เริ่มต้นคือเราไม่ใช่ผู้หญิงนะคะ เราเป็นสาวประเภทสองค่ะ คือว่าเราได้คุยกับผู้ชายคนนึง เขาพาเราไปเจอเพื่อนฝูงของเขามากมาย มารับมาส่งเราตลอด แล้วช่วงนี้เขาก็มานอนกับเราอยู่ประมาณอาทิตย์กว่าๆแล้ว พ่อแม่รับรู้นะคะ (แต่เราไม่เคยทำอย่างว่ากันนะคะ55) เคยมากสุดก็แค่กอดตอนนอน คุยเล่นกัน เล่นเกมส์กัน เรารู้สึกดีกับเขามากเลยนะคะแต่เราก็แอบกลัวใจของเขาค่ะ เพราะในโทรศัพท์ของเขายังมีรูปแฟนเก่าอยู่เต็มเลยถามว่ารู้ได้ไง เอาเป็นว่ารู้แน่ๆค่ะ อีกอย่างเลยนะคะที่เราเห็น คือเขาชอบลงสตอรี่เพ้อๆอ่ะค่ะ ทั้งที่เวลาอยู่กับเราเขาก็มีความสุขดีมาก แต่ทำไมเขาถึงเพ้ออยู่ตลอดทั้งที่ก็คุยอยู่กับเรามาได้6เดือนแล้ว เราเริ่มไม่สบายใจเพราะกลัวเสียเขาไป แต่ก็เคยพูดตรงๆนะคะว่าทำไมเขาไม่ลบรูปคนเก่าซักที เขาก็ไมตอบค่ะ แต่เรื่องเพ้อของเขาเราเคยทะเลาะกันไปแล้วรอบนึงค่ะเพราะเราพูดออกไปเลยเพราะทนไม่ไหว เขาบอกกับเราว่าเขาจะเลิกให้เรา เพราะตอนนั้นเราร้องไห้ตอนคุยกับเขา แล้วสุดท้ายคนใจอ่อนอย่างเราก็ให้โอกาสเขาอีกรอบจากเรื่องที่ผ่านมาอีกมากมาย อีกอย่างนะคะ อย่างเช่นในแอปนึงเป็นคลิปของเขากับแฟน นานแล้วนะคะได้ประมาณปีแล้ว แต่เขายังเก็บไว้ไม่ลบ เราเลื่อนไปเจอเราจุกมากแต่ไม่รู้ต้องทำยังไง ควรเดินหน้าต่อสู้ว่าซักวันเราจะทำให้เขาลืมคนเก่าให้ได้ หรือเราควรถอยมาอยู่ในจุดที่สบายใจดีกว่าแต่ก็คงต้องทำใจอีกนาน เราไปไม่ถูกเลย คนรอบตัวของเขาต่างบอกกันว่าพี่เขาไม่มีใครหรอกเขาบอกกับเพื่อนว่ามีแค่เราที่คุยอยู่ แต่อย่างว่ากับคนคุยเขาทุกคนเราคงสู้พร้อมไฟต์55 แต่กับคนเก่าที่เขาเคยรักกันมาก่อนคบกันมาก่อน ในขณะที่เราเป็นแค่คนคุย เราควรทำยังไงคะ เราจะไปก้าวก่ายชีวิตเขา ตรวจเช็คมือถือ ไปทำอะไรก็ไม่ได้ เพราะไม่มีสถานะ เป็นแค่คนคุยอ่ะค่ะ เอ่อ แล้วอีกอย่างนะคะ เราเคยถามเขาตรงว่าพี่อยากคบกับหนูมั้ย เพราะเราก็อยากได้ความชัดเจนในแบบที่สามารถทำอะไรได้มากกว่าคนคุยเขาก็บอกว่ามันต้องใช้เวลา ดูกันไปก่อนรีบไม่ได้เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่เราและเขา เพื่อนเขาเล่าว่า เขาเจ็บมามากกับคนเก่า เขาเพ้อเป็นเรื่องธรรมดา (แต่เขาเลิกกันมาได้เป็นปีแล้วนะคะ) ทำไมคนอย่างเราต้องมาทำใจยอมรับกับเรื่องแบบนี้ทั้งที่เราก็อยากได้ความรักความรู้สึกดีๆจากเขาโดยไม่มีใครอยู่ในใจแล้ว สรุปแล้วเขาคิดยังไงกับเราแล้วอีกอย่างเราควรทำยังไงดี เหนื่อยและอดทนมามากๆเลยค่ะกับเรื่องคนเก่าของเขา แต่เราใกล้จะยอมแพ้แล้ว สู้ไม่ได้จริงๆ รู้สึกดีกับเขามากๆจนไม่อยากเสียเขาไปเลย มันดีไปหมด พ่อแม่เรารับรู้ไม่เคยวา เพื่อนฝูงเขารับที่เราเป็นได้เหมือนผู้หญิงคนนึงไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนผิดเภทอะไรเลย เขากล้าที่จะเดินกับเราไม่อายใคร มารับมาส่งเรา พาเราไปนุ่นนี่ ,,,,, คิดยังไงก็ช่วยแนะนำกันได้นะคะ ขอบคุณนะคะ🌼