ผมกับแฟนอยู่ด้วยกันมา2ปี
มีวันหนึ่งแม่เผมผ่าตัดด่วน ผมต้องกลับบ้านไปดูแลแม่ แต่แฟนผมยังทำงานยุที่เดิม ช่วงระยะเวลาที่ผมอยู่ที่บ้าน แฟนก็ลางานไปหา พอมาวันหนึ่ง ผมหาเรื่องทะเลาะกับเขา เพราะจะกลับมาเซอไพท์ แต่พอมาถึง "เขาก็ตกใจจนิดๆ" เพราะแฟนเอาเพื่อนมานอนที่ห้อง (ผญ.ที่ชอบผญ.ด้วยกัน) แล้วบอกผมว่าเพื่อกัน ผมก็เชื่อ แต่เพื่อนผมที่เป็นหัวหน้าของแฟนผม มันบอกว่า2คนนี้คบกันมาสักพักแล้ว แต่พอผมถาม เขาก็บอกว่าเปนแค่เพื่อนในกลุ่ม พอมาวันหนึ่ง วันครบรอบที่เรา2คนคบกัน แทนที่เราควรจะดีใจแต่กลับต้องนั่งร้องไห้ เพราะแฟนผมบอกว่า ไอ้คนที่มันบอกผมว่าเป็นเพื่อน "มันบอกมันสับสน เลือกใครไม่ได้" แต่เขาขอเวลาจากผม ผมเลยตัดสินใจเดินออกมา เพื่อหลีกทางให้พวกเขาคบกัน (แต่ผมก็บอกเขาว่า วันไหนที่พร้อมจะมีผมแค่คนเดียว ก็กลับมาได้ เพราะเวลาและโอกาสผมมีให้เสมอ) แต่พอผมเริ่มทำใจได้ เขากลับทำเหมือนอยากกลับมา แต่บางครั้งก็ทำเหมือนไม่รุ้สึกอะไร ผมควรง้อเขาไหม หรือปล่อยให้เวลามันผ่านไป
ขอถามหน่อยนะคับ
มีวันหนึ่งแม่เผมผ่าตัดด่วน ผมต้องกลับบ้านไปดูแลแม่ แต่แฟนผมยังทำงานยุที่เดิม ช่วงระยะเวลาที่ผมอยู่ที่บ้าน แฟนก็ลางานไปหา พอมาวันหนึ่ง ผมหาเรื่องทะเลาะกับเขา เพราะจะกลับมาเซอไพท์ แต่พอมาถึง "เขาก็ตกใจจนิดๆ" เพราะแฟนเอาเพื่อนมานอนที่ห้อง (ผญ.ที่ชอบผญ.ด้วยกัน) แล้วบอกผมว่าเพื่อกัน ผมก็เชื่อ แต่เพื่อนผมที่เป็นหัวหน้าของแฟนผม มันบอกว่า2คนนี้คบกันมาสักพักแล้ว แต่พอผมถาม เขาก็บอกว่าเปนแค่เพื่อนในกลุ่ม พอมาวันหนึ่ง วันครบรอบที่เรา2คนคบกัน แทนที่เราควรจะดีใจแต่กลับต้องนั่งร้องไห้ เพราะแฟนผมบอกว่า ไอ้คนที่มันบอกผมว่าเป็นเพื่อน "มันบอกมันสับสน เลือกใครไม่ได้" แต่เขาขอเวลาจากผม ผมเลยตัดสินใจเดินออกมา เพื่อหลีกทางให้พวกเขาคบกัน (แต่ผมก็บอกเขาว่า วันไหนที่พร้อมจะมีผมแค่คนเดียว ก็กลับมาได้ เพราะเวลาและโอกาสผมมีให้เสมอ) แต่พอผมเริ่มทำใจได้ เขากลับทำเหมือนอยากกลับมา แต่บางครั้งก็ทำเหมือนไม่รุ้สึกอะไร ผมควรง้อเขาไหม หรือปล่อยให้เวลามันผ่านไป