อยากทราบพฤติกรรมของน้องคนนี้ครับ

สวัสดครับ มีเรื่องอยากระบายหน่อยครับ  คือว่า ผมทำงานเป็นข้าราชการอยู่ในหน่วยงานของรัฐแห่งหนึ่ง พอดีในแผนกที่ผมทำงานอยู่มีแค่ไม่กี่คน แล้วมีน้องผู้หญิงคนหนึ่ง เข้ามาทำงานเป็นพนักงานราชการครับ ทีแรกน้องคนนี้ก็อัธยาศัยดี กล่าวทักทายสวัสดีทุกครั้ง ที่เจอหน้าผมทุกเช้า  เป็นแบบนี้เปมอมา ผมเองก็ยังแอบชมว่านิสัยดี  แต่ต่อมาพอเกิดเรื่องวิกฤติโควิทขึ้น   มีเรื่องที่ต้องจัดเวรเจ้าหน้าที่ไปประจำหน่วยคัดกรองตามอาคารต่าง ๆ ภายในหน่วยงานที่ผมทำอยู่   หัวหน้าผมเขาจัดเวรไว้ 3 คน ครับ ปรากฎว่าไมีมีชื่อผมเป็นเจ้าหน้าที่เลย  แต่น้องคนนั้น เป็นหนึ่งใน 3 คน นั้น  ซึ่งทีแรกคิดว่าคงเป็นนาน ๆ ที อย่างมากก็อาจจะอาทิตย์ละครั้ง  แต่ปรากฎว่าจะต้องไปประจำหน่วยเกือบทุกวัน เป็นช่วงเช้าบ้าง  ช่วงบ่ายบ้าง น้องคนนั้นก็เร่ิมบ่นบ้าง เริ่มปฏิเสธบ้างว่าไม่ไหว เพราะไปทีก็ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง ประมาณครึ่งค่อนวันกันเลยทีเดียว  Ok  หัวหน้าก็เริ่มจัดหาคนอื่นไปแทนบ้าง แต่สุดท้ายน้องคนนั้นก็ต้องไปเองอยู่ดี  แต่ช่วงหลัง มีป้าทำงานที่แผนกเดียวกันคนหนึ่งรับอาสาไปแทนให้  ซึ่งภายหลังก็ต้องไปแทนอีกหลายครั้ง น้องคนนั้นก็เร่ิมต่อว่าผมบ้างว่าทำไมผมซึ่งไม่ไปทำแทนป้าเขาบ้าง  พูดง่าย ๆ คือหาว่าผมไม่มีน้ำใจนั่นแหละครับ  ผมก็เลยคิดว่า เออ เดี๋ยววันหลังไปแทนป้าเขาให้บ้างก็ได้ เพียงแต่ผมไม่ได้พูดให้น้องเขาได้ยินแค่นั้น  ผมไปพูดกับป้าเขาภายหลังในวันที่ป้าเขาต้องไปเข้าเวรคัดกรองแทน  แต่ป้าเขาก็บอกว่าไม่เป็นไร  เอาไว้วันหลังก็ได้  วันนี้ป้าไปก่อน ซึ่งสุดท้ายไม่มีวันหลังสำหรับผมครับ  เพราะต่อมามีการเปลี่ยนแปลงเจ้าหน้าที่คัดกรองใหม่  ให้ฝ่าย รปภ ทำหน้าที่แทนทั้งหมด ซึ่งน้องเขาก็ทราบเรื่องแล้วล่ะครับ  และรู้ว่าพฤติกรรมของน้องเขาเปลี่ยนไป จากเริ่มแรกที่ทักทายผมทุกครั้งที่เจอหน้า  แต่ภายหลังกลับเมินเฉย เวลาผมยื่นแฟ้มงานอะไรให้ไปทำนางกลับรับมาแล้ววางกระแทกข้าง ๆ เสียงดังโครม เออครับ นางไม่พอใจผมเรื่องที่ผมไม่มีน่ำใจใช่ไหม  วันหลังผมก็เลยแก้ต้วบ้าง  เพราะมีวันนึงนางรับคำสั่งต้องไปปฏิบัติภารกิจข้างนอก  แล้วพอดีมีงานประจำเดือนงานนึง ที่หัวหน้าเขามอบหมายให้น้องคนนี้เขาทำ แต่คราวนี้ผมรับเอามาทำแทน พอวันรุ่งขึ้นน้องคนนี้เขามาทำงาน ผมเลยบอกน้องเขาไปว่า งานของน้องพี่ทำแทนให้แล้วนะ เดี๋ยวหาไม่มีน้ำใจ น้องเขาก็หัวเราะแล้วบอกว่า บางเรื่องไม่ต้องก็ได้ แล้วบอกผมอีกว่า งั้นพี่เอางานหนูไปทำต่อไปเลยนะ  เอาล่ะซิงานเข้าซิครับ  สุดท้ายกลายเป็นว่าผมต้องรับผิดชอบงานของน้องคนนี้ไปด้วย เรียกว่าหาเรื่องแท้ ๆ 
แต่ยังไงก็ตาม พฤติกรรมของน้องคนนี้ยังเหมือนเคยครับ คือเจอหน้าตอนเช้าทุกครั้ง นางไม่ทักอะไรผมเลย เวลาถามเรื่องานก็ตอบพอเป็นพิธีแค่นั้น ตกลงนางยังไม่พอใจผมหรือยังไงครับ ผมไม่ค่อยเข้าใจเลยจริง ๆ  เรื่องนี้จะบอกว่าผมไม่ใส่ใจก็ได้  เพียงแต่ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ  เพราะคนเราทำงานด้วยกัน ในแผนกเดียวกัน เห็นหน้ากันทุกวัน  ซึ่งแต่ก่อนผมมีความสุขกว่านี้มาก  ทั้งที่ ๆ ความจริงงานผมก็เยอะนะครับ เยอะกว่างานของน้องคนนั้นอีก  ฉะนั้นถ้าผมไม่อยู่ก็ต้องหาคนทำแทน และความจริงงานผม ใครก็ทำแทนได้ครับ  แต่มันเยอะและก็ยุ่งยากนิดหน่อยแค่นั้นเอง ซึ่งบางทีหัวหน้าอาจจะมองตรงจุดนี้ไว้ก่อนแล้วก็ได้  ซึ่งคัดเจ้าหน้าที่คนอื่นไว้ แล้วไม่ให้ผมไปเป็นเจ้าหน้าที่คัดกรองอะไร เพราะต้องการให้ผมทำงานของผมอย่างงเดียว  เพราะงานของผมแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเซ็นเตอร์ของทั้งกองเลยก็ได้ เพราะงานทุกอย่างผ่านที่ผมทั้งหมด  ซึ่งดูเหมือนนางอาจจะไม่เข้าใจ  และผมเองก็ไม่อยากอธิบาย  และที่สำคัญผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าใช่เรื่องที่ผมไม่มีน้ำใจหรือเปล่า ที่ทำให้นางไม่พอใจ    อ้ออีกอย่าง  เมื่อช่วงต้นปี  ผมซื้อปฏิทินมาหลายอัน  แจกให้น้องคนนี้ไปอันนึง ซึ่งตอนนั้นน้องเขายังดีอยู่  โดยก่อนแจกผมได้ถามก่อนว่า ได้ปฏิทินไปหรือยัง  นางบอกยัง  ผมเลยให้ไป  นางก็ไม่ได้กล่าวขอบคุณอะไรผมทั้งสิ้น ได้แต่รับไป ต่อมาภายหลังผมเห็นนางได้ปฏิทินใหม่มาจากอีกคน  ผมเลยแปลกใจ  ว่านางได้จากผมไปแล้ว ทำไมถึงรับของคนอื่นต่ออีก  เพราะก่อนหน้านั้น ก็มีน้องอีกแผนกนึงเขาได้รับปฏิทินจากผมไปเหมือนกัน  ภายหลังหัวหน้าของน้องเขาคนนี้จะให้ปฏิทิน นางยังปฏิเสธไม่รับเลยครับ เพราะว่าได้จากของผมไปแล้ว  อืม นิสัยไม่เหมือนกันเลยอะครับ  ดังนั้นผมเลยอยากถามว่า  ผมควรจะทำยังไงดีครับ  ทำงานของผมต่อไปเรื่อย โดยไม่ต้องสนใจนางหรือเปล่า  หรือคิดว่าผมควรทำยังไงดีครับ เพราะที่เป็นอย่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย ผมอยากทำงานแบบ HAPPY เหมือนเมื่อก่อนมากกว่าครับ