รักไม่เคยสมหวัง​เลยจะทำอย่างไรดีคะ

สวัสดี​ค่ะ เราอยากจะถามว่าเราควรพอกับความรักไหมเพราะเรารู้สึกว่าเรานกตลอดเลย ตอนมัธยม​เราแอบชอบใครเขาคนนั้นก็ชอบบอกว่าลืมคนเก่าไม่ได้บ้าง คุยเยอะบ้าง จนสุดท้ายปลงเลยว่าไม่มีแฟนไม่โหยหาแล้วแต่พอมาเรียนมหาลัยสังคมเปลี่ยนและต่างจากที่เราเจอมากจนบางครั้งเราโคตร​รู้สึก​โดดเดี่ยว​เลยอยากมีใครสักคนมาอยู่ข้างๆเพราะปี1มันหนักมากเลย​กิจกรรม​ก็เหนื่อย​ เรียนก็ยังปรับตัว​ไม่ได้อีกยิ่งช่วงแรกๆต้องไปกินข้าว​คนเดียวบ่อยๆยิ่งรู้สึก​ว่าเหงามากๆเลย จนได้ไปเจอกับเพื่อนที่อยู่ในคณะเดียว​กันก็รู้สึ​กว่าปลื้มมากๆเลยรู้ตัวอีกทีจะชอบมองหาเขาอยู่บ่อยๆได้แค่มองเขาประมาณ​4 5 เดือนมั้งคะ แล้วก็มารู้ว่าเขามีแฟนแล้วซึ่งแฟนเขาก็เป็นเพื่อนในภาควิชาเดียวกันอีก นกอีกตามเคย แล้วก็กลับมาใช้ชีวิต​แบบเดิมๆที่ไม่ต้องคอยมองหาต้องคอยนึกถึง จนวันนึงเราไปเจออีกคนเจอกันโดยบังเอิญ​ทุกวันแต่เขาเข้าตาเรามากแรกๆก็ไม่อะไร เราก็มองๆหลังๆมาเขาเริ่มมองกลับ เราก็เริ่มคิดเพราะเวลาเจอกันเขาจะชอบมองเราตลอดเลยแต่จะให้เดินไปของไลน์​ไอจี ก็ไม่กล้าพอจะให้เพื่อนไปขอให้ก็ไม่ได้เพราะเขาจะชอบอยู่กับกลุ่มเพื่อนเกือบ10คนได้ จนสุดท้ายเราก็รู้ว่าเขาเรียนเซคเดียวกันกับเพื่อนเราเลยขอเฟสของเพื่อนของเพื่อนเขาแล้วมานั่งหาสุดท้ายก็เจอวันนั้นดีใจมากแต่ก็ไม่กล้าขอ​เป็น​เพื่อน เราก็ได้แค่มองๆอยู่งั้นจนจะ3เดือนกว่าๆได้ เริ่มหนักขึ้นไปดินข้าวร้านที่เขาไปไปทุกที่ที่คิดว่าจะเจอจนมีช่วงนึงที่ไม่ได้เจอเลยเพราะเป็นช่วงที่จะสอบแล้วเราก็วุ่นกับการติวกับเพื่อนกว่าจะเสร็จ​ก็ดึกวันนั้นเหนื่อยและหิวมากเลยชวนเพื่อนไปกินหนมหวานหน้ามอ แล้วก็บังเอิญ​เจอเขาอีกครั้งเลยรู้ว่าเขากับเพื่อนๆจะชอบมากินขนมหวานหน้ามอช่วงสี่ทุ่มประจำ ตอนที่เขากับเพื่อนๆกำลัง​จะกลับเพราะกินเสร็จ​ก่อนเราเขาเดินไปจับรถเราด้วย 5555 แล้วสักพักเพื่อนเขาก็เดินมาขอไอจีเราซึ่งตอนนั้นเราสั่นมากและเราก็หันไปมองเขาเขาก็มองมาในใจเราเราขอคิดเข้าข้างตัวเองหน่อยนะว่าแกให้เพื่อนมาขอให้ เพ้อไป1คืนเต็มๆก็มารู้ว่าเพื่อนเขาขอเพราะอยากคุยกับเราแต่ไม่ใช่เขาที่ฝากเพื่อนขอที่เจ็บกว่านั้นคือเขามีแฟนแล้ว แต่ในใจก็คิดว่าโอเคจะตัดใจแต่สุดท้ายก็คอยส่องเขาเหมือนเดิมตลอดยังคงไปไปในที่ที่เขาไป โคตร​น้ำเน่า ตลกตัวเองเหมือนกันที่เป็นเอาขนาดนี้ สุดท้ายก็ไม่ไปเจอไม่อะไรจนอยู่ดีๆเจอแล้วก็หงอยไปเลยสุดท้ายก็ตัดไม่ได้ หลังๆมาทุกอย่างเริ่มคงที่เริ่มไม่นึกถึง​แล้วปรับตัวกับอะไรหลายๆอย่างได้แล้ว กำลัง​จะขึ้นปี2แล้วก็เริ่มติดเพื่อนแต่ก็ยังมีแว๊บ​ๆที่คิดว่าอยากมีแฟน เพื่อนก็บอกว่าไม่ต้องรีบเคกุไม่รีบกุจะขึ้นปี2ละกุยังไม่มีแม้แต่คนคุย พอเราพูดว่าเราไม่มีคนคุยทุกคนก็จะชอบไม่เชื่อ อยู่ดีๆวันที่21มีนา จำได้ขึ้นใจเลย555 เพราะเพื่อนเรามันแนะนำคนคนนึงมา แล้วยอมรับเลยว่าโดนใจ แต่ก็เหมือน​เดิมมันยังรู้สึกว่ากลัวๆอยู่กลัวเป็นแบบที่ผ่านมาจนสุดท้ายเพื่อนมันก็แย่งโทรศัพท์​เราไปทักหาเขาคนนั้นและเขาก็ตอบ555นั้นเป็​นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้คุยกับเขามันโอเคดีนะแต่เขาไม่ค่อยชัดเจนและไม่รู้​ว่าจริงๆแล้วเขาอยากคุยกับเราจริงๆไหมเราเป็นคนตรงๆด้วยเลยถามออกไปเลยเขาเลยบอกว่าเขาพึ่งโดนบอกเลิกมาแต่เขาก็บอกว่าอยากให้เราอยู่ให้กำลัง​ใจก่อนโอเคเราเลยรอ คุยกันจะได้1เดือนแล้วค่ะแต่ไม่มีอะไรคืบหน้า​คุยกันไม่กี่ประโยค​บางทีก็เมินบางประโยคของเราด้วยซ้ำบางทีเราก็สับสนว่าจริงๆแล้วอยากให้เราอยู่จริงๆหรือเปล่าที่บอกว่าชอบเราเหมือนกันพูดจริงหรือเปล่า จนวันนี้เราไม่รู้​ว่าจะทำยังไงต่อแล้วเราขี้เกียจ​เริ่มใหม่ เราแค่ต้องการใครสักคนที่จะไม่ทิ้งเรา พอจะตัดเขาก็ตัดไม่ได้ มีครั้งนึงเราลองหายเงียบไปเขาไม่ตามหรืออะไรเราเลยเราเลยตัดสินใจทักไปหาก่อน แล้วเขาก็คุยกับเราดีขึ้นแต่สักพักก็เป็นเหมือนเดิม ตอนนี้​เราไม่มั่นใจอะไรสักอย่าง ไม่รู้​ว่าควรจะทำยังไงต่อดี ควรพอดีไหม แต่เหมือน​ว่าเราจะอยู่คนเดียวไม่ได้ 😔

/ไม่รู้​ว่าพิมพ์​ผิดไหมนะเพราะเราจะชอบพิม​พ์ผิดแล้วบางทีก็ ขก.ลบพิมพ์ใหม่ 5555 //ขก.วนกลับไปเช็ค