พ่อเอารถมาจอดนอกบ้าน แล้วเราบอกพ่อให้ถอยเข้าบ้าน แต่พ่อไม่ยอมถอย โดยบอกว่า รถเก่าแล้วไม่มีใครทำอะไร
จอดนิดๆหน่อยๆวันเดียว (จอดข้างๆทางเป็นที่ป่ารกร้าง เป็นถนนในซอย มีรถเข้าออกไม่เยอะ)
แล้วเราบอกพ่อว่า เกะกะคนอื่น เดี๋ยวคนอื่นว่า พ่อบอกว่าไม่มีใครว่าหรอก เราคิดมากคนเดียว คิดมากทุกเรื่อง
จนเรื่องบานปลาย พ่อพูดว่าเราไม่เคารพเขา แคร์คนอื่นมากกว่า จนไม่พูดกัน
อยากทราบความเห็นในมุมมองคนเป็นพ่อและมุมมองคนเป็นลูกหลายๆคนค่ะ
ว่าเรื่องนี้เราไม่ควรไปพูดเพราะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเราคิดเยอะไปใช่ไหม ขอเหตุผลด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
คนเป็นลูกไม่ควรพูดใช่ไหม
จอดนิดๆหน่อยๆวันเดียว (จอดข้างๆทางเป็นที่ป่ารกร้าง เป็นถนนในซอย มีรถเข้าออกไม่เยอะ)
แล้วเราบอกพ่อว่า เกะกะคนอื่น เดี๋ยวคนอื่นว่า พ่อบอกว่าไม่มีใครว่าหรอก เราคิดมากคนเดียว คิดมากทุกเรื่อง
จนเรื่องบานปลาย พ่อพูดว่าเราไม่เคารพเขา แคร์คนอื่นมากกว่า จนไม่พูดกัน
อยากทราบความเห็นในมุมมองคนเป็นพ่อและมุมมองคนเป็นลูกหลายๆคนค่ะ
ว่าเรื่องนี้เราไม่ควรไปพูดเพราะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเราคิดเยอะไปใช่ไหม ขอเหตุผลด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