทะเลาะกันเหนื่อย สงสารพ่อกับแม่ที่ต้องมานั่งรับรู้ปัญหา สุดท้ายพอเค้าไปจิงๆ ก้อดใจหายไม่ได้ บางทีก็สงสาร เค้าเป็นเหมือนคนมีปมตั้งแต่เด็กพ่อแม่รักน้องมากกว่าชอบเอาพี่ไปเปรียบกับน้องอะไรทำนองนี้ ที่เราตัดสินใจเลิกเราไม่อยากมานั่งทุกใจทุกวัน มันปวดประมาท ทำงานก็เหนื่อยแล้ว เราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่ให้เค้ากับไป