สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอเท้าความก่อนนะคะ เราอายุ 17 ปีค่ะ เป็นกะเทย ที่ชอบผู้หญิง (เหมือน MV เพลงเพื่อนรัก ของ the parkinson อะค่ะ) ถ้าให้อธิบายก็คงจ้ะเป็นเลสเบี้ยนที่อยู่ในร่างผู้ชาย555 เราเพิ่งรู้ตัวช่วงประมาณ 15-16 ซึ่งอาจจะช้ามากๆ เราก็ปิดมาสักพักจนพ่อแม่เรารู้ (แรกๆบอกเพื่อนก่อน เพื่อนก็บอกว่าดูมีแววเป็นตั้งนานแล้ว //55+)
พอเขารู้เขาก็บอกเราว่าเขารับได้นะคะ เขาก็บอกว่า ไปปรึกษาหมอกัน เราก็โอเค เพราะเขาบอกว่าไปปรึกษาว่าเขาควรทำตัวยังไงกับเรา ไม่ได้ไปปรึกษาให้หายเป็น ดูเหมือนจะดีนะคะ แต่พอไปคุยปรึกษากันจริงๆ ครั้งแรกสุดก่อนออกจากห้องตรวจแม่ถามหมอว่า มียาไหม คือตอนนั้นแม่คงคิดว่ากินยาแล้วก็หาย ส่วนพ่อกลับบ้านมามีอยู่วันนึงเขาตีเขาฟาดเราค่ะ เขาบอกว่าเราติดแม่ เราขี้แงร้องไห้ แล้วแม่ก็โอ๋เรา เขาบอกแม่ว่าอย่าปลอบเราให้มาก ตอนนั้นเราโกรธพ่อมาก ไม่คุยกับพ่อเป็นเดือนเลย
ช่วงนี้เรื่องก็ดีขึ้นบ้างเพราะเราออกตัวน้อย เราแต่งหน้าน้อยลง เราแอบๆ จะแต่งหญิงก็ไปแต่งในห้องนอนตัวเอง หรือข้างนอกบ้าน หอบข้าวของไปแต่งนอกบ้านเอา(ซึ่งพูดตามตรงเลยว่า เหนื่อยมากกกกกกกก)
แต่ตอนนี้ เราอยากเป็นมากกว่านี้อะค่ะ เราไม่อยากเป็นกะเทย เราอยากเป็นผู้หญิงจริงๆ เราไม่อยากหลบๆซ่อนๆแล้ว เราก็ขอแม่เลยค่ะ ว่าปิดเทอมต่อผมได้ไหม แม่ก็บอกว่าไม่ได้(ตอนนั้นแม่เริ่มรับได้แล้วค่ะ เราก็มีใส่วิกต่อหน้าแม่บ้าง) ซึ่งเราก็พอเดาได้ว่าแม่อายแหละค่ะ ละบ้านเราก็ออกแนวคนจีน(ฝั่งพ่อ) พอเขาบอกไม่ได้เราก็เงียบไป แต่มันก็เป็นความอึดอัดในใจมาตลอด
ทุกวันนี้เรารู้สึกเครียดมากค่ะ แล้วเราก็ปรึกษาใครไม่ได้สักคน เพราะขนาดหมอที่ไปหา เขาก็บอกเราว่าให้ทน เรียนจบก่อน เพราะเราอยากเรียนหมอ ซึ่งเขาบอกว่าหมอไม่รับหรอก ถ้าไปสมัครแล้วเป็นแบบนี้ เราเสียใจมากเลยค่ะ เราอึดอัดมาก จนกลัวว่าสักวันมันอาจจะระเบิดออกมาก็ได้
เราก็แค่อยากให้แม่ให้เราทำในสิ่งที่เราอยากเป็น เราขอเขาแค่วันเสาร์อาทิตย์แล้วก็ปิดเทอม ไม่ไปยุ่งกับเวลาที่ไปโรงเรียนเลย
แล้วนอกจากเรื่องนี้เราก็ต้องการเทคฮอร์โมนด้วยค่ะ เราฝันว่าอนาคตเราอยากไปแปลงเพศ ผ่าตัดศัลยกรรมตัวเองให้เหมือนผู้หญิงแท้ๆมากที่สุด ซึ่งเราควรเริ่มเทคได้แล้ว เพราะมันช้ามากๆแล้ว
เราจึงเริ่มหามาเทคเอง เก็บเงินจ่ายเองทั้งหมด เราก็เริ่มเลยค่ะ ศึกษา ก็เลยซื้อฟีโรเน่มาทาน ปรากฎว่าแม่มาเจอ แม่ก็มาบอกเราให้หยุดเทค เพราะมันอันตราย แม่บอกว่ามันสะสมที่ตับนั่นนี่ ทั้งที่เขาก็ไม่ใช่หมอ ละเขาก็ไม่รู้เลยว่ามันเป็นยังไงมันอันตรายหรือปลอดภัยไหม
ใจจริงเราอยากไปหาหมอเทคฮอร์โมนให้ถูกต้องนะคะ แต่แม่เราเป็นแบบนี้จะให้เราไปยังไงดี
ละแม่ก็บอกเราด้วยค่ะว่าเราต้องเป็นผู้สืบสกุลนะ เราต้องมีลูกหลานให้แม่ก่อนนะ แล้วจะไปผ่าอะไรก็ทำไปเลย เนื่องจากเราเป็นผู้ชายคนเดียวในรุ่นลูกของตระกูลเรา เรารู้สึกเสียใจมากเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเหมือนเขาเห็นเราเป็นแค่เครื่องผลิตหลาน
รบกวนขอคำปรึกษาทีนะคะ เราไม่รู้จะไปถามใครแล้ว มันเป็นความอึดอัดในใจ เก็บเครียดมานาน ร้องไห้แทบจะทุกวันเลย
ปล.ขอคำตอบที่ดีกว่าทนและรอนะคะ
ปล.2ขอโทษด้วยนะคะที่อาจจะเขียนวกไปวนมา
เป็นกระทู้แรกค่ะ
ปล.3ขอไม่บอกนะคะว่า ไปหาหมอ รพ ไหน แต่เป็น รพ ที่ดังทางจิตเวชพอสมควรเลย ละค่ารักษาแพงมาก (แต่รู้สึกว่าหมอไม่ช่วยอะไรเลย)
ปล.4นอกจากปัญหาครอบครัวแล้วยังมีปัญหาความรักด้วยนะคะ แต่ขอเก็บไว้ก่อน หนักหนาพอสมควร
เราควรทำยังไงให้ที่บ้านยอมรับเราได้มากกว่านี้คะ
พอเขารู้เขาก็บอกเราว่าเขารับได้นะคะ เขาก็บอกว่า ไปปรึกษาหมอกัน เราก็โอเค เพราะเขาบอกว่าไปปรึกษาว่าเขาควรทำตัวยังไงกับเรา ไม่ได้ไปปรึกษาให้หายเป็น ดูเหมือนจะดีนะคะ แต่พอไปคุยปรึกษากันจริงๆ ครั้งแรกสุดก่อนออกจากห้องตรวจแม่ถามหมอว่า มียาไหม คือตอนนั้นแม่คงคิดว่ากินยาแล้วก็หาย ส่วนพ่อกลับบ้านมามีอยู่วันนึงเขาตีเขาฟาดเราค่ะ เขาบอกว่าเราติดแม่ เราขี้แงร้องไห้ แล้วแม่ก็โอ๋เรา เขาบอกแม่ว่าอย่าปลอบเราให้มาก ตอนนั้นเราโกรธพ่อมาก ไม่คุยกับพ่อเป็นเดือนเลย
ช่วงนี้เรื่องก็ดีขึ้นบ้างเพราะเราออกตัวน้อย เราแต่งหน้าน้อยลง เราแอบๆ จะแต่งหญิงก็ไปแต่งในห้องนอนตัวเอง หรือข้างนอกบ้าน หอบข้าวของไปแต่งนอกบ้านเอา(ซึ่งพูดตามตรงเลยว่า เหนื่อยมากกกกกกกก)
แต่ตอนนี้ เราอยากเป็นมากกว่านี้อะค่ะ เราไม่อยากเป็นกะเทย เราอยากเป็นผู้หญิงจริงๆ เราไม่อยากหลบๆซ่อนๆแล้ว เราก็ขอแม่เลยค่ะ ว่าปิดเทอมต่อผมได้ไหม แม่ก็บอกว่าไม่ได้(ตอนนั้นแม่เริ่มรับได้แล้วค่ะ เราก็มีใส่วิกต่อหน้าแม่บ้าง) ซึ่งเราก็พอเดาได้ว่าแม่อายแหละค่ะ ละบ้านเราก็ออกแนวคนจีน(ฝั่งพ่อ) พอเขาบอกไม่ได้เราก็เงียบไป แต่มันก็เป็นความอึดอัดในใจมาตลอด
ทุกวันนี้เรารู้สึกเครียดมากค่ะ แล้วเราก็ปรึกษาใครไม่ได้สักคน เพราะขนาดหมอที่ไปหา เขาก็บอกเราว่าให้ทน เรียนจบก่อน เพราะเราอยากเรียนหมอ ซึ่งเขาบอกว่าหมอไม่รับหรอก ถ้าไปสมัครแล้วเป็นแบบนี้ เราเสียใจมากเลยค่ะ เราอึดอัดมาก จนกลัวว่าสักวันมันอาจจะระเบิดออกมาก็ได้
เราก็แค่อยากให้แม่ให้เราทำในสิ่งที่เราอยากเป็น เราขอเขาแค่วันเสาร์อาทิตย์แล้วก็ปิดเทอม ไม่ไปยุ่งกับเวลาที่ไปโรงเรียนเลย
แล้วนอกจากเรื่องนี้เราก็ต้องการเทคฮอร์โมนด้วยค่ะ เราฝันว่าอนาคตเราอยากไปแปลงเพศ ผ่าตัดศัลยกรรมตัวเองให้เหมือนผู้หญิงแท้ๆมากที่สุด ซึ่งเราควรเริ่มเทคได้แล้ว เพราะมันช้ามากๆแล้ว
เราจึงเริ่มหามาเทคเอง เก็บเงินจ่ายเองทั้งหมด เราก็เริ่มเลยค่ะ ศึกษา ก็เลยซื้อฟีโรเน่มาทาน ปรากฎว่าแม่มาเจอ แม่ก็มาบอกเราให้หยุดเทค เพราะมันอันตราย แม่บอกว่ามันสะสมที่ตับนั่นนี่ ทั้งที่เขาก็ไม่ใช่หมอ ละเขาก็ไม่รู้เลยว่ามันเป็นยังไงมันอันตรายหรือปลอดภัยไหม
ใจจริงเราอยากไปหาหมอเทคฮอร์โมนให้ถูกต้องนะคะ แต่แม่เราเป็นแบบนี้จะให้เราไปยังไงดี
ละแม่ก็บอกเราด้วยค่ะว่าเราต้องเป็นผู้สืบสกุลนะ เราต้องมีลูกหลานให้แม่ก่อนนะ แล้วจะไปผ่าอะไรก็ทำไปเลย เนื่องจากเราเป็นผู้ชายคนเดียวในรุ่นลูกของตระกูลเรา เรารู้สึกเสียใจมากเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเหมือนเขาเห็นเราเป็นแค่เครื่องผลิตหลาน
รบกวนขอคำปรึกษาทีนะคะ เราไม่รู้จะไปถามใครแล้ว มันเป็นความอึดอัดในใจ เก็บเครียดมานาน ร้องไห้แทบจะทุกวันเลย
ปล.ขอคำตอบที่ดีกว่าทนและรอนะคะ
ปล.2ขอโทษด้วยนะคะที่อาจจะเขียนวกไปวนมา
เป็นกระทู้แรกค่ะ
ปล.3ขอไม่บอกนะคะว่า ไปหาหมอ รพ ไหน แต่เป็น รพ ที่ดังทางจิตเวชพอสมควรเลย ละค่ารักษาแพงมาก (แต่รู้สึกว่าหมอไม่ช่วยอะไรเลย)
ปล.4นอกจากปัญหาครอบครัวแล้วยังมีปัญหาความรักด้วยนะคะ แต่ขอเก็บไว้ก่อน หนักหนาพอสมควร