ชีวิตตอนนี้เเย่มากๆค่ะ เป็นนักศึกษาอายุ 17 ชีวิตก่อนจะมาเข้าปีนี้ไปได้ดี มีรายได้เยอะมากๆรวมทั้งทํางานไปเรียนไป จนมาพบกันการปิดเมืองเเละไร้มาตรตราการดูเเล
จนตอนนี้ มีหนี้เยอะมาก เรียกว่าหนี้สินได้รึป่าว มีค่าหอต้องจ่าย ซึ่งเงินตรงนี้จะมาจากเเม่ ที่ได้ค่าเช่าเดือนละ 20,000 เเต่พอเกิดเหตุการณ์ทําให้บุคคลดังกล่าวเก็บเสื้อผ้าขนของกลับบ้าน ไม่มีใครมาจ่ายค่าเช่าทิ้งของไว้ไปเเต่ตัว พลอยพาให้เราไม่มีค่าหอพักด้วย จนมาเรื่องค่าเทอม เราเรียนเอกชล กทม ค่าเทอมหมื่นกว่าบาทเกือบ 2 หมื่น เเต่สามารถผ่อนผันได้เป็นงวดละ 4000 เเต่ตอนนี้กิจการที่บ้านเเย่ๆเอามากๆ ปิดร้าน ปิดการขายมา เดือนกว่าๆจะเข้าเดือนที่ 2 เเล้ว ก่อนหน้านั้นเราก็ทํางานรับจ้างบ้าง รับงานตามที่วิทยาลัยระดับ ปวช นะคะ พาไปทําบ้าง จึงมีรายได้มาจ่ายค่ากินส่วนตัวค่าโทรศัพท์ เเต่ตอนนี้ได้ออกมาเเล้ว เเละยังมีค่าโทรศัพท์ที่โดนใบเเจ้งมาอีกเพราะไม่มีเงินจ่าย ค่าบริการรายเดือน ถ้าเราไม่จ่ายตอนนี้จะโดนบวกค่าส่วนลดโทรศัพท์ไปอีกด้วย อาจจะมีการฟ้องร้องจากทางบริษัทนั้นอีก ชีวิตตอนนี้เราคือล้มเหลวมาก งานที่บ้านก็ทําไม่ได้ เงียบมากวันนึงเราเลยกินข้าวเเค่วันละมื้อ ละก็เรากลับมาอยู่ที่บ้านเเล้วนะคะ ช่วงปิดเทอม เเค่ยังต้องจ่ายค่าหอพักอยู่ เเต่ก็กังวลหลายๆเรื่องอยู่ดี 
ชีวิตทุกคนเป็นยังไงกันบ้างคะ เเก้ไขปัญหากันยังไงบ้าง เพราะต่อให้รอรับเงินเยียวยา 5000 เราก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี ลงให้พ่อกับเเม่ตั้งเเต่เริ่มจนตอนนี้ก็ยังไม่ได้อะไรเลย ใครพอมีเเนวทางเเนะนําอะไรเราบ้างมั้ย