เป็นทอม แต่รู้สึกแปลกๆกับผู้ชายคนหนึ่ง

สวัสดีคะ คือเราเป็นทอม เราไม่ชอบพูดครับ เราไม่ชอบทำตัวห้าว เราไม่ชอบทำตัวเก๊ก เราชอบแต่งตัวชิวๆไม่ว่าจะไปไหนก็ตาม เราเริ่มเป็นทอมตั้งแต่อยู่ ม.1 แต่ว่าเราเริ่มรู้สึกชอบผู้หญิงตั้งแต่ ป.5 เพราะไปหลงรักครูสอนเด็กอนุบาลคนหนึ่ง เค้าน่ารักมาก แต่ตอนนั้นก็มีผู้ชายรุ่นพี่ ป.6 มาจีบ และ ห้องเดียวกันมาจีบ แต่ว่าตอนนั้นเราไม่ได้อะไรกับผู้ชายพวกนี้เลยเราสนใจแค่ครูคนนั้นคนเดียวเราทำทุกทางเพื่อให้ครูรู้ว่าเราชอบจนเรามารู้ทีหลังว่าครูเขาเป็นดี้เพราะมีทอมมารับมาส่งตลอด เราถามเค้าว่าทอมนั่นเป็นใครเค้าบอกแค่เป็นน้อง ด้วยความไม่รู้อะไรเลยเชื่อ555 จนมาถึงเราขึ้น ป.6 งานกีฬาหรือว่างานกิจกรรมอะไรต่างๆครูเค้าก็มาคอยให้กำลังใจเราตลอดเลย จนเรารักเค้าเข้าแบบหัวปักหัวปำ แต่ว่าครูเค้าก็ไม่ได้อะไรเพราะเราก็คือลูกศิษย์ของเค้าคนหนึ่ง จนมาถึงเราเรียนจบ ป.6 เราก็ไปเรียนมัธยมต้นในตัวอำเภอ เราก็ไม่ได้เจอเค้าอีกเลย T_T  จนพอเราได้มาเรียนที่นี่ เราได้เริ่มตัดผมซอยสั้นๆนิดหน่อย แต่ที่นี่เค้าไม่ให้ตัดหรอกนะ ผู้หญิงก็ต้องไว้ผม แต่เราแหกกฏมาตลอด มีคนมาจีบเราเยอะแยะ แต่ชั่งเหอะเราจะไม่พูดเรื่องนี้ จนเราเรียนจบ ม.3 ที่นี่ เราก็ได้ไปสมัครเรียนต่อที่ วิทลัยอาชีวะ แห่งหนึ่งในจังหวัด ก็เหมือนเดิม เราน่ารักมากนี่ยอมรับจริงๆ ขาว หุ่นดี แบบใสๆ มีคนมาจีบเยอะแยะ แต่เรามีแฟนที่จบมาจาก รร เก่าแล้วเราไม่ได้ได้สนใจ และจะข้ามมาจนถึง เราเรียนมาจนถึง ปวช.3 ช่วงเข้าแถวเคารพธงชาติ เราได้เห็น ผู้ชายคนหนึ่งอยู่รุ่นเดียวกับเรานี่แหละ เค้าอยู่วิจิตศิลป์จะเป็นผู้ชายแต่งตัวเซ่อๆหน่อยแต่งตัวแบบเด็กศิลป์ทั่วไปอะพูดไม่ถูก เรามองเค้าแต่ไม่ได้คิดไรนะ คือแบบมองในทางที่ไม่ดีอะ แบบว่าทำไมไม่แต่งตัวดีๆให้เรียบร้อย เสื้อยับมาก ผมก็ไม่จัดให้เรียบร้อยเลย หลังจากนั้นพอเทอม2ของปวช.3 มันจะมีการเข้าค่ายภาษาอังกฤษ2วัน ทุกๆคนต้องมาเข้าค่ายเพราะมันเก็บคะแนนด้วยเราจึงต้องมา พอมาถึงก็เข้าแถว ให้แต่ละสาขาจัดกันเองโดยแบ่งมาสาขาละ5คน คละๆรวมกัน แล้วคือเราได้อยู่กลุ่มกับไอ้ผู้ชายคนข้างบนเมื่อกี้อะ เห้ย แล้วพอถึงเราต้องไปฐานเราก็ต้องเดินกันไปเป็นกลุ่ม น่าจะประมาณ40กว่าคน พอไปถึงฐานก็นั่งเก้าอี้กันพร้อมจะเรียน แล้วมันมีช่วงหนึ่งครูที่ฐานถามเรื่องการเอาตัวรอดจากสถานนะการคับขัน คือเอาจริงๆ เราไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษพอที่จะสนทนาได้ ครูก็ได้ถามว่าใครสามารถมายืนสนทนากับครูได้บ้าง ก็มีผู้ชายคนหนึ่งยืนขึ้น ก็คือ ไอ้ผู้ชายคนนั้นแหละ เราจะเรียกมันว่า ศร เนาะ ศร คือผู้ชายที่เราพูดข้างบนนี้ ศรยืนพูดสนทนากับครูได้อย่างไม่มีติดขัดคือเหมือนมันพูดภาษาอังกฤษได้หมดอะ พอพูดจบคือเราทุกคนก็ปรมมือให้ศรมันอะ เก่งมากเลย ข้ามไปจนถึงฐานสุดท้าย หลังจากที่สังเกตุศรมานาน ศรเป็นคนกล้าแสดงออกมาก เรานี่เทียบไม่ได้เลยขี้อาย ดูเหมือนศรเค้าจะเป็นคนอัธยาศัยดีด้วย เห็นผ่านจะเหมือนคนไม่พูดแต่พอได้เห็นเขาอยู่กับเพื่อนเขาพูดเยอะมาก พอตกเย็นก็กลับบ้านกันเราก็เดินผ่านตึกวิจิตศิลป์ที่ศรเค้าอยู่ เราเห็นศรหันมายิ้มและทักทายให้เราด้วยว่ากลับแล้วหรอ เราก็บอกอือ พอดีสนิทกันนิดๆเพราะค่าย55 และพอมาวันที่2 เราก็มาเจอกันที่หน้าเสาธงเหมือนเคย เดินตามกลุ่มไปเข้าฐาน เรากับศรเริ่มคุยกันมากขึ้นแต่ไม่ได้คุยกัน2ต่อ2 คุยกันแบบเพื่อนแหละ จนเราไปขอเฟสเค้าเพราะ เค้าดูเป็นคนดี5555 แล้วพอตกเย็นกลับบ้าน เราก็แอดเฟสศรไป เค้ารับปุ๊บเลย เพราะรู้จักกัน เราลองไปส่องเฟสเขาดู เขาไม่เคยโฟสถึงเรื่องแฟนเลย จะมีแต่เรื่องภาพวาด การเรียน และครอบครัวมากกว่า แต่เราไม่ได้ทักแชทเขานะแค่ส่อง เรื่อยๆจน จบ ปวช เราก็สมัครต่อ ปวส ที่นี่เหมือนเดิม. เช่นกันกับศรก็สมัครต่อที่เดิม เราได้เจอศรบ่อยขึ้นเพราะ ศรชอบมาวาดรูปแถวตึกเราบ่อย แล้วมันมีช่วงหนึ่งเรารู้สึกว่าความรู้สึกมันแปลกๆกับศร เรารู้สึกชอบศรที่สอนเป็นผู้ชายที่ดีมาก พูดเพราะ ดีทุกอย่างที่เราคิด แต่เราไม่ได้บอกเค้านะ เราก็ยังเป็นทอมเหมือนเดิม และเราก็มีแฟนเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว เราเริ่มเข้าไปคุยกับศรมากขึ้น  พอวันเกิดศร เราก็ไปอวยพรให้เขา เราเริ่มเข้าหาเค้ามากขึ้นเป็นอะไรไม่รู้ ศรเป็นผู้ชายที่น่ารัก พูดเพราะ และเค้าเป็นผู้ชายคนแรกที่ชอบ มันแปลกมากทำไมเราถึงไปชอบศร ทั้งๆที่เขาเป็นผู้ชาย ข้ามมาที่ปวส2ช่วงสอบเสร็จใกล้จบ วันนั้น มันเป็นเย็นวันศุกร์พอดี เราได้เข้าไปวิทลัย พอดีซื้อหม้อให้วิทลัย เลยเข้าไปให้อาจารย์แล้วพอตอนจะกลับ เราเจอศรเหมือนกันตอนนั้นเขาอยู่คนเดียวกำลังนั่งปั้นงานอยู่ เราเลยถามว่ายังไม่กลับอีกหรอ ศรเลยตอบว่ายังเลยครับ อีกสักพักงานยังไม่เสร็จ เราเลยตอบไปว่า ให้อยู่เป็นเพื่อนปะ ศรเลยตอบว่า มาดิ  เราเลยเข้าไปนั่งดูศรปั้นงานเลย ชวนคุยอะไรต่างๆจนงานเค้าเสร็จเรา ก็พากันเดินออกไปรถที่จอดไว้ แต่ว่าเราก็เผลอ ถามเค้าว่า ศรถ้ามีคนมาชอบจะทำยังไง ศรก็ตอบว่าเรายังไม่อยากมีแฟนอะ เราไม่อยากให้ใครมาลำบากกับเรา บลาๆๆๆๆๆ ลืมละ เราก็เลยอ่อ ก็แยกย้ายกันกลับบ้านกัน พอมาถึงวันรับใบจบ แต่ไม่ได้รับนะ เพราะไวรัสนี่แหละเราเลยต้องรอรับไปรษณีย์ที่บ้าน เราทั้ง2ก็ไม่ได้เจอกันเลยแต่ก็เห็นเค้าในเฟสตลอด เราอยากเจอเค้ามากเลยแต่มันเจอไม่ได้โว๊ยยย ตอนนี้เราก็เรียนจบกันแล้วแต่ไม่ได้ต่อ เราจะออกไปทำงานแล้ว ศรเหมือนกันศรก็ทำงาน แล้วทุกวันนี้เรารู้สึกเบื่อที่ต้องมาใส่เสื้อในของทอมเรากลัวเป็นมะเร็ง เราอยากไว้ผมแต่ผมสั้นมาณไหล่ แต่เราก็ยังชอบผู้หญิง เรารู้สึกเราอยากเป็นผู้หญิง แต่เราไม่เคยชอบผู้ชายคนไหนเลยนอกจากศร เราอยากทำในสิ่งที่เราชอบ แต่เราไม่กล้าเพราะกลัวคนรอบข้างคนรู้จัก ว่าเราอย่างงั้นอย่างงี้ เราอายด้วยมันจะรู้สึกแปลกๆไหม........ ทั้งๆที่เรายังมีแฟนเป็นผู้หญิง