คือเรื่องของเรามีอยู่ว่า เราเเอบชอบครูคนนึง ตอนนั้นเราอยู่ม.3 คือเราเป็นนักดนตรีไทยของโรงเรียน เเล้ววันนั้นเป็นวันที่มีครูดนตรีไทยเข้ามา ซึ่งก็คือครูคนที่เราเเอบชอบ เเต่ตอนนั้น เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้าเลยนะ ไม่คิดจะชอบด้วย เเต่พอเค้าเข้ามาเป็นครูสอนดนตรีไทย เรากับเค้าก็ต้องใกล้ชิด เเล้วเจอหน้าเค้าตลอด คือเราก็เริ่มมีความรู้สึกว่าปลื้มเค้าตรงที่เค้ามีเสน่ห์ทางรอยยิ้ม เเต่ก็ไม่อะไร จนครูเค้าเข้ามาหา เข้ามาคุยกับเราก่อน คือเราก็คุยปกติตามประสาครูนักเรียน จนมาถึงจุดที่เริ่มรู้สึกว่าชอบเค้ามากขึ้น เพราะการที่เราได้อยู่กับเค้าทุกวันใกล้ชิดกัน เรารู้ได้เลยว่าเราชอบครู เเล้วตอนนั้นเขานัดเรามาซ้อมเพื่อที่จะเเข่ง เราก็ซ้อม ซ้อมกับเขา2คนในห้องดนตรี เค้าให้เรามาซ้อมเเต่เขากลับมานั่งโม้555 ครูเค้ามาเล่าเรื่องส่วนตัวของเค้าให้เราฟัง เเล้วบอกกับเราว่าไม่เคยเล่าให้ใครฟัง เราคนเเรก เราก็เอะใจทำไมถึงต้องเล่าให้เราฟัง555 จนมาถึงวันที่เเข่งเราก็ได้รู้ว่าเค้ามีเเฟน คือเเบบเจ็บดีดีนี่เอง555  เเต่ก็ยังชอบต่อ ชอบมากๆขึ้น...จนเราขึ้นม.4 เค้าก็ชอบเเซวเราเรื่องเเฟนเรา (เรามีเเฟนเเล้วนะซึ่งเเฟนเราก็รู้ว่าเราชอบครูเเต่เเฟนเราก็ไม่อะไร) เค้าเเซวเราตลอดว่าไปไหนกับเเฟน เค้าชอบมาสอนเราเรื่องความรักอ่ะ ในทำนองที่เเบบ มีเเฟนตอนนี้มันไม่ดีนะ มีได้เเต่อย่าไปหวังอะไรมาก ครูเเกก็พูดไป  คือเวลาเราไม่มาซ้อมดนตรีครูจะไม่ด่าเราหรือว่าเราเลยมีเเต่บอกหายไปไหนมา ทำไมหนูไม่มาซ้อม หรือไม่ก็ไม่คุยกับเราเลย เเต่เด็กในวงคนอื่นกลับตำหนิ ดุ เราไม่เคยโดนครูเขาดุเลยสักครั้ง เเต่เขากลับเรียกเราไปคุยว่าสัญญากับครูได้มั้ยว่าจะไม่ขาดซ้อม มีความรับผิดชอบมากกว่านี้ เราก็สัญญากับเค้าไป จนมาถึงวันนึง วันที่เค้าเอาเเฟนเค้ามาร.ร.เเล้วเรานั่งซ้อมในห้องดนตรี คือเเบบก็เเอบเศร้านะร้องไห้ด้วย555 เเต่เค้ากลับมาบอกเราว่า "นี่น้องสาวครูเองนะ" คือหน้าเเฟนเค้าเสียอ่ะ เค้าบอกเราว่าน้องสาว ทั้งๆที่เรารู้อยู่เเล้วว่าคนคนนี้คือเเฟนเค้า  เราสงสัยนะ สงสัยมาก เราทำไรครูไม่เคยว่า อย่างมากก็เเค่เตือนสอน พอวันเกิดเราครูก็ถือเค้กมาเซอไพรส์ ซึ่งทำเเบบนี้กับเราคนเดียว เด็กในวงคนอื่นไม่มี เราเเปลกใจมาก เวลาอยู่ในห้องดนตรีสองคน เราเเต่งหน้า หวีผม อยู่หน้ากระจก ครูก็ชอบมองเรา พอเราเเต่งเสร็จก็บอกว่า สวยเเล้วครับ สวยเเล้ว ละก็ยิ้ม ครูชอบยิ้มให้เราตลอด คือครูเค้ารู้เเล้วด้วยว่าเราชอบนะ เพราะมีครูอีกคนนึงไปบอกเขาเป็นครูฝึกสอนที่เป็นผู้ช่วยครูเค้าอ่ะ เราสนิทกับครูฝึกสอนนะ เค้าเเกล้งเรา เค้าไปบอกกับครูเขาอ่ะว่าเราชอบ เค้าก็ยิ้มใหญ่เลย คือเราก็งง5555
วันวาเลนไทน์เราก็เอาดอกไม้ไปให้ครู ครูคือดีใจยิ้มไม่หุบ ได้ถ่ายรูปกับครูเขาด้วยเขิลมากกก ครูเค้าก็ติดสติกเกอร์ให้เรา มีอยู่วันนึงเราขาดการติดต่อ เราไม่ไปซ้อมคืออีกวันนึงจะเเข่งเเล้ว เราไม่ได้ไป ครูเขาตามทุกช่องทาง ทั้งเฟส ไลน์ เบอร์ เราก็ไม่ได้รับ เราติดธุระ ไม่ได้เเจ้งเขาเลย
จนมาถึงตอนเย็นนอนร.ร.เราไปถึง เรากลัวมาก กลัวเขาจะด่าอ่ะ555 เราหลบหน้าครูเค้า พอเค้าเห็นเราสิ่งที่เค้าถามคือ"กินข้าวมารึยังครับ"พร้อมกับยิ้ม "ถ้ายังไม่กินไปกินด้วยนะครับ" เเล้วก็ยิ้มอีก55 คือเค้าไม่ด่าเราเลยหรือดุ เเต่กลับคนอื่นเขาจะด่าเเล้วก็ดุ เพราะเราเคยเห็นด่าหรือดุ เค้าจะด่าเค้าด่าเเรงมาก(ด่าเเรงในเชิงผู้ดีอ่ะ555) เเต่คือเค้าไม่ด่าหรือดุเราเลย คือเรางงอ่ะ เรากับครูห่างกัน11ปีนะ55 ตอนนี้เรา16 เขา29 เเต่เรางงกับการกระทำของเค้ามากอ่ะ จนเด็กในวงดูออกเเล้วบอกกับเราว่า เราพิเศษเกินไปเเล้วสำหรับเค้า มันใช่หรอ คือเราอยากรู้อ่ะว่าเค้าเเค่เอ็นดูหรือว่าเค้ารู้สึกดีกับเรา ใครรู้ช่วยบอกทีนะคะเรางงกับการกระทำของเค้ามาก มีเยอะนะคะนี่เอามาเเค่ส่วนนึง ยังไงคอมเม้นบอกด้วยนะคะ