สวัสดีค่ะ เล่าเลยนะคะ เราอายุ30 มีลูกชาย1คน อายุ9ขวบ เลิกกับพ่อของเค้าตั้งแต่เค้าได้2ขวบ จริงๆตอนนั้นอาจจะด้วยเรามีลูกกันตอนอายุน้อย เราทะเลาะแง่งอนกันบ่อยมาก แยกกันอยู่หลายครั้ง แต่ก็กลับมาคืนดีกัน
จนมาครั้งสุดท้าย ทะเลาะกัน เราไล่เค้าออกจากบ้าน เค้าก็ไป แต่วันต่อมาก็มาง้อ เราก็ไม่ยอม แต่ใจไม่ได้อยากเลิกกับเค้านะ แค่อยากให้เค้าเปลี่ยนตัวเองให้ได้จริงๆ (เค้าติดการพนันกับมีเรื่องยาเสพติด แต่เค้าไม่เคยทำร้ายหรือหยาบคายกับเราเลยนะคะ) เราก็รอว่าวันต่อมาเค้ามามั้ย (เพราะทุกครั้งเค้าจะมา) แต่ว่าครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่เค้าง้อค่ะ เค้าไม่มา
และไม่กี่วันก็มีคนแถวบ้านมาเล่าให้ฟังว่าเห็นเค้านัวเนียอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ลานเบียร์ เราก็เออ สงสัยมันคงหมดความอดทนกับเรา เพราะเราเป็นคนจุกจิกด้วยตอนนั้น และพอได้ยินแบบนี้ก็เลยคิดว่า เอาวะ จะมีใครก็ไปเลย ไม่เอาคืน (มารู้ชัดขึ้นว่าที่สาวนัวเนียนั่นคือกลุ่มเพื่อนเค้า แต่เราก็ไม่รู้ว่ามันจริงไหม หรืออะไรยังไง เพราะไม่ได้เห็นกับตา)
พอดีช่วงนั้นมีคนเข้ามาจีบพอดีค่ะ ดูก็นิสัยดี และเรื่องแฟนเก่ากับผู้หญิงคนนั้นคนนี้ก็มีมาเข้าหูตลอด เราเลยตกลงคบคนใหม่ แบบเปิดตัวอลังการไปเลย ทางนั้น หมายถึงครอบครัวเค้าก็ต่อว่าเราหนักอยู่ ที่เรามีแฟนใหม่ แต่เราไม่แคร์ เพราะอยากประชดให้สะใจ และแฟนใหม่ของเราก็ดูรักเรา ยอมเราทุกอย่าง แต่...เรากลับไม่ค่อยรู้สึกรักแฟนใหม่เราเลย เราไม่อยากแต่งงานกับเค้า ไม่มีภาพงานแต่งในหัวเลย ผู้หญิงทุกคนอยากแต่งใช่ไหม แต่เราไม่... เค้าอยากมีลูกกับเรา แต่เราอ้างไม่อยากมีเพราะสงสารลูกคนแรก เค้าก็ยอมๆไป เราอยู่กับเค้าเพราะเค้าเป็นคนดี ก็เลยอยู่กันได้เรื่อยมา
ต่อที่เรื่องของแฟนเก่า หลังจากที่เค้ารู้ว่าเรามีแฟนใหม่ เค้าตัดพ้อเราค่ะ แต่ไม่นาน เค้าก็เปิดตัวแฟนใหม่เค้าบ้าง เรารู้เรื่องราวกันและกันเพราะเป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊ค แต่ไม่เคยคุยกัน ได้แค่กดไลค์ไปมา เราก็เออๆ แฟนใหม่เค้าก็ดูดี ดูรักเค้าดี แต่ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าเฟลมาก
เราก็กลับมาพยายามที่จะมาประคับประคองความรักกับแฟนใหม่ ย้ายไปอยู่กรุงเทพด้วยกัน เหมือนเค้ารู้ว่าเราไม่ได้รักเค้าขนาดนั้น ชีวิตก็เลยอยู่ๆกันไปแบบงั้นๆ จนเข้าปีที่2ของเรากับแฟนใหม่ แฟนเก่าเรามีลูกกับแฟนใหม่เค้าคนนั้น ตอนนั้นเราทำงานอยู่กรุงเทพกับแฟนใหม่นานๆจะได้กลับบ้านต่างจังหวัดที อ้อ... แฟนเก่าเราอยู่จังหวัดเดียวกับเรา หมู่บ้านใกล้ๆกัน เค้าก็ติดต่อกับลูกเราอยู่เรื่อยๆ มารับไปบ้านเค้าบ้าง แต่ก็ไม่ได้ช่วยส่งเสียอะไรมากมายนะคะ ลูกเรารู้ว่าใครเป็นพ่อเค้า ปู่ย่าญาติพี่น้อง ลูกเรารู้จักหมดค่ะ
จนเข้าปีที่4 เรากับแฟนใหม่เรา สุดท้ายก็ไปกันไม่รอดค่ะ เราเลิกกัน เลิกเฉยๆเลย เลิกกันเพราะไปกันไม่ได้ จากกันแบบไม่ทะเลาะเลย เพราะที่ผ่านมาเราเงียบกันมาตลอด ไม่เคยเปิดอกคุยอะไรกันเลยค่ะ เราเป็นฝ่ายขอเลิกเค้านะคะ เพราะเราอึดอัด สงสารเค้า รู้สึกเหมือนเราไม่มีอนาคตให้เค้า เรารู้ว่าเค้าเสียใจ แต่ถ้าฝืนเค้าก็จะไม่ได้อะไรจากคนอย่างเราค่ะ เค้าจะเสียใจกว่านี้ ผ่านไปไม่กี่เดือน เค้าก็มีแฟนใหม่ ดูเหมาะกันมาก และแฟนใหม่ ที่เป็นเป็นแฟนเก่าคนที่2 ของเราก็ดูมีความสุขมากกว่าตอนที่อยู่กับเรา แต่ครั้งนี้ เราไม่รู้สึกเฟลเลย รู้สึกดีใจมากๆที่เห็นเค้าได้มีความสุขจริงๆเสียที
หลังจากเลิกกับแฟนเก่าคนที่2 เราก็ย้ายมาทำงานที่จังหวัดบ้านเกิดแต่พักอยู่หอในตัวเมือง กลับบ้านเฉพาะวันหยุดค่ะ ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด มีคนเข้ามาในชีวิตบ้าง แต่ก็ไม่รู้สึกว่ารักใครเลย คุยกันแลัวไม่ใช่ก็จบไป และหลังๆมาก็ปิดใจไม่รับใครเข้ามาเลย ช่วงเวลาเกือบ3ปีที่อยู่คนเดียวนี้ มีคนเดียวที่เราฝันถึงเสมอก็คือพ่อของลูก ถึงขนาดนั้นนอนละเมอเรียกชื่อก็มี (เคยไปนอนกับเพื่อน เพื่อนเล่าให้ฟังค่ะ)
มีครั้งหนึ่งวันหยุดเรากลับบ้านแล้วไปตลาดนัดกับลูก ไปเจอแฟนเก่า(พ่อของลูก) กับลูกเค้าและแฟนใหม่เค้า เราก็ทักกันนะคะ เราหยอกลูกเค้าด้วย แฟนใหม่เค้าก็หยอกลูกเรา เพราะลูกเรากับบ้านนั้นสนิทกันค่ะ แต่พอเราเห็นแฟนเก่าเรายิ้มให้เรา ใจมันหายแปลกๆค่ะ เหมือนเสียดายเค้า นึกถึงรอยยิ้มนั้นเค้าทีไร เก็บมาคิดมากทุกที และฝันถึงเค้าบ่อยๆตั้งแต่นั้นมา
คิดไปว่า ถ้าวันนั้น เมื่อ 7ปีที่แล้ว เค้าง้อเราอีกครั้ง เราก็ไม่ต้องเลิกกัน ลูกเราก็จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ หรือผิดที่เราเอง ที่ด่วนอยากประชดเค้า และสุดท้ายคนที่พังที่สุด ก็คือเรา
เคยมีคนถามว่าถ้าย้อนเวลาได้จะทำอะไร เราตอบไปว่า จะไม่เลิกกับพ่อของลูก อยากให้ลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์ อยากย้อนไปแค่ตอนนั้นตอนเดียว
ทุกวันนี้เราไม่เคยบอกใครเลย ว่าเรายังคิดถึงเค้าอยู่ ฝันถึงเค้าตลอด บางทีเราก็ไม่รู้ว่า ที่เราไม่เปิดใจรับใคร เพราะเราไม่อยากให้ลูกมีพ่อใหม่ ไม่อยากล้มเหลวในความรัก หรือลึกๆ เราอยากให้แฟนเก่าเรารู้ ว่าเนี่ย... เราไม่ได้มีใครนะ
แต่ก็นั่นแหละ เราทำอะไรไม่ได้แล้ว เค้ามีชีวิตใหม่ มีครอบครัวใหม่ไปแล้ว เจอกัน... ก็ทำได้แค่ยิ้ม แค่ทัก เหมือนคนรู้จักกันคนหนึ่ง ทั้งที่เราเป็นครอบครัวกับเค้ามาก่อน
กระทู้นี้ที่ตั้งขึ้น แค่อยากจะบอกว่า ประโยคที่ว่า คิดก่อนทำ ใช้ได้เสมอ ตอนนั้น ถ้าเราคิดเยอะๆคิดดีๆ ตอนนี้เราก็คงไม่เป็นแบบนี้
ตอนที่มารู้ตัวว่า รักเค้า ในตอนที่เค้ารักคนอื่นไปแล้ว และคำว่า สายไปแล้ว มันไม่ตลกเลย
ขอบคุณไว้ล่วงหน้าที่เข้ามาอ่านกันนะคะ
คิดถึงแฟนเก่า (พ่อของลูก) ที่เลิกกันมา7ปี
จนมาครั้งสุดท้าย ทะเลาะกัน เราไล่เค้าออกจากบ้าน เค้าก็ไป แต่วันต่อมาก็มาง้อ เราก็ไม่ยอม แต่ใจไม่ได้อยากเลิกกับเค้านะ แค่อยากให้เค้าเปลี่ยนตัวเองให้ได้จริงๆ (เค้าติดการพนันกับมีเรื่องยาเสพติด แต่เค้าไม่เคยทำร้ายหรือหยาบคายกับเราเลยนะคะ) เราก็รอว่าวันต่อมาเค้ามามั้ย (เพราะทุกครั้งเค้าจะมา) แต่ว่าครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่เค้าง้อค่ะ เค้าไม่มา
และไม่กี่วันก็มีคนแถวบ้านมาเล่าให้ฟังว่าเห็นเค้านัวเนียอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ลานเบียร์ เราก็เออ สงสัยมันคงหมดความอดทนกับเรา เพราะเราเป็นคนจุกจิกด้วยตอนนั้น และพอได้ยินแบบนี้ก็เลยคิดว่า เอาวะ จะมีใครก็ไปเลย ไม่เอาคืน (มารู้ชัดขึ้นว่าที่สาวนัวเนียนั่นคือกลุ่มเพื่อนเค้า แต่เราก็ไม่รู้ว่ามันจริงไหม หรืออะไรยังไง เพราะไม่ได้เห็นกับตา)
พอดีช่วงนั้นมีคนเข้ามาจีบพอดีค่ะ ดูก็นิสัยดี และเรื่องแฟนเก่ากับผู้หญิงคนนั้นคนนี้ก็มีมาเข้าหูตลอด เราเลยตกลงคบคนใหม่ แบบเปิดตัวอลังการไปเลย ทางนั้น หมายถึงครอบครัวเค้าก็ต่อว่าเราหนักอยู่ ที่เรามีแฟนใหม่ แต่เราไม่แคร์ เพราะอยากประชดให้สะใจ และแฟนใหม่ของเราก็ดูรักเรา ยอมเราทุกอย่าง แต่...เรากลับไม่ค่อยรู้สึกรักแฟนใหม่เราเลย เราไม่อยากแต่งงานกับเค้า ไม่มีภาพงานแต่งในหัวเลย ผู้หญิงทุกคนอยากแต่งใช่ไหม แต่เราไม่... เค้าอยากมีลูกกับเรา แต่เราอ้างไม่อยากมีเพราะสงสารลูกคนแรก เค้าก็ยอมๆไป เราอยู่กับเค้าเพราะเค้าเป็นคนดี ก็เลยอยู่กันได้เรื่อยมา
ต่อที่เรื่องของแฟนเก่า หลังจากที่เค้ารู้ว่าเรามีแฟนใหม่ เค้าตัดพ้อเราค่ะ แต่ไม่นาน เค้าก็เปิดตัวแฟนใหม่เค้าบ้าง เรารู้เรื่องราวกันและกันเพราะเป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊ค แต่ไม่เคยคุยกัน ได้แค่กดไลค์ไปมา เราก็เออๆ แฟนใหม่เค้าก็ดูดี ดูรักเค้าดี แต่ตอนนั้นรู้สึกเลยว่าเฟลมาก
เราก็กลับมาพยายามที่จะมาประคับประคองความรักกับแฟนใหม่ ย้ายไปอยู่กรุงเทพด้วยกัน เหมือนเค้ารู้ว่าเราไม่ได้รักเค้าขนาดนั้น ชีวิตก็เลยอยู่ๆกันไปแบบงั้นๆ จนเข้าปีที่2ของเรากับแฟนใหม่ แฟนเก่าเรามีลูกกับแฟนใหม่เค้าคนนั้น ตอนนั้นเราทำงานอยู่กรุงเทพกับแฟนใหม่นานๆจะได้กลับบ้านต่างจังหวัดที อ้อ... แฟนเก่าเราอยู่จังหวัดเดียวกับเรา หมู่บ้านใกล้ๆกัน เค้าก็ติดต่อกับลูกเราอยู่เรื่อยๆ มารับไปบ้านเค้าบ้าง แต่ก็ไม่ได้ช่วยส่งเสียอะไรมากมายนะคะ ลูกเรารู้ว่าใครเป็นพ่อเค้า ปู่ย่าญาติพี่น้อง ลูกเรารู้จักหมดค่ะ
จนเข้าปีที่4 เรากับแฟนใหม่เรา สุดท้ายก็ไปกันไม่รอดค่ะ เราเลิกกัน เลิกเฉยๆเลย เลิกกันเพราะไปกันไม่ได้ จากกันแบบไม่ทะเลาะเลย เพราะที่ผ่านมาเราเงียบกันมาตลอด ไม่เคยเปิดอกคุยอะไรกันเลยค่ะ เราเป็นฝ่ายขอเลิกเค้านะคะ เพราะเราอึดอัด สงสารเค้า รู้สึกเหมือนเราไม่มีอนาคตให้เค้า เรารู้ว่าเค้าเสียใจ แต่ถ้าฝืนเค้าก็จะไม่ได้อะไรจากคนอย่างเราค่ะ เค้าจะเสียใจกว่านี้ ผ่านไปไม่กี่เดือน เค้าก็มีแฟนใหม่ ดูเหมาะกันมาก และแฟนใหม่ ที่เป็นเป็นแฟนเก่าคนที่2 ของเราก็ดูมีความสุขมากกว่าตอนที่อยู่กับเรา แต่ครั้งนี้ เราไม่รู้สึกเฟลเลย รู้สึกดีใจมากๆที่เห็นเค้าได้มีความสุขจริงๆเสียที
หลังจากเลิกกับแฟนเก่าคนที่2 เราก็ย้ายมาทำงานที่จังหวัดบ้านเกิดแต่พักอยู่หอในตัวเมือง กลับบ้านเฉพาะวันหยุดค่ะ ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด มีคนเข้ามาในชีวิตบ้าง แต่ก็ไม่รู้สึกว่ารักใครเลย คุยกันแลัวไม่ใช่ก็จบไป และหลังๆมาก็ปิดใจไม่รับใครเข้ามาเลย ช่วงเวลาเกือบ3ปีที่อยู่คนเดียวนี้ มีคนเดียวที่เราฝันถึงเสมอก็คือพ่อของลูก ถึงขนาดนั้นนอนละเมอเรียกชื่อก็มี (เคยไปนอนกับเพื่อน เพื่อนเล่าให้ฟังค่ะ)
มีครั้งหนึ่งวันหยุดเรากลับบ้านแล้วไปตลาดนัดกับลูก ไปเจอแฟนเก่า(พ่อของลูก) กับลูกเค้าและแฟนใหม่เค้า เราก็ทักกันนะคะ เราหยอกลูกเค้าด้วย แฟนใหม่เค้าก็หยอกลูกเรา เพราะลูกเรากับบ้านนั้นสนิทกันค่ะ แต่พอเราเห็นแฟนเก่าเรายิ้มให้เรา ใจมันหายแปลกๆค่ะ เหมือนเสียดายเค้า นึกถึงรอยยิ้มนั้นเค้าทีไร เก็บมาคิดมากทุกที และฝันถึงเค้าบ่อยๆตั้งแต่นั้นมา
คิดไปว่า ถ้าวันนั้น เมื่อ 7ปีที่แล้ว เค้าง้อเราอีกครั้ง เราก็ไม่ต้องเลิกกัน ลูกเราก็จะมีครอบครัวที่สมบูรณ์ หรือผิดที่เราเอง ที่ด่วนอยากประชดเค้า และสุดท้ายคนที่พังที่สุด ก็คือเรา
เคยมีคนถามว่าถ้าย้อนเวลาได้จะทำอะไร เราตอบไปว่า จะไม่เลิกกับพ่อของลูก อยากให้ลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์ อยากย้อนไปแค่ตอนนั้นตอนเดียว
ทุกวันนี้เราไม่เคยบอกใครเลย ว่าเรายังคิดถึงเค้าอยู่ ฝันถึงเค้าตลอด บางทีเราก็ไม่รู้ว่า ที่เราไม่เปิดใจรับใคร เพราะเราไม่อยากให้ลูกมีพ่อใหม่ ไม่อยากล้มเหลวในความรัก หรือลึกๆ เราอยากให้แฟนเก่าเรารู้ ว่าเนี่ย... เราไม่ได้มีใครนะ
แต่ก็นั่นแหละ เราทำอะไรไม่ได้แล้ว เค้ามีชีวิตใหม่ มีครอบครัวใหม่ไปแล้ว เจอกัน... ก็ทำได้แค่ยิ้ม แค่ทัก เหมือนคนรู้จักกันคนหนึ่ง ทั้งที่เราเป็นครอบครัวกับเค้ามาก่อน
กระทู้นี้ที่ตั้งขึ้น แค่อยากจะบอกว่า ประโยคที่ว่า คิดก่อนทำ ใช้ได้เสมอ ตอนนั้น ถ้าเราคิดเยอะๆคิดดีๆ ตอนนี้เราก็คงไม่เป็นแบบนี้
ตอนที่มารู้ตัวว่า รักเค้า ในตอนที่เค้ารักคนอื่นไปแล้ว และคำว่า สายไปแล้ว มันไม่ตลกเลย
ขอบคุณไว้ล่วงหน้าที่เข้ามาอ่านกันนะคะ