เรารู้สึกมาตลอดเลยว่าพ่อแม่ลำเอียงไม่เห็นเราในสายตา เรามีพี่หนึ่งคนพ่อแม่ชอบตามใจพี่ตลอดเราห่างกับพี่6ปีเราอายุแค่15งานบ้านเราก็ได้ทำคนเดียวมาตลอด ขนาดแม่ทำกับข้าวยังไม่ทำเผื่อเราเลย ใช่เราทำกับข้าวเป็นแต่เวลาแม่ทำแม่ก็ทำเผื่อพี่เผื่อพ่อ แต่ไม่เผื่อเรา พี่ก็นอนสบายรอกินข้าวเวลาไปไหนแม่ก็ชวนแต่พี่ ขนาดไปร้านค้าเราหยิบนมกล่องนึงแม่ยังบอกให้จ่ายเองทั้งๆที่เรายังไม่ได้งทำงานไม่มีเงินเก็บ แต่พี่หยิบอะไรมาแม่ก็จ่ายให้ทุกอย่าง เราละเหนื่อยจริงๆ
ครอบครัวไม่เห็นหัว