สวัสดีครับ ผมคบกันแฟนมา1ปีเต็ม ผมอายุ29ส่วนแฟนอายุ26ปี ผมช่วยเหลือจุนเจือแฟนเกือบทุกอย่าง พาเข้ามาอยู่ที่บ้านและมีญาติของผมซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกันอยู่ด้วยกันอีกคนนึง รวมทั้งหมด3คน เรื่องมีอยู่ว่าตั้งแต่คบกันได้1ปี ผมแทบจะออกทุกอย่างให้เค้า แม้กระทั้งค่าผ่อนรถ ค่ากิน ค่าข้าว ค่าของเบ็ดเตล็ด และเค้าก็อยู่สบาย(พร้อมตกงานอีก2เดือนเต็ม) ข้าวปลาก็ไม่ทำและไม่เคยสนใจ อ้างว่าขี้เกียจทำไม่เป็น อ่ะผมก็ทำให้กิน 😊😊ก่อนหน้านี้เคยตกลงกันแล้วว่าจะช่วยกันสร้างครอบครัว วันๆสนใจเอาแต่เล่นเกมส์ ดู หนัง ฟังเพลง ทุกครั้งที่ทำกับข้าวกิน(ไม่ผมก็เพื่อนเป็นคนทำ)พอผมถามหาเรื่องเงินที่เอามาแชร์ (กินพร้อมกัน3คน) ผมเกรงใจเพื่อน ผมสังเกตุเค้าจะไม่ค่อยพอใจ แล้วก็เหตุการณ์ที่ผ่านมา ผมอยากลองใจ🤔🤔กับแฟนคนนี้ (ส่วนตัวอยากสร้างครอบครัวแล้ว) เลยแกล้งยืมเงินแฟน1500บาท (อยากรู้ปฎิกริยาว่าต่อไปถ้าอยู่ด้วยกันถ้าวันใดวันนึงผมลำบากเค้าจะมาช่วยผมบ้างไหม) เค้าก็ถามโน้นถามนี่ถามทุกอย่าง ก่อนหน้านี้ที่ผมให้เค้าไม่เคยมีแม้แต่คำถามเดียว โอนตังมาให้ผมแล้วก็งอลเข้าห้องไป ผมก็ง้อผมเลยยิงคำถามไปว่า ตอนนี้ผมไม่มีตังแล้ว ลำบากมาก ต้องใช้หนี้ให้ที่บ้าน ให้แม่ไปส่วนหนึ่ง แต่คำตอบที่ผมได้รับคือ ให้แม่อ่ะเข้าใจ แต่กับคนบางคนที่ถ้าเรายังลำบากก็ต้องปล่อยให้เค้าช่วยเหลือตัวเองบ้าง (แฟนผมเค้าต้องไม่ได้เงินเดือนแน่ๆในอีกสองเดือนข้างหน้าเพราะโดนปิดเพราะเหตุโควิด19ก็มีแค่ผมคนเดียวที่ช่วยเค้าได้) ในบทสนทนาผมเอ่ยแค่ว่าที่บ้านกับแม่ที่ผมต้องใช้หนี้ให้ ผมถึงกับอึ้งที่เค้ามีความคิดแบบนี้ ถ้าเป็นเพื่อนๆจะคิดยังไงครับ อยากสอบถามความคิดเห็นเฉยๆครับ 😩😩
คิดยังไงที่แฟนพูดออกมาแบบนี้