คือว่าเราสูญเสีย
ฟันแท้ตั้งแต่ยังเด็ก หลังจากนั้นมาสักพักก็โดนบลูลี่หนักขึ้นเรื่อยๆ (จากเดิมก็บลูลี่อยู่แล้ว)
เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อก่อนเราประสปอุบัติเหตุทางถนนรถ จยย.กับเราปลิวไปคนละทิศ เราไม่เป็นไรมากแขนขาถลอกนิดหน่อย หัวไม่แตก แต่ฟันหัก2ซี่กับหลุดออกไปเลย1
จากนั้นเราก็ เข้าๆออกๆรพ.มาตลอดครึ่งปี ทั้งดรอปเรียนไปบ้างอะไรบ้าง จนต่อฟันครบ2ซี่ แต่ทันตแพทย์ดันบอกว่าจะไม่ใส่ฟันปลอมให้กับซี่ที่หลุดไปเพราะกลัวว่าจะเหยิน(เราก็งงกับหมอนะ อย่างน้อยเหยินก็ยังดีกว่าไม่มีนะ) หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้รับการรักษาอีกเลย พ่อแม่เราก็พาไปคลินิคเพื่อไปใส่ฟันปลอมต่อ ซึ่งทันตแพทย์แนะนำให้เราใส่แบบฝังไปกันเหงือกไปเลยซึ่งราคามันก็ใช่เล่นๆ ซี่เดียว8 พันกว่าบาท เราคิดนะว่ามั นดีแล้วใส่ไปเลยทีเดียจบ
แต่พ่อแม่เราไม่คิดอย่างนั้น พ่อแม่เราบอกกับหมอว่าเอาแบบถอดได้(ราคา1,300 ไม่ใช่ว่าทางบ้านไม่มีเงินหรอกนะ เราก็งง) ซึ่งไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช้ได้ไม่ถึงปี เกิดอุบัตเหตุอีกครั้ง อันที่ต่อไว้มันก็หัก แต่ครั้งนี่มันหนักกว่าก็คือ เหล็กที่ใช้ยึดเกาะกับเพดานปากของฟันปลอมมันแทงกระพุ้งแก้ม (หลังจากนั้นก็เลิกใช้ไปเลย) แต่การรักษาคราวนี้ พ่อแม่เราไม่พาไปต่อฟันเลย ( งง กับพ่อแม่ตัวเองเหมือนกัน )
เรื่องมันก็ผ่านมาจะ4ปีแล้วเราใช้ชีวิตแบบไม่พูดอะไรมาก ไม่เข้าสังคม เพื่อนก็บลูลี่ ไม่ยอมรับเราอยู่เยอะ เจอครูเราก็ไหว้ทักทายตามมารยาทนร. แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือทักเรื่องฟันที่หัก (ถ้าทักเบาๆนี่เราไม่ว่าหรอก แต่นี่ทักเสียงดังเลย) เหมือนแม้แต่ครูที่เราคิดว่าท่านจะยอมรับเราก็ไม่เว้นที่จะบลูลี่เราด้วย คิดจะฆ่าตัวตายก็หลายครั้งอยู่เหมือนกัน
แต่ก็พอจะรับได้กับชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบนี้อยู่บ้าง
เพราะเชื่อเสมอว่ายังมีคนที่แย่กว่า
แต่พอเราจบม.ต้นต้องย้ายไปเรียนรร.ใหม่ ต้องเริ่มชีวิตใหม่ เราจึงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
ปัญหาเกือบทั้งหมดของชีวิตมันมาจากอีฟันที่หักหายไป เราจึงอยากให้มันกลับมาเหมือนเดิม
เราก็อยากมีความมั่นใจ อยากมีเพื่อน อยากเข้าสังคมอยากมีชีวิตเหมือนคนทั่วๆไปบ้าง
เราควรทำยังไงบ้าง
หวังว่าจะมีคนมาเห็นและให้ความช่วยเหลือจากเรื่องนี้
🙏ขอบคุณครับ🙏
อยากมีชีวิตเหมือนวัยรุ่นทั่วๆไปบ้าง
เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อก่อนเราประสปอุบัติเหตุทางถนนรถ จยย.กับเราปลิวไปคนละทิศ เราไม่เป็นไรมากแขนขาถลอกนิดหน่อย หัวไม่แตก แต่ฟันหัก2ซี่กับหลุดออกไปเลย1
จากนั้นเราก็ เข้าๆออกๆรพ.มาตลอดครึ่งปี ทั้งดรอปเรียนไปบ้างอะไรบ้าง จนต่อฟันครบ2ซี่ แต่ทันตแพทย์ดันบอกว่าจะไม่ใส่ฟันปลอมให้กับซี่ที่หลุดไปเพราะกลัวว่าจะเหยิน(เราก็งงกับหมอนะ อย่างน้อยเหยินก็ยังดีกว่าไม่มีนะ) หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้รับการรักษาอีกเลย พ่อแม่เราก็พาไปคลินิคเพื่อไปใส่ฟันปลอมต่อ ซึ่งทันตแพทย์แนะนำให้เราใส่แบบฝังไปกันเหงือกไปเลยซึ่งราคามันก็ใช่เล่นๆ ซี่เดียว8 พันกว่าบาท เราคิดนะว่ามั นดีแล้วใส่ไปเลยทีเดียจบ
แต่พ่อแม่เราไม่คิดอย่างนั้น พ่อแม่เราบอกกับหมอว่าเอาแบบถอดได้(ราคา1,300 ไม่ใช่ว่าทางบ้านไม่มีเงินหรอกนะ เราก็งง) ซึ่งไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช้ได้ไม่ถึงปี เกิดอุบัตเหตุอีกครั้ง อันที่ต่อไว้มันก็หัก แต่ครั้งนี่มันหนักกว่าก็คือ เหล็กที่ใช้ยึดเกาะกับเพดานปากของฟันปลอมมันแทงกระพุ้งแก้ม (หลังจากนั้นก็เลิกใช้ไปเลย) แต่การรักษาคราวนี้ พ่อแม่เราไม่พาไปต่อฟันเลย ( งง กับพ่อแม่ตัวเองเหมือนกัน )
เรื่องมันก็ผ่านมาจะ4ปีแล้วเราใช้ชีวิตแบบไม่พูดอะไรมาก ไม่เข้าสังคม เพื่อนก็บลูลี่ ไม่ยอมรับเราอยู่เยอะ เจอครูเราก็ไหว้ทักทายตามมารยาทนร. แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือทักเรื่องฟันที่หัก (ถ้าทักเบาๆนี่เราไม่ว่าหรอก แต่นี่ทักเสียงดังเลย) เหมือนแม้แต่ครูที่เราคิดว่าท่านจะยอมรับเราก็ไม่เว้นที่จะบลูลี่เราด้วย คิดจะฆ่าตัวตายก็หลายครั้งอยู่เหมือนกัน
แต่ก็พอจะรับได้กับชีวิตที่ไม่สมบูรณ์แบบนี้อยู่บ้าง
เพราะเชื่อเสมอว่ายังมีคนที่แย่กว่า
แต่พอเราจบม.ต้นต้องย้ายไปเรียนรร.ใหม่ ต้องเริ่มชีวิตใหม่ เราจึงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
ปัญหาเกือบทั้งหมดของชีวิตมันมาจากอีฟันที่หักหายไป เราจึงอยากให้มันกลับมาเหมือนเดิม
เราก็อยากมีความมั่นใจ อยากมีเพื่อน อยากเข้าสังคมอยากมีชีวิตเหมือนคนทั่วๆไปบ้าง
เราควรทำยังไงบ้าง