สวัสดีค่ะ เข้าเรื่องเลย เรากับแฟนคบกันมา 5 ปี ผ่านช่วงเวลาที่แย่ๆและดีมาเยอะ ครอบครัวแฟนรักเรามาก แต่ครอบครัวเราไม่ชอบแฟนเรา เรากับแฟนก็คบกันคิดไปจนถึงเรื่องบั้นปลายชีวิต แต่ตอนนี้ อยู่ๆก็รู้สึกไม่อยากคุยกับเค้า อยากอยู่คนเดียว(รู้สึกแบบนี้กับทุกคนที่อยู่รอบข้าง พ่อแม่ก็ไม่อยากคุย) คุยทีไรก็มีเรื่องให้ทะเลาะตลอดจนเรารำคาญเพราะเบื่อไม่อยากคุยแล้ว เลยขอวางสาย กลายเป็นว่าหลังจากวางสายเราก็รู้สึกสบายใจ. ไปทำโน่นทำนี่ เป็นแบบนี้ทุกวันจนมาถึงจุดนึง จุดที่เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมกับเค้าแล้ว ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะอะไร เราไม่ได้มีคนอื่น ไม่ได้ชอบใคร ไม่ได้คุยกับใคร แต่เราแค่รู้สึกทัศนคติเรื่องของเราไม่ตรงกันแทบทุกเรื่อง เรารู้สึกเหมือนเค้าพยายามดึงเราไว้ไม่ให้เราก้าวตามความฝันของเรา แต่ก็ไม่รู้ทำไมเพิ่งจะมารู้สึก อาจเป็น เพราะช่วงนี้ไม่ได้เจอกันเลยมันทำให้ได้เห็นว่าเรามีความสุขในแบบที่เคยตามหา เราคบกับเค้าตั้งแต่ม.ปลาย ตอนนั้นเราอาจจะยังเด็กทำให้เราไม่เคยคุยกันเรื่องอนาคตเลย แต่พอถึงจุดๆนึง จุดที่เราเริ่มชัดเจนกับความฝันของเรา มันทำให้ความสัมพันธ์เริ่มบูดเบี้ยว ตอนนี้เราสับสน บอกตรงๆว่าในใจลึกๆอยากเลิก แต่ก็ยังรักและคิดว่าเค้าไม่ได้ทำอะไรผิด เพราะเรื่องอื่นก็ดูเข้ากันได้ดี แต่ก่อนเราก็ไม่เข้าใจคู่รักที่คบกันนานแล้วเลิกเพราะทัศนคติไม่ตรงกันเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ปัญหา แต่พอมาวันนี้เราได้โตขึ้น เรารู้แล้วว่ามันสำคัญ มันคือหัวใจหลักของชีวิตคู่ เพราะสิ่งๆนี้มันทำให้หลายครั้งที่อึดอัด เบื่อที่จะพูดแต่เรื่องเดิมๆ เบื่อที่จะทะเลาะแต่เรื่องเดิมๆ เราเห็นแก่ตัวมากใช่มั้ย เราควรจะปล่อยเค้าไปดีมั้ยหรือจะปรับตัวเข้าหากันใหม่ดี?
ไม่ได้รู้สึกกับแฟนเหมือนเดิม