คือเหมือนแอบได้ยินมาว่าแฟนคนแรกของเค้า ตีเค้าหนักมากแต่เค้าไม่ทำอะไรกลับเลย
คนต่อมาก็เหมือนเค้าจะเริ่มไม่ยอม ทำท่าจะตกผู้หญิงคนนั้นแต่ผู้หญิงคนนั้นก็หาของอะไรมาทุบก่อน
พอมาถึงเรา เรายืนนิ่งๆ ไม่แตะต้องตัวเขาเลย ไม่ทำร้ายร่างกาย ไม่ด่า ไม่อะไรเลย แต่โดนเค้าตบถึง 7 ครั้ง
คือเรื่องของเรื่องมันคือ อยู่ดีดีเค้าก็หายไปซึ่งเราไม่รู้เลยว่าเค้าไปไหน ประมาณ 15 ชั่วโมง เพราะปกติเรากับเขาคุยกันทั้งวันไม่เคยจะมาตอบเกินกันครึ่งชั่วโมงเลย เค้ามีงานเราก็มีงานต่างคนต่างเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจอย่างหนึ่งคือเค้าชอบหายไป
เค้าบอกว่าเวลาเค้าหายไปมันจะเป็นเวลาที่เขารู้สึกเครียดกับงานเราไม่อยากให้เราเข้าไปยุ่งด้วย แต่เรากับเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะ หมายถึงเป็นแค่แฟน ซึ่งวันนั้นก็มาถึง เค้าหายไปจนเราแอบคิดไม่ได้ว่าเค้าเป็นอะไร แต่ไม่ได้คิดว่าเค้ามีคนอื่น มีคนในครอบครัวเค้าเคยบอกเราไว้ว่าถ้าเค้าหายไปให้ไปช่วยดูหน่อย ตื่นเช้าวันต่อมาเราก็เลยไปค่ะ เราเห็นเค้าในสภาพที่แบบไม่ได้นอน นั่งฟังเพลงและเล่นโทรศัพท์อยู่ยังงั้น เราพยายามติดต่อเขาทุกช่องทาง ทั้งโทร Facebook แล้วก็โทรธรรมดา ซึ่งมันทำให้เราคิดว่าเค้านั่งเล่นโทรศัพท์ตลอดขนาดนั้นทำไมเค้าถึงไม่ตอบเรา และมันเป็นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นแล้ว เวลาเค้ากลับมาทุกครั้งเค้าจะตายเยิ้มซึ่งเราไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าไปทำอะไรมาและก็พูดกับเราไม่รู้เรื่อง เราขอร้องว่าถ้ามีอะไรก็บอกเราหน่อยได้ไหม อย่างเช่นถ้าคุณจะขอเวลาในการคิดทบทวนอะไรต่างๆคุณบอกมาเราจะไม่ยุ่ง แต่นี้เราไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าเค้าเป็นอะไรทำอะไรอยู่ดีก็หายไปทั้งทั้งที่เราก็คุยกันปกติไม่ได้ทะเลาะกัน จนในที่สุดเราก็โมโหมากๆซึ่งมันทำให้เราคิดว่าเค้าไม่มีเราเค้าอยู่ได้ เราเก็บของทุกอย่างออกจากห้องเขาในสิ่งที่เราเคยให้เขาไป และเอาไปทิ้งทั้งหมด และกลับมาหาเค้าใหม่ ซึ่งการกลับมาครั้งนี้เรากลับมาเพื่อที่จะด่าเขา ว่าทำไมเค้าถึงทำกับเราแบบนี้
การที่เราคบกับเขาครั้งนี้มีหลายคนเตือนเราแล้ว ว่าอยากคบเลย เธอหาได้ดีกว่านี้ เชื่อฉันสิ กูเตือนแล้วนะ สารพัดที่เพื่อนจะด่า เราก็คอยปรึกษาเพื่อนตลอดว่าที่พูดมันเป็นจริงๆว่ะอะไรประมาณนี้ จนเพื่อนไม่อยากคุยกับเราเรื่องเขาอีกแล้ว อยู่อยู่ก็มีคนคนหนึ่งทักมา เค้าไม่ได้ตั้งใจทักมาเพื่อที่จะจีบเรา แต่ถามเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับแมวที่เราเลี้ยงเพราะเขาต้องการที่จะเลี้ยงแมวเหมือนกัน คุยกันไปคุยกันมาประมาณ 3 วัน เค้าเริ่มพูดเรื่องส่วนตัวของเขาให้เราฟัง แบบก่อนที่อยากจะมาเลี้ยงแมวเคยเจอกับอะไรมาบ้างเลยทำให้เราอยากเลี้ยงแมวอะไรประมาณนี้ เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราโอเคคุยกับเขาได้ เพราะเพื่อนไม่อยากคุยกับเราอีกแล้ว บางคนถึงกับไม่ตอบเราเป็นเดือนเดือนเลย เราก็เลยตัดสินใจว่าแกเค้ามีอะไรจะปรึกษา คือเราเป็นคนรักแฟนมากเว้ย ตั้งใจที่จะปรึกษาคนนี้เพื่อที่จะนำมาใช้ แบบประมาณว่าถ้าเราเป็นอย่างนี้ผู้ชายจะเป็นยังไงแต่เราก็รู้แหละว่าทุกคนไม่เหมือนกัน ปรึกษาไปปรึกษามาคนนี้ก็เริ่มไม่อยากคุยกับเราแล้วเพราะเราบ่นเยอะมาก เค้าก็ได้แต่พูดว่าก็บอกให้เลิกไงเลิกสักทีสิ จนเราเริ่มสนิทกันภายในแค่สามวัน จนแบบพูดกูบ้างอะไรบ้าง เค้าก็บอกว่าเลิกสิฉันก็อยู่นี่ไงแกเลิกไปแกก็ไม่เหงาหรอกก็มีฉันอยู่ไงอะไรประมาณนี้ เราก็ตอบว่า ฉันไม่เลิกหรอกทำไมหรอถ้าฉันเลิกแล้วแกจะทำไมหรอ ปกติเวลาเราคุยกับเพื่อนเราคุยกันแบบหยอกล้อเล่นกันอยู่แล้ว กับคนนี้ก็เหมือนกันคือเรารู้ว่าเค้าคอยเช็คโทรศัพท์เราตลอดแต่เราไม่คิดจะลบเลยเพราะเราคิดว่ามันไม่มีอะไร แล้วเราก็ไม่ได้คิดอะไรจริงๆอ่ะ เค้ามาเห็นแชทที่เราคุยกับผู้ชายคนนี้ และเขาก็เริ่มลงมือตบเรา
ตบครั้งแรกเราบอกว่าเราเจ็บ เราแอบคิดนะว่าเค้าอาจจะพลาด แต่ มันไม่ใช่ครั้งเดียวมันมีถึงเจ็ดครั้งซึ่งเค้าเหวี่ยงเราไปมา เราไม่สามารถทำอะไรเค้าได้เลยเพราะมือเช้ามื้อเดียวสามารถจับมือเราไว้ทั้งสองข้างได้ เค้าค่อนข้างตัวใหญ่มาก และเราตัวเตี้ยมาก เรามองหน้าเค้าพยายามพูดจาใจเย็นๆ ไม่ทำอะไรเค้ากลับแม้แต่นิดเดียว ได้แต่ถามว่าทำเค้าทำไม ทางนั้นก็บอกประมาณว่ากูให้โอกาสพูดอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเรารู้คำตอบมันอยู่ในสมองเขาอยู่แล้วเค้าไม่ต้องถามเราก็ได้ แต่เราตอบไม่ตรงใจเค้าไง เค้าเลยตบเราอีก หลังจากนั้นเค้าก็เหวี่ยงเราไปที่กำแพง เขาสั่งให้เราหันหลัง ความรู้สึกตอนนั้นคือเรากลัวมากกลัวเค้าหัวเราโขกกำแพง เรากลัวทุกอย่างแล้วไม่อยากหันหลังให้เขาแล้วกลัวเค้าทำอะไร เราก็ไม่หัน และนั่นก็ทำให้เราโดนอีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณจริงๆที่มีคนโทรมาช่วยชีวิตไว้ มีคนตามเรากลับไปทำงาน เค้าเลยยอมปล่อยเราไป
ขอบคุณจริงๆที่ทำให้รู้ว่าผู้ชายบางคนมีดีแค่ตอนแรก
แรกแรกเค้าดูแลเราดีมาก ไม่เคยบกพร่องเรื่องการมาหา เอาเป็นคนที่น่ารักมาก ดีมากซะจนเป็นคนแรกของเราที่พ่อเราเรียกว่าแฟน แต่พอเค้า ..... กับเราแล้ว หลังจากนั้นเค้าเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ไม่เคยมาหา ไม่ทักหา ไม่ส่งรูปนุ่นนี่นั่น มาเหมือนเมื่อก่อน เราไม่ได้หวังให้เขาเป็นเหมือนวันแรกที่เขาคิดจะรักเรา แต่อย่างน้อยช่วยมีอะไรเหมือนเดิมบางครั้งได้ไหม เรารู้ว่าช่วงนี้เราอาจจะงี่เง่าเพราะมันเป็นโรคโควิด-19 มันทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกัน แต่คำถามที่เรารู้สึกว่าเราไม่มีค่าสำหรับเขาเลย คือสิ่งที่เราถามว่า เธอแคร์เค้าไหม เค้าตอบกลับว่า เราต้องแคร์เธอในฐานะอะไร ...
