เรื่องราวก็ตามหัวข้อเลยค่ะ ครอบครัวมีลูกแค่ 2 คน หนูเป็นลูกคนที่ 2 ปกติพี่เขาเป็นอารมณ์ร้อนค่ะ ชอบใช้หนูหยิบนู่นนี่ทำนี้ให้ หนูก็ทำให้บางครั้งพอหนูไม่ทำ พี่เขามันจะอารมณ์เสียใส่ค่ะ บางครั้งหนูฝากพี่หยิบของหรือใช้ทำงานพี่เขามักจะไม่ช่วยค่ะ ส่วนหนูมันจะไม่ค่อยคิดอะไร แต่พอนานๆบ่อยๆ หนูรู้สึกว่าสิ่งที่หนูทำให้พี่เขา ช่วยเหลือพี่เขา ทำไมบางอย่างเป็นเรื่องนิดเดียวเขายังไม่ช่วยหนูเลย หนูถามอะไรพี่เขา พี่เขาก็ตอบนะคะ แต่บางคำถามเขาก็จะว่าหนูว่าไม่รู้เรื่อง บางครั้งหนูถามคำถามเล่นกับเขา เขามันจะบอกว่ายุ่ง หนูก็มักจะไม่คิดอะไรเพราะคิดว่าเขาเป็นคนแบบนี้ กับคนอื่นเขาปกตินะคะ กับลูกพี่ลูกน้องคนอื่นเขาก็ไม่เห็นพูดแบบนี้ เขามักจะแขวะหนูบ้าง แต่หนูก็ไม่ตอบบ้าง พอหนูตอบแล้วเขาเถียงหนูไม่ได้ เขาก็มักจะโกรธค่ะ แล้วสุดท้ายไม่ว่ายังไงหนูก็ต้องง้อ ไม่มีความจำเป็นอะไรหรอกค่ะ แต่หนูไม่ชอบทะเบาะกับคนในครอบครัวนานๆ มันอึดอัดมากกว่าการทะเลาะกับเพื่อน แต่พอหนูโกรธเขา น้อยครั้งที่เขาจะสนใจค่ะ ส่วนใหญ่เขาจะปล่อยให้หนูหายเอวแล้วไปคุยกับเขา  แต่พอเวลาหนูพูดกลับนะคะ แบบทำสิ่งที่เขาทำกับหนู พูดแบบที่เขากับหนู เขามักจะว่าหนูว่า พูดไม่ดีบ้าง ไม่น่ารักบ้าง ทั้งที่เขาเป็นคนพูดก่อน หนูควรทำไงดีคะ  หนูไม่อยากง้อเขาแล้วอยากให้เขารู้ตัวเองว่าสิ่งที่เขาพูดหรือทำกับหนู มันไม่รักษาความรู้สึกหนูเลย