มีครอบครัวใครเป็นแบบนี้มั้ยคะ

เรารู้สึกเหนื่อยกับสิ่งที่เราต้องเจอมากเลยค่ะทุกวันนี้ เราเป็นแค่เด็กอายุ 16 ที่ต้องเจออะไรที่มันเกินตัวมาก ๆ ก่อนอื่นเลยเราไม่ได้อยู่กับตากับยายแท้ ๆ ของเรานะคะ เราอยู่กับพี่สาวของยายแท้ ๆ
วันนี้ตาเรามาเคาะประตูห้องตอน 7:30 น. ค่ะ ซึ่งถ้าให้พูดก็คือมันเช้ามากสำหรับเรา ปกติเราตื่นประมาณ 9:00 น. ในช่วงปิดเทอม เขามาเคาะประตูห้องเราแค่ไม่กี่ทีเองค่ะ เราก็กำลังจะลุก แล้วเขาก็เริ่มพูดจาไม่ดี เราก็จะค่อย ๆ ลุกนันแหละค่ะ เราค่อนข้างสะลึมสะลือ พอเราเปิดประตูไปเขาก็ปากล่องขนมไปที่พื้นแล้วออกจากบ้านไปเลยค่ะ ยอมรับว่างงมากตอนนั้น ยังไม่ทันได้เสียใจ
พอตอนสาย ยายแท้ ๆ ของเราก็โทรมา เขาก็เริ่มพูด เริ่มด่าเรา เรายอมรับเลยค่ะว่าเราก็เป็นคนปากไวในระดับนึง เขาบอกว่าเราต้องยอมเขาเพราะเขาเป็นคนให้เงินเรา เราไม่เข้าใจเลยค่ะ ผู้ใหญ่คิดแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าคะ เขาให้เหตุผลที่ตามาเคาะประตูแล้วปาของใส่เราว่า "เขาเป็นห่วง" เรารู้สึกว่ามันไม่ make sense เท่าไหร่เลย  
ตอนนี้เรารู้สึกไร้ค่ามากเลยค่ะ เขาไม่พูดไม่คุยกับเราเหมือนเราไม่มีตัวตนเลย คนเป็นเด็กไม่มีสิทธิ์ออกความคิดเห็นเลยหรอคะ เขาจะเป็นตลอดว่าไม่ให้เราพูดอะไรทั้งสิ้น เพราะ เขาตกว่า และ เขาเป็นคนให้เงิน 5555555 เขาทำเหมือนที่เราตั้งใจเรียน ตั้งใจทำอะไรหลาย ๆ อย่างมันไม่มีประโยชน์เลยคะ เราควรทำยังไงดีคะ เราอยากโตมาก ๆ อยากทำงานหาเงินใช้เอง 
ทุกคนเคยเจอแบบเราไหมคะ เวลาเจอเรื่องแบบนี้ทุกคนจัดการความรู้สึกของตัวเองยังไงหรอคะ