วันนี้เราเดินออกมาจากเขาได้แล้วนะ
เรารู้สึกว่าตัวเองเก่งมาก ที่อดทนกับอะไรได้มากขนาดนี้
จริงๆเราไม่ควรทนนะ ไม่ควรทนในสิ่งที่เราคิดว่ามันไม่ใช่ ไม่อยากให้ใครหลายคนคิดว่ามันเสียเวลาที่เราคบกัน แต่ถ้ายิ่งอยู่ด้วยแล้วมันยิ่งแย่ รีบเดินออกมาเหอะ สงสารตัวเอง
ถ้าเรากลับไปอีกครั้ง เราจะถือว่าตัวเราเองโง่ทันที ที่จะกลับไปให้เขาทำร้ายร่างกายอีกแน่นอน
อย่ากลับไปนะ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครก็ช่าง ขอทุกคนอย่ากลับไป แล้วชีวิต
จะมีค่าจริงๆว่ะ
ถ้าฉลาดกว่านี้ คงเดินออกมาได้ตั้งนานแล้วแหละ ไม่ต้องรอให้เจ็บตัวหรอก
คนต่อมาก็เหมือนเค้าจะเริ่มไม่ยอม ทำท่าจะตกผู้หญิงคนนั้นแต่ผู้หญิงคนนั้นก็หาของอะไรมาทุบก่อน
พอมาถึงเรา เรายืนนิ่งๆ ไม่แตะต้องตัวเขาเลย ไม่ทำร้ายร่างกาย ไม่ด่า ไม่อะไรเลย แต่โดนเค้าตบถึง 7 ครั้ง
คือเรื่องของเรื่องมันคือ อยู่ดีดีเค้าก็หายไปซึ่งเราไม่รู้เลยว่าเค้าไปไหน ประมาณ 15 ชั่วโมง เพราะปกติเรากับเขาคุยกันทั้งวันไม่เคยจะมาตอบเกินกันครึ่งชั่วโมงเลย เค้ามีงานเราก็มีงานต่างคนต่างเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจอย่างหนึ่งคือเค้าชอบหายไป
เค้าบอกว่าเวลาเค้าหายไปมันจะเป็นเวลาที่เขารู้สึกเครียดกับงานเราไม่อยากให้เราเข้าไปยุ่งด้วย แต่เรากับเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะ หมายถึงเป็นแค่แฟน ซึ่งวันนั้นก็มาถึง เค้าหายไปจนเราแอบคิดไม่ได้ว่าเค้าเป็นอะไร แต่ไม่ได้คิดว่าเค้ามีคนอื่น มีคนในครอบครัวเค้าเคยบอกเราไว้ว่าถ้าเค้าหายไปให้ไปช่วยดูหน่อย ตื่นเช้าวันต่อมาเราก็เลยไปค่ะ เราเห็นเค้าในสภาพที่แบบไม่ได้นอน นั่งฟังเพลงและเล่นโทรศัพท์อยู่ยังงั้น เราพยายามติดต่อเขาทุกช่องทาง ทั้งโทร Facebook แล้วก็โทรธรรมดา ซึ่งมันทำให้เราคิดว่าเค้านั่งเล่นโทรศัพท์ตลอดขนาดนั้นทำไมเค้าถึงไม่ตอบเรา และมันเป็นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นแล้ว เวลาเค้ากลับมาทุกครั้งเค้าจะตายเยิ้มซึ่งเราไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าไปทำอะไรมาและก็พูดกับเราไม่รู้เรื่อง เราขอร้องว่าถ้ามีอะไรก็บอกเราหน่อยได้ไหม อย่างเช่นถ้าคุณจะขอเวลาในการคิดทบทวนอะไรต่างๆคุณบอกมาเราจะไม่ยุ่ง แต่นี้เราไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าเค้าเป็นอะไรทำอะไรอยู่ดีก็หายไปทั้งทั้งที่เราก็คุยกันปกติไม่ได้ทะเลาะกัน จนในที่สุดเราก็โมโหมากๆซึ่งมันทำให้เราคิดว่าเค้าไม่มีเราเค้าอยู่ได้ เราเก็บของทุกอย่างออกจากห้องเขาในสิ่งที่เราเคยให้เขาไป และเอาไปทิ้งทั้งหมด และกลับมาหาเค้าใหม่ ซึ่งการกลับมาครั้งนี้เรากลับมาเพื่อที่จะด่าเขา ว่าทำไมเค้าถึงทำกับเราแบบนี้
การที่เราคบกับเขาครั้งนี้มีหลายคนเตือนเราแล้ว ว่าอยากคบเลย เธอหาได้ดีกว่านี้ เชื่อฉันสิ กูเตือนแล้วนะ สารพัดที่เพื่อนจะด่า เราก็คอยปรึกษาเพื่อนตลอดว่าที่พูดมันเป็นจริงๆว่ะอะไรประมาณนี้ จนเพื่อนไม่อยากคุยกับเราเรื่องเขาอีกแล้ว อยู่อยู่ก็มีคนคนหนึ่งทักมา เค้าไม่ได้ตั้งใจทักมาเพื่อที่จะจีบเรา แต่ถามเรื่องทั่วไปเกี่ยวกับแมวที่เราเลี้ยงเพราะเขาต้องการที่จะเลี้ยงแมวเหมือนกัน คุยกันไปคุยกันมาประมาณ 3 วัน เค้าเริ่มพูดเรื่องส่วนตัวของเขาให้เราฟัง แบบก่อนที่อยากจะมาเลี้ยงแมวเคยเจอกับอะไรมาบ้างเลยทำให้เราอยากเลี้ยงแมวอะไรประมาณนี้ เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราโอเคคุยกับเขาได้ เพราะเพื่อนไม่อยากคุยกับเราอีกแล้ว บางคนถึงกับไม่ตอบเราเป็นเดือนเดือนเลย เราก็เลยตัดสินใจว่าแกเค้ามีอะไรจะปรึกษา คือเราเป็นคนรักแฟนมากเว้ย ตั้งใจที่จะปรึกษาคนนี้เพื่อที่จะนำมาใช้ แบบประมาณว่าถ้าเราเป็นอย่างนี้ผู้ชายจะเป็นยังไงแต่เราก็รู้แหละว่าทุกคนไม่เหมือนกัน ปรึกษาไปปรึกษามาคนนี้ก็เริ่มไม่อยากคุยกับเราแล้วเพราะเราบ่นเยอะมาก เค้าก็ได้แต่พูดว่าก็บอกให้เลิกไงเลิกสักทีสิ จนเราเริ่มสนิทกันภายในแค่สามวัน จนแบบพูดกูบ้างอะไรบ้าง เค้าก็บอกว่าเลิกสิฉันก็อยู่นี่ไงแกเลิกไปแกก็ไม่เหงาหรอกก็มีฉันอยู่ไงอะไรประมาณนี้ เราก็ตอบว่า ฉันไม่เลิกหรอกทำไมหรอถ้าฉันเลิกแล้วแกจะทำไมหรอ ปกติเวลาเราคุยกับเพื่อนเราคุยกันแบบหยอกล้อเล่นกันอยู่แล้ว กับคนนี้ก็เหมือนกันคือเรารู้ว่าเค้าคอยเช็คโทรศัพท์เราตลอดแต่เราไม่คิดจะลบเลยเพราะเราคิดว่ามันไม่มีอะไร แล้วเราก็ไม่ได้คิดอะไรจริงๆอ่ะ เค้ามาเห็นแชทที่เราคุยกับผู้ชายคนนี้ และเขาก็เริ่มลงมือตบเรา
ตบครั้งแรกเราบอกว่าเราเจ็บ เราแอบคิดนะว่าเค้าอาจจะพลาด แต่ มันไม่ใช่ครั้งเดียวมันมีถึงเจ็ดครั้งซึ่งเค้าเหวี่ยงเราไปมา เราไม่สามารถทำอะไรเค้าได้เลยเพราะมือเช้ามื้อเดียวสามารถจับมือเราไว้ทั้งสองข้างได้ เค้าค่อนข้างตัวใหญ่มาก และเราตัวเตี้ยมาก เรามองหน้าเค้าพยายามพูดจาใจเย็นๆ ไม่ทำอะไรเค้ากลับแม้แต่นิดเดียว ได้แต่ถามว่าทำเค้าทำไม ทางนั้นก็บอกประมาณว่ากูให้โอกาสพูดอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเรารู้คำตอบมันอยู่ในสมองเขาอยู่แล้วเค้าไม่ต้องถามเราก็ได้ แต่เราตอบไม่ตรงใจเค้าไง เค้าเลยตบเราอีก หลังจากนั้นเค้าก็เหวี่ยงเราไปที่กำแพง เขาสั่งให้เราหันหลัง ความรู้สึกตอนนั้นคือเรากลัวมากกลัวเค้าหัวเราโขกกำแพง เรากลัวทุกอย่างแล้วไม่อยากหันหลังให้เขาแล้วกลัวเค้าทำอะไร เราก็ไม่หัน และนั่นก็ทำให้เราโดนอีกครั้งหนึ่ง ขอบคุณจริงๆที่มีคนโทรมาช่วยชีวิตไว้ มีคนตามเรากลับไปทำงาน เค้าเลยยอมปล่อยเราไป
ขอบคุณจริงๆที่ทำให้รู้ว่าผู้ชายบางคนมีดีแค่ตอนแรก
แรกแรกเค้าดูแลเราดีมาก ไม่เคยบกพร่องเรื่องการมาหา เอาเป็นคนที่น่ารักมาก ดีมากซะจนเป็นคนแรกของเราที่พ่อเราเรียกว่าแฟน แต่พอเค้า ..... กับเราแล้ว หลังจากนั้นเค้าเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ไม่เคยมาหา ไม่ทักหา ไม่ส่งรูปนุ่นนี่นั่น มาเหมือนเมื่อก่อน เราไม่ได้หวังให้เขาเป็นเหมือนวันแรกที่เขาคิดจะรักเรา แต่อย่างน้อยช่วยมีอะไรเหมือนเดิมบางครั้งได้ไหม เรารู้ว่าช่วงนี้เราอาจจะงี่เง่าเพราะมันเป็นโรคโควิด-19 มันทำให้เราไม่ค่อยได้เจอกัน แต่คำถามที่เรารู้สึกว่าเราไม่มีค่าสำหรับเขาเลย คือสิ่งที่เราถามว่า เธอแคร์เค้าไหม เค้าตอบกลับว่า เราต้องแคร์เธอในฐานะอะไร ...
วันนี้เราเดินออกมาจากเขาได้แล้วนะ
เรารู้สึกว่าตัวเองเก่งมาก ที่อดทนกับอะไรได้มากขนาดนี้
จริงๆเราไม่ควรทนนะ ไม่ควรทนในสิ่งที่เราคิดว่ามันไม่ใช่ ไม่อยากให้ใครหลายคนคิดว่ามันเสียเวลาที่เราคบกัน แต่ถ้ายิ่งอยู่ด้วยแล้วมันยิ่งแย่ รีบเดินออกมาเหอะ สงสารตัวเอง
ถ้าเรากลับไปอีกครั้ง เราจะถือว่าตัวเราเองโง่ทันที ที่จะกลับไปให้เขาทำร้ายร่างกายอีกแน่นอน
อย่ากลับไปนะ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใครก็ช่าง ขอทุกคนอย่ากลับไป แล้วชีวิต