น้อยใจแม่มากๆ ควรจัดการตัวเองยังไง

สวัสดีค่ะ เรามีปัญหาอยากปรึกษาค่ะ ตอนนี้เรากำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยแล้ว แต่รู้สึกน้อยใจแม่ มันงี่เง่ามั้ยคะ เรื่องนี้มันเกิดมาหลายรอบแล้วค่ะ แค่ครั้งนี้มันหนักกว่าทุกๆครั้ง คือเรามีหลานอยู่คนนึงค่ะ ด้วยความที่เราค่อนข้างเจ้าระเบียบ พฤติกรรมของหลานคนนี้เราจึงไม่ชอบ เค้าชอบพูดเสียงดัง พูดไม่เพราะแล้วก็ชอบเถียง ชอบแย่งของ ชอบขโมยของด้วยค่ะ แต่ถ้าเค้าทำพฤติกรรมแบบนี้กับคนอื่นเราคงไม่รู้สึกอคติมากขนาดนี้ แต่นี่เค้าทำพฤติกรรมที่เราไม่ชอบใส่แม่ของเรา แม่ของเราก็รู้นะคะแต่เค้าไม่พูดอะไรเลย เป็นเราซะมากกว่าที่คอยเตือนเค้าเรื่องพฤติกรรมแบบนี้ แต่ประเด็นมันไม่ได้มีเท่านี้น่ะค่ะ แม่เราตามใจเค้ามากกว่าหลานคนอื่นๆ บางครั้งที่แม่ต้องทำธุระในโทรศัพท์หลานคนนี้ก็จะมาแย่งโทรศัพท์ไปเล่น แม่เราก็เตือนนะคะแต่เค้าไม่ทำตามแม่เราก็ปล่อยไป แต่เป็นเราที่ทนเห็นไม่ได้ต้องเข้าไปเตือนเอง จนแม่ดุเราว่าเราทำเกินไปน่ะค่ะ แม่สนใจแต่หลานคนนี้ บางวันก็ไม่คุยกับเราเลย เราถามคำถามไปก็ไม่ตอบเพราะมัวแต่ดูหลานคนนี้เล่นโทรศัพท์ เราเคยคุยว่าเราไม่ชอบ เราน้อยใจ แต่แม่ก็ไม่สนใจ ยังตามใจหลานเหมือนเดิม ของๆเราที่เรายังใช้อยู่ก็เอาไปให้หลาน เราเหนื่อยที่จะพูดมากๆเลยค่ะ55555 เหตุการณ์แบบนี้มันเกิดขึ้นหลายครั้งมากๆจนครั้งนี้เราน้อยใจแม่สุดๆ จนเรารู้สึกไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากมองหน้าไม่อยากสนทนาด้วยเลย ด้วยความที่เราเป็นลูกคนเล็กด้วยมั้งคะ ที่ต้องการความรักความใส่ใจมากๆ หวงของมากๆ ปัญหานี้ทำให้เรารู้สึกว่าความรักความใส่ใจที่ได้มาตลอดมันไม่เหมือนเดิม ทั้งที่กับหลานคนอื่นๆไม่เกิดปัญหานี้ขึ้นเลย ครั้งก่อนๆเราจะเป็นฝ่ายพูดกับแม่ก่อนเสมอ แต่ครั้งนี้เราไม่อยากพูดด้วยเลยค่ะ เรารู้สึกว่าเราไม่ได้ผิด เราเป็นลูกเราควรได้รับการใส่ใจมากกว่านี้ไหม จนตอนนี้ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้วยังไม่ได้คุยกันได้พูดกันเลยค่ะ เราควรจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ ไม่อยากน้อยใจเรื่องไร้สาระน่ะค่ะ เพราะรู้ว่าน้อยใจไปเค้าก็ไม่สนใจเราอยู่ดี