ออกตัวก่อนนะครับว่าเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง และพิมพ์ในโทรศัพท์ ถ้าอ่านยากขออภัยครับ
ตัวผมเองเป็นเด็กชายแดน เมืองน่าอยู่เมืองนึงครับ ตอนนี้พึ่งเรียนจบหมอฟันมา และต้องจับฉลากใช้ทุนในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้านี้ ต้องท้าวความก่อนว่า แม่ผมเป็นชาวประเทศเพื่อนบ้าน มาพบรักกับพ่อที่เป็นคน กทม.แล้วมาพบรักตกลงปลงใจอยู่กันที่บ้านนอกนี่ จนมีพี่สาวผม ตัวผม และน้องสาวผม ทว่ากว่ายี่สิบปี แม่ผมก็ไม่ได้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดเลย ต้องคอยให้ตากับยายมาเที่ยวหา ด้วยความที่ไม่มีญาติที่เมืองนี้เลย และเป็นคนคอยหาเงินเข้าบ้าน ก็เป็นห่วงลูก กับสามีเลยไม่เคยไปไหนเลย จนไม่กี่ปีมานี้พึ่งได้กลับไปเยี่ยมที่บ้าน เนื่องจากพี่สาวผมเรียนจบ ฐานะทางการเงินที่บ้านปานกลางค่อนไปทางต่ำ มีกินพอใช้ แต่ฟุ่มเฟือยไม่ได้ และมีหนี้ค่อนข้างมาก บวกกับตอนนี้สุขภาพ พ่อผมไม่ค่อยสู้ดี เนื่องจากที่ผ่านมาแกสูบบุหรี่จัดมากวันละสองมาเป็น สิบยี่สิบปี และดื่มเบียร์วันละ 4ขวดทุกวัน ปัจจุบันพ่อผมเป็นความดัน เบาหวาน ระบบย่อยอาหารและขับถ่ายไม่ค่อยดี และเกลือแร่ในร่างกายไม่สมดุล ทำให้แกชักอยู่บ่อยๆ เดือนละ 2-3ครั้ง ทำให้แม่ผมเป็นโรควิตกังวล กลัวกลางคืน เพราะพ่อผมชอบชักกลางคืน เนื่องจากไม่มีญาติ และแม่ขับรถไม่เป็น บวกกับเป็นคนขี้วิตกกังวลจากเหตุการณ์ในวัยเด็กหลายๆอย่างของแม่ ทำให้ผมค่อนข้างเป็นห่วงที่บ้านพอสมควร
ผมลืมบอกไปคือตอนนี้น้องสาวผมเรียนคุรุศาสตร์รามที่กทม เหลืออีก1ปีจบ โดยแกหางานพิเศษทำ
ส่วนผมเคยหางานพิเศษ+ลงทุนส่งตัวเองเรียนตั้งแต่ปี5-6 และส่งกลับให้ที่บ้านบ้าง ตอนนี้ผมสงสารแม่ แกชอบรับอาหารแห้งจากพระที่รู้จัก คอยเอามาแขวนให้ที่บ้าน และค่าใช้จ่ายในบ้านยังได้รับจากลูกเพื่อนที่สนิทกันสมัยเรียน ซึ่งตอนนี้อยู่สิงคโปร์ส่งมาให้ เดือนละ 5พันบ้าง 7พันบ้าง ช่วงนี้โควิด.แกก็ลำบาก ไม่ได้ส่งเงินมา
เกริ่นมานานพอสมควร เข้าเรื่องนะครับ
คือผมใจหนึ่ง.ก็อยากออกไปหาประสบการณ์ข้างนอกก่อน(ตจว) อีกใจหนึ่งก็อยากกลับมาดูแลที่บ้าน แต่ถ้าหากกลับมาอยู่บ้านแล้วคงไม่ได้ย้ายไปไหนอีกแล้ว ซึ่งปัญหาคือ ผมกับแฟนคุยกันไม่จบสักทีเรื่องนี้ แกจบพร้อมผมนะครับแต่เรียนคณะอื่น แกชอบงอแง ร้องไห้ คือแกไม่โอเคที่ผมจะได้อยู่บ้าน แล้วแกต้องย้ายมาอยู่ด้วย กลับกันผมโอเคนะถ้าต้องไปอยู่บ้านแก แต่ผมสงสารที่บ้าน ไม่มีใครดูแล พี่ผมทำงานอยู่เขียงใหม่ ตอนนี้ยังตั้งตัวไม่ได้ ส่วนน้องผมก็ยังไม่จบ ไม่รู้จับรรจุแถวบ้านได้ไหมด้วย
ผมเลยตัดสินใจไม่ถูกเลยว่าต้องเลือกอย่างไรดี ระหว่างกลับไปอยู่ที่บ้าน กับออกไปอยู่ รพ.ชุมชนตามต่างจังหวัดอิ่นๆ ซึ่งแฟนโอเคมากกว่า อารมณ์แบบต่างคนต่างไม่อยู่บ้าน แต่ก็กลัวจะเสียใจเรื่องพ่อแม่ พ่อผม65 แล้วครับ ส่วนแม่ 56
คิดไม่ตกเลยครับ พึ่งมีปัญหากับแฟนไป
ในใจก็พอจะมีคำตอบอยู่บ้างครับ ขออภัยถ้าพิมพ์ยืดยาวครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาตอบล่วงหน้าครับออกต
เลือกไม่ได้ว่าจะกลับบ้าน หรือไปทำงานต่างจังหวัด (ทันตแพทย์ใช้ทุน) แฟนไม่โอเคที่ผมกลับบ้านครับ