กว่าจะผ่านไปแต่ละวัน

ก่อนหน้านี้เราเคยตั้งกระทู้เกี่ยวกับฐานะอะไรต่างๆ เรากับแฟนต่างกัน จนผ่านช่วงนึงไปเรามาคิดได้ว่ารักกันแค่นั้นมันคงพอแล้ว เราช่วยกันก็ได้ เราตั้งใจจะช่วยกันปรับปรุงนิสัยของกันและกัน(เราคิดคนเดียว)ทุกครั้งที่เรามองหน้าเขามันยังมีแรง มันยังรักและหลงคนนี้อยู่ มันยังรู้สึกว่าเราโชคดีจังนะที่มีเขา เขาอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด เพียบพร้อมที่สุด แต่เรามั่นใจว่าถ้ามีข้าววางอยู่จานเดียวเขาคงให้เรากินให้อิ่มก่อนเขาค่อยกิน มั่นใจว่าถ้าเจอปัญหาเขาจะไม่ทอดทิ้งเราแน่นอน แต่วันนี้เราตัดสินใจเลิกกันแล้ว เราไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปยังไงต่อ แต่กว่าจะผ่านไปแต่ละนาที แต่ละวัน มันโคตรจะแย่เลย ในใจเราได้แต่คิดว่าเราไหว เราไม่ได้ฟูมฟายอะไร เราทำใจแล้วว่าวันนี้ยังไงก็ต้องเกิดขึ้น เราพยายามใช่สติกับสิ่งที่เกิดขึ้น เราแค่อยากรู้ว่าเมื่อไรมันจะผ่านไป ในใจลึกๆเรายังหวังให้เป็นเขาอยู่ดีที่จะคอยอยู่ข้างๆเรา ทุกครั้งที่เรานึกถึงเขามันมีแต่ความสุข แตกต่างกับตอนคบกันมันเหมือนแบกอะไรไว้หลายๆอย่างเขาเป็นคนไม่เอาไหน ชอบใช้แรงแลกเงิน สร้างหนี้เยอะ คืดแต่ว่าอยากได้แล้วจะเป็นหนี้ ไม่ก็ขายที่ทางที่พ่อแม่ให้ เราไม่อยากอยู่กับคนแบบนี้ แต่ด้านดีของเขาก็คือรักเรา อ่านดูอาจจะงงๆนะคะตอนนี้เราสับสนมาก เราขอเป็นเพื่อนกับเขาแล้ว แต่เขาไม่โอเค เขาอยากเลิกกันไปเลยดีกว่า เราเลยบอกเหตุผลว่าทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้ ทำไมถึงต้องเป็นเพื่อนกัน เราแค่อยากให้เขาปรับปรุงชีวิตของเขา เราไม่อยากคบกันไปแล้วรอวันเลิกลา