ก่อนอื่นผมต้องบอกกันเพื่อนๆก่อนนะครับว่าผมชอบผู้ชาย เรื่องของผมก็เหมือนคู่รักทั่วไป
สวัสดีครับ ผมอายุ25ปี ผมทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ในชลบุรี แฟนผม 36 ปี ผมคบกับแฟนมา 7 ปีแล้ว แต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ผมอยู่ไทย เขาอยู่ ออสเตรเลีย (เขาเป็นคนไทยแต่ไปทำงานที่ต่างประเทศ)
ในระยะ 7ปีที่ครบกันมาเขาก็ส่งให้ทุกเดือน (ตัวเลขเราจะไม่เอ่ยถึง) ซึ่งในระยะที่ครบกันมา เราก็มีทะเลาะกันบ้าง บอกเลิกกันบ้าง เลิก3วันบ้าง 2อาทิตย์บ้าง เคยเลิกนานสุดก็ 7 เดือน แต่สุดท้ายก็ไม่เลิกสักที เคยเลิกนานสุดก็ 7เดือน แล้วก็กลับมาเหมือนเดิม ซึ่งมันก็น่าเบื่อ เหตุผลที่เลิกกันน่ะหรอคือผมเป็นคนชอบเที่ยว ติดเพื่อน ผมขอแฟนเที่ยวเดือนละ3-4ครั้ง/เดือน แรกๆเขาก็โอเค หลังๆมาเขาเริ่มไม่โอเค เขาอยากให้ผมยุบ้านเฉยๆ เลิกงานกลับบ้านอาบน้ำนอน ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้ เพราะผมทำงานผมก็ต้องมีเพื่อนมีสังคมของผมซึ่งเขาไม่เข้าใจ ผมก็เริ่มเบื่อ ซึ่งมันไม่ใช่ประเด็น แต่เรื่องมันมียุว่า ผมได้เจอผู้ชายคนนึงผมตามจีบเขามา3ปี เขาน่ารักมาก เขาโอเคทุกอย่าง แล้วเราก็ได้ครบกันแล้วได้อยู่กินด้วยกัน ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าผมมีแฟนยุแล้ว แล้วผมก็เลิกกับแฟนเพื่อยุกับเขา แล้วสรุปเราก็ไปกันไม่รอด อยู่กินกันได้แค่7เดือน ซึ่งระยะ 7 เดือนเรามีความสุขมาก เราทำงานที่เดียวกัน ทำงานใกล้กันทำงานแผนกเดียวกัน เขายอมผมทุกอย่าง ทั้งนิสัยเอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด ขี้โวยวาย ขี้โมโห เขาก็ยอมทุกอย่าง แต่เราก็ต้องเลิกกันเพราะเรายังเด็ก และวุฒิภาวะยังไม่โตพอเพราะช่วงที่เรายุด้วยกัน ผมอายุแค่ 22 เขา23 แล้วก็เลิกกันด้วยดี ผมก็ย้ายกลับมายุที่บ้านกับครอบครัว แล้วแฟนที่ยูต่างประเทศก็กลับมาคืนดี ซึ่งตอนนี้ผมก็รักเขานะ แต่ผมรักคนนั้นมากกว่า ตอนนี้เราก็ทำงานที่เดียวกันแผนกเดียวกันเหมือนเดิม เห็นหน้ากันทุกวัน เพียงแต่เราไม่ได้คุยกัน ผมพยายามนั่งคิดไตร่ตรอง ว่าผมพลาดตรงไหน ผมอยากแก้ไขมัน สุดท้ายเขาแค่รับฟัง แล้วผมควรทำไงดีครับ ผมจะปล่อยวางทั้ง2 หรือควรจะเลือกใครดี
ผมควรจะเรียกใคร หรือผมต้องอยู่คนเดียว?
สวัสดีครับ ผมอายุ25ปี ผมทำงานบริษัทแห่งหนึ่ง ในชลบุรี แฟนผม 36 ปี ผมคบกับแฟนมา 7 ปีแล้ว แต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ผมอยู่ไทย เขาอยู่ ออสเตรเลีย (เขาเป็นคนไทยแต่ไปทำงานที่ต่างประเทศ)
ในระยะ 7ปีที่ครบกันมาเขาก็ส่งให้ทุกเดือน (ตัวเลขเราจะไม่เอ่ยถึง) ซึ่งในระยะที่ครบกันมา เราก็มีทะเลาะกันบ้าง บอกเลิกกันบ้าง เลิก3วันบ้าง 2อาทิตย์บ้าง เคยเลิกนานสุดก็ 7 เดือน แต่สุดท้ายก็ไม่เลิกสักที เคยเลิกนานสุดก็ 7เดือน แล้วก็กลับมาเหมือนเดิม ซึ่งมันก็น่าเบื่อ เหตุผลที่เลิกกันน่ะหรอคือผมเป็นคนชอบเที่ยว ติดเพื่อน ผมขอแฟนเที่ยวเดือนละ3-4ครั้ง/เดือน แรกๆเขาก็โอเค หลังๆมาเขาเริ่มไม่โอเค เขาอยากให้ผมยุบ้านเฉยๆ เลิกงานกลับบ้านอาบน้ำนอน ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้ เพราะผมทำงานผมก็ต้องมีเพื่อนมีสังคมของผมซึ่งเขาไม่เข้าใจ ผมก็เริ่มเบื่อ ซึ่งมันไม่ใช่ประเด็น แต่เรื่องมันมียุว่า ผมได้เจอผู้ชายคนนึงผมตามจีบเขามา3ปี เขาน่ารักมาก เขาโอเคทุกอย่าง แล้วเราก็ได้ครบกันแล้วได้อยู่กินด้วยกัน ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าผมมีแฟนยุแล้ว แล้วผมก็เลิกกับแฟนเพื่อยุกับเขา แล้วสรุปเราก็ไปกันไม่รอด อยู่กินกันได้แค่7เดือน ซึ่งระยะ 7 เดือนเรามีความสุขมาก เราทำงานที่เดียวกัน ทำงานใกล้กันทำงานแผนกเดียวกัน เขายอมผมทุกอย่าง ทั้งนิสัยเอาแต่ใจ ขี้หงุดหงิด ขี้โวยวาย ขี้โมโห เขาก็ยอมทุกอย่าง แต่เราก็ต้องเลิกกันเพราะเรายังเด็ก และวุฒิภาวะยังไม่โตพอเพราะช่วงที่เรายุด้วยกัน ผมอายุแค่ 22 เขา23 แล้วก็เลิกกันด้วยดี ผมก็ย้ายกลับมายุที่บ้านกับครอบครัว แล้วแฟนที่ยูต่างประเทศก็กลับมาคืนดี ซึ่งตอนนี้ผมก็รักเขานะ แต่ผมรักคนนั้นมากกว่า ตอนนี้เราก็ทำงานที่เดียวกันแผนกเดียวกันเหมือนเดิม เห็นหน้ากันทุกวัน เพียงแต่เราไม่ได้คุยกัน ผมพยายามนั่งคิดไตร่ตรอง ว่าผมพลาดตรงไหน ผมอยากแก้ไขมัน สุดท้ายเขาแค่รับฟัง แล้วผมควรทำไงดีครับ ผมจะปล่อยวางทั้ง2 หรือควรจะเลือกใครดี